donderdag 3 september 2015

Meer fietsen!

Sinds deze week ben ik weer aan het werk, de vakantie is echt weer voorbij. Maar tijdens de vakantieperiode heb ik naast veel nadenken ook wat wijzigingen doorgevoerd. Een hele grote wijziging is dat ik vanaf heden probeer om met de fiets naar het werk te gaan.

Ik heb altijd gezegd dat het te ver was, maar heb het nooit geprobeerd. Maar aangezien ik mij toch meer wilde richten op het verkleinen van mijn/onze ecologische voetafdruk besloot ik het in elk geval te proberen. Een van mijn excuses was dat mijn fiets niet meer in orde was, de remmen werkte niet en dat is natuurlijk gewoon gevaarlijk. Ik was het al langer van plan maar eerst had ik geen geld, toen geen fietsenmaker en later was het geen prioriteit meer. Maar in de vakantie heb ik eindelijk mijn fiets laten repareren (bedankt papa!) en voor het luttele bedrag van € 35,- is mijn trouwe tweewieler nu weer helemaal tip-top in orde. Verder heb ik gelukkig alles; fijne fietstassen, een waterfles (want dorstig), een regenpak en frisse moed ;)

Mijn werk ligt op 22 kilometer afstand van mijn huis, niet al te dichtbij dus. Het was dus noodzaak om er weer even ‘ in te komen’. In mijn vakantie heb ik wat testritten gereden van verschillende afstanden, om zeker te zijn dat ik het ging redden. Dat ging zo goed dat ik besloot het te wagen. Ik doe er ongeveer een uur over, dus ik moet wel wat vroeger vertrekken, maar daar tegenover staat dat ik niet meer hoef te sporten en dat scheelt mij weer 45 minuten.

Natuurlijk ben ik wel wat later thuis, en de totale reistijd op de dag is een stuk langer. Met de auto ben ik dagelijks ongeveer 45 tot 50 minuten onderweg, en met de fiets eerder 120 tot 150 minuten. Maar het buiten zijn vind ik echt heel lekker, en het fietsen is echt leuk. Verstand op nul en lekker gaan, genieten van de prachtige omgeving hier. Dat het goed is voor het milieu is helemaal top!

Natuurlijk is er naast het milieu en mijn gezondheid nog een aspect, het scheelt ook geld. Normaal gesproken tank ik maandelijks voor € 70,- alleen voor mijn werk. Daarnaast zijn er natuurlijk ook nog kosten voor onderhoud en afschrijving, die wat lastiger te berekenen zijn voor de werkkilometers alleen. Maar ik reken dat ik ongeveer € 3,50 per dag bespaar als ik naar mijn werk fiets. Ik heb met 4 dagen fietsen dus al € 14,- bespaard, niet mis!

Of ik voortaan altijd ga fietsen? Ik weet het niet. Ik weet wel dat de drempel nu veel lager is. Ik heb nu pas 4 dagen gefietst maar het bevalt erg goed. Maar als ik binnenkort twee dagen om half 6 op mijn werk moet zijn dan ga ik lekker met de auto. En als het fietspad onbegaanbaar word door sneeuw of veel herfstblad dan misschien ook. Ik heb nu de keuze en ik probeer er bewust mee om te gaan. Ik hou zie wel hoe het bevalt, elke keer met de fiets is winst!

dinsdag 1 september 2015

Gaaf, een irrigatie-systeem!

Afgelopen vrijdag was ik lekker op pad met de fiets en het was heerlijk weer, en uit nieuwsgierigheid besloot ik even een winkel in te lopen om te neuzen. En dat was maar goed ook (hoewel niet voor mijn portemonnee)! Ze verkochten hier namelijk stukken poreuze tuinslang (zweetslang) voor druppel irrigatie, en dat wilde ik eigenlijk al lang hebben.


Natuurlijk heb ik even staan twijfelen, maar ik besloot al snel er in elk geval 1 mee te nemen. Uiteindelijk ging ik met twee stukken van 7,5 meter slang naar huis, en € 15,- lichter. Ik kon niet wachten om het gelijk uit te testen thuis. De stukken slang zijn voor in de kas, omdat daar natuurlijk geen regen valt moet je hier actief de grond bevochtigen. Een druppel irrigatie-systeem lijkt mij ideaal, en onze experimenten met zelf geperforeerde stukken oude slang werkten niet.


Ik heb aan beide kanten van het pas een stuk slang in het bed verdeeld en aangesloten. Doordat onze regenton een stukje hoger staat dan de kas, werk het systeem op natuurlijke druk. Voorlopig hebben wij het heel simpel aangesloten op de regenton, en draaien we zelf de kraan open. Een timer is niet nodig omdat wij eigenlijk altijd thuis zijn, dus dat gaat prima!

zondag 30 augustus 2015

Tomaten!!

