zaterdag 1 december 2018

Ons Erdmiete Experiment


We zijn nog lang niet zelfvoorzienend in de moestuin, en dat zullen we wellicht ook nooit worden, maar we zijn nu aan het experimenteren met iets wat ons hopelijk een klein stapje dichterbij gaat brengen.

Voor mij gaat het kweken van groente in stapjes
  • Stap 1: ik zaai en kweek een bepaalde groente als test in kleine hoeveelheid
  • Stap 2: het lukt en ik probeer er genoeg van te groeien om er af en toe van te eten tijdens het seizoen
  • Stap 3: het lukt, we lusten het graag en ik probeer er meer van te groeien om ook wat in te maken of te bewaren voor een later tijdstip
  • Stap 4: het lukt, we lusten het graag en we kunnen het op zo'n manier bewaren of verwerken zodat we het jaarrond kunnen eten/ niet meer hoeven te kopen

Er zijn eigenlijk geen producten waarbij we al bij stap 4 zijn, hoewel we met pompoen een aardig eind op weg zijn dit jaar denk ik. Maar je moet rekenen dat je minimaal 4 jaar nodig hebt (bij de meeste groentesoorten) om überhaupt bij stap 4 aan te kunnen komen. Het is en blijft een leerproces voor mij (ons) maar wel iets wat ik heel leuk vind. Hoewel je via boeken of het internet veel ideeën op kunt doen, zul je veel dingen toch zelf moeten proberen en ervaren omdat geen tuin hetzelfde is. Het succes is van zoveel verschillende factoren afhankelijk ( wat voor bodem, klimaat, voedingsstoffen, plaagdieren, goede buurplanten, vochtigheid, weer) dat je uiteindelijk toch echt door ervaring leert. Daarnaast kiezen wij er voor om het niet volgens de 'gangbare' manier te doen (met spitten en kunstmest) maar op een manier met zo min mogelijk inspanning en zo natuurlijk mogelijk (denk richting permacultuur).

En het idee van weinig inspanning en een groots resultaat willen wij ook bij het bewaren/ houdbaar maken aanhouden. Een groot deel van de oogst heeft redelijk van inspanning nodig om het houdbaar te maken voor de winter. Dit vereist inzet en energie (van ons en ook letterlijk stroom/gas).

Bewaarmethoden zijn:
  • Wecken/ pasteuriseren
  • Drogen
  • Invriezen