Jaa, het is eindelijk zo ver. De tomaten beginnen de laatste tijd echt te rijpen, en de een na de ander begint te kleuren. De kas was al een magische plek, maar nu is het helemaal heerlijk vertoeven. Ik heb verschillende rassen en het is een genot alle bijzondere kleuren en vormen te bekijken.

Natuurlijk eten wij dagelijks salade! Op dit moment heb ik een paar tomaten per dag, maar er zit nog behoorlijk wat aan de planten. Wij waren natuurlijk ook erg laat dit jaar. Mocht ik echt te veel krijgen om zo op te eten en te verwerken dan kijk ik er naar uit om tomatensaus te wecken. Altijd lekker om wat 'kant en klare' pastasaus op voorraad te hebben staan.

Ik ben echt zo blij met de kas! Ik zou zonder de kas nu echt niet zo'n mooie oogst gehad hebben.
Kijk en geniet mee!









vrijdag 28 augustus 2015

De stand van zaken? 5 over 12!

Als ik achter mijn pc zit heb ik een rijtje met sites die ik even nakijk. Zo kijk ik op mijn blog of er reacties zijn, controleer ik mijn blog-mail en mijn prive-mail, en misschien nog een paar andere blogjes, vervolgens nog even kijken op wetter.info en dan ... de site van de nos.

Bij dat laatste heb ik altijd weer spijt, want na het bekijken van de actuele stand van zaken in de wereld voel ik mij altijd verdrietig. Natuurlijk is het nieuws opgezet om wij 'de mensen' te vormen en te sturen, ik geloof oprecht dat 'het gepeupel' aan alle kanten gemanipuleerd word om te doen wat een minderheid wil. Zij het door de overheid, door het bedrijfsleven of door de illuminatie, kies maar :)

Maar op het nieuws, dat zijn wel echte mensen..zoals jij en ik. En die eindeloze stroom aan vluchtelingen die je tegenwoordig op het nieuws ziet breekt mijn hart. Ik snap eigenlijk ook niet waarom het ineens zo breed uitgemeten wordt. Er zijn toch al jaren duizenden vluchtelingen? Ik heb het even nagezocht en vond deze tabel van het aantal vluchtelingen per jaar tussen 1993 en 2013.

Bron: http://www.unhcr.org/53a155bc6.html

Misschien is het probleem dat de vluchtelingen te dichtbij komen? Het is natuurlijk fijner als je er zelf minder mee te maken hebt (en ja, dat is sarcasme). De huidige situatie van welvaartsverdeling is onhoudbaar, en ik denk dat dat veel mensen beangstigd. Op dit moment bezitten 20% van de mensen 80% van de rijkdom! Maar de ontwikkelingslanden willen natuurlijk ook vooruit, en dat is (naar mijn mening) hun goed recht. Ik geloof dat iedereen recht heeft op een veilige leefomgeving met genoeg eten en drinken, de mogelijkheid tot educatie en een dak boven zijn hoofd.

Even wat schokkende feiten:
- 1 op de 8 mensen op deze wereld leiden honger, dat zijn 870 miljoen mensen!
- Elke 10 seconde sterft er een kind wegens honger gerelateerde oorzaken!
- 1 op de 2 kinderen wereldwijd leeft in armoede! 45,5% van de kinderen in de wereld leven zonder
  de basisbenodigdheden zoals voedsel, schoon water en een dak boven hun hoofd!
- De helft van de wereldbevolking leeft van minder dan 2USD per dag!
- 14% van de mensen wereldwijd kunnen niet lezen of schrijven!

Wij leven boven onze stand, en gebruiken meer grondstoffen en energie dan eerlijk is. Wij verbruiken zelfs meer energie en grondstoffen dan op deze aarde zijn. Wij plegen roofbouw op de planeet ten koste van onszelf en onze kinderen. Maar delen? Met arme mensen? Met vluchtelingen? Nee, dat zijn profiteurs en die moeten vooral in hun eigen land blijven!?

De ecologische voetafdruk is een duidelijk voorbeeld van hoe de westerse wereld te veel neemt. Als wij de wereld eerlijk zouden verdelen, dan zou iedereen  1,6 gha kunnen gebruiken. Op dit moment gebruiken wij wereldwijd gemiddeld 2,6 gha, de verdeling hiervan maakt duidelijk dat rijkdom en welvaart oneerlijk verdeeld zijn.

Uitgebreide info Hier

En heb je wel eens gehoord van earth overshoot day? Dat is de dag van het jaar waarin de mensheid wereldwijd net zoveel van de aardse grondstoffen heeft opgebruikt als wat de aarde in een jaar tijd kan opbrengen. Dit jaar viel deze dag op 13 Augustus, en het word steeds korter.


Maar wat te doen? Moeten wij wachten tot de overheid zijn verantwoordelijkheid neemt? Of het bedrijfsleven? Dat is alsof je de loterij wilt winnen zonder dat je een lot koopt. Denk je echt dat dat vanzelf gaat gebeuren? Op tijd?

Maar wat dan wel? Ik geloof dat wij zelf een verantwoordelijkheid hebben, iedereen kan de wereld een beetje veranderen. Want hoe cliché ook, vele kleine maken een grote.  Ik vind dit een heel belangrijk thema, ik geloof echt dat wij als mensheid momenteel de verkeerde kant op gaan en ik doe mijn best om mijn steentje bij te dragen aan een betere wereld. Want ondanks dat er veel mis is, is er ook veel wat je er aan kunt doen. Voor mij voelt het beter om mij daar op te richten.


Ik doe actief mijn best om mijn voetafdruk te verkleinen. Ongeveer een a twee keer per jaar doe ik een test en kijk ik waar verbeterpunten zitten. Bewustzijn is voor mij heel belangrijk.
Mijn keuzes? Consuminderen, tweedehands kopen, zuinig zijn met energie, plantaardig eten, regenwater voor de planten, een composttoilet, een composthoop, toiletpapier van stof, nee-nee sticker, recyclen, groente verbouwen, zo veel mogelijk biologisch en lokale producten kopen, kleine auto en autogebruik minimaliseren, niet vliegen, en zo min mogelijk afval creëren.
Wat zijn jou keuzes??

donderdag 27 augustus 2015

Stappen in de juiste richting

Vandaag is een goede dag, vandaag heb ik echt het gevoel dat ik op de goede weg zit. Ik ben vandaag namelijk bij een lokale bio-boer langs geweest! In het dorpje naast ons zit deze redelijk kleinschalige bio-boer, ongeveer 11 km bij ons vandaan dus ik ben lekker op de fiets geweest.

Ik wist al langer dat deze boer daar zat, maar zijn winkeltje is alleen op donderdag van 9 tot 12 geopend, en tja voor de werkende onder ons is dat erg lastig. Nu is hij ook twee keer per week op een markt, maar dat is nog verder weg dus geen optie.

Voor mij is dit (voor zover ik weer) echter de enige bio-boer die een beetje in de buurt zit, en aangezien lokaal en biologisch eten voor mij echt een van de belangrijkste dingen die ik kan doen voor mijzelf en voor het milieu wilde ik toch echt weer een prioriteit van maken.

Nu is het ook zo wat om met je auto naar de bio-boer te gaan, zeker als hij zo dicht bij zit. Mijn fiets was compleet verstoft, omdat ik al tijden geen gelegenheid had om hem te gebruiken. Dus fiets uit de schuur gehaald, de lege banden opgepompt en het stof eraf geveegd... voila een bruikbare fiets!

Ik was vergeten hoe ik van fietsen hou! Vroegah in Nederland fietste ik overal naar toe. Ik woonde in Harderwijk en fietste naar mijn werk in Nunspeet, naar mijn ouders in Zeewolde, naar vrienden (en de leuke kringloop) in Ermelo en naar mijn oma in Putten. Ik heb mijn rijbewijs zelfs pas drie jaar geleden gehaald, en tot die tijd deed ik alles op de fiets. Dus, fietsen, leuk!

De rit naar de bio-boer was voor mij genieten (en wat inspannend wegens het heuvelachtige landschap) en ik vond zijn hof makkelijk. Het winkeltje was open en ik was aangenaam verrast, een behoorlijk assortiment groenten en fruit. Een groot deel produceren zij zelf, ik denk ongeveer 60% en de rest komt voornamelijk van bio-boeren uit de buurt. Ze zijn aangesloten bij een soort vereniging en werken samen om een grotere afzetmarkt te kunnen genereren voor hun producten. Hierdoor kon ik bijvoorbeeld biologische champignons kopen van een bio-boerderij die 50 km verderop ligt.

Wat ik ook super vind is dat het een echte zero-waste hemel is! Eigenlijk is alles onverpakt, heerlijk! Ik doe altijd mijn best om zo min mogelijk afval te genereren maar sta in de winkel altijd te dubben tussen bio met plastic of "normale" groente zonder plastic. Hier is dat niet aan de orde.



Hier een overzicht van wat ik vandaag kocht:
2 reuze champignons 237 gram
kleine champignons 240 gram
1 grote bleekselderij 990 gram
2 rode paprika's 329 gram
2 gele paprika's 512 gram
1 kleine rode kool 670 gram
1 kleine bloemkool 656 gram
1 prei 288 gram
aardappelen 2,5 kg

Voor al deze biologische (en lokale) producten betaalde ik € 23,-
Dat vind ik een redelijk prijs! Ik heb thuis nog veel courgette, tomaat, komkommer en sla dus hiermee kan ik een volwaardig menu maken. Meel e.d. heb ik ook nog, dus een broodje is zo gebakken. Zo heb ik veel eerlijke en heerlijke producten, ik voel mij rijk!


Ik vertelde de bio-boerin in de winkel dat ik graag boodschappen zou doen bij haar, maar dat ik wegens de openingstijden geen mogelijkheid heb om daar langs te gaan. Zij stelde voor dat ik voortaan op woensdag mijn bestelling doorbel en deze dan donderdags na mijn werk op te halen. Lijkt mij een prima plan! Dus nu kan ik elke week genieten van lokale biologische producten! Ik ben hierdoor helemaal blij, ik heb gelijk het gevoel dat ik weer meer op het juiste pad zit. Waar biologische groente al niet goed voor kunnen zijn :)

dinsdag 25 augustus 2015

Onrust en Levensvragen

De vakantie vliegt hier voorbij en is een tijd van bezinning. In mijn leven doorloop ik regelmatig een bepaalde cyclus, in gevoel en in gedachten waarbij ik mij afvraag waar het werkelijk om gaat om vervolgens veranderingen door te voeren. Soms loop ik te hard van stapel en dat resulteert in een dip in energie en emotie.

Het feit dat ik niet lekker zit op mijn werk speelt mee, wil ik daar wel blijven? wil ik wat anders? De vrije tijd geeft mij ruimte, en juist daardoor voelt het alsof ik niet meer op het juiste pad ben. Het plan* wat wij hebben is goed, maar gevoelsmatig gaat het soms te langzaam. Ik pieker en vraag mij af of ik wel deel ben van de oplossing, of juist van het probleem.

if you're not part of the solution you're part of the problem


Stel dat ik 90 jaar oud word, dan heb ik nog 59 jaar te leven. Dat zijn 21.535 dagen, of 516.840 uren. En dat is als het meezit, ik kan ook morgen onder een auto komen of ernstig ziek blijken. Hoeveel dagen wil ik als een gedachteloze pop door mijn dagen gaan? Werken voor het geld? Bijdragen aan een destructief systeem waar ik eigenlijk geen deel van wil zijn? Is het niet beter om het roer nog radicaler om te gooien?

Ik mis het om genoeg tijd te hebben om de tuin te kunnen onderhouden, om meer zelf te kunnen doen. Ik heb het gevoel dat ik te veel compromissen gesloten heb en daardoor te ver van mijzelf ben geraakt. Aan de andere kant, het verduurzamen van het huis kost nu eenmaal geld en zo lang wij werken zoals wij nu doen kunnen wij relatief snel het benodigde kapitaal vergaren. Als alles loopt zoals geplant kunnen wij altijd eerder gaan minderen met werken, over een paar jaar al.

Misschien heeft mijn langetermijn-brein gewoon ruzie met mijn kortetermijn-brein. Misschien wil ik te veel, stel ik te hoge eisen. Misschien moet ik mij niet zo druk maken, wacht dat zeker.
Ik moet mij niet zo druk maken.

Wij zijn op de goede weg. Wij hebben een prachtig grondstuk, onze eigen zonnepanelen, een kas en een plek waar wij onze dromen waar kunnen maken. Voorlopig probeer ik het allemaal weer wat dichter bij mijzelf te zoeken. Dus ik verzamel zaad van de planten, maak nog wat extra wasbaar toiletpapier, geniet van mijn bescheiden oogst en probeer mij te richten op al het goede wat ik heb.

Ik zal mijn energie en onrust toch moeten laten gaan, dat komt vanzelf wel goed. Mijn ervaring leert dat ik mijn gevoel toch niet kan negeren, en dat het vanzelf duidelijk wordt waar het mij heen leid. Of ik nu veel pieker of weinig, daar verander ik niets aan.

Ik ben benieuwd, ben ik de enige met deze mijmeringen? Herken je het? Wat doe jij er aan? En wat doe jij om een deel van de oplossing te zijn?



* Het plan -  Een paar jaar werken, sparen het huis afbetalen en daarna minder werken. In de tussentijd het huis verduurzamen en een soort 'homestead' creëren.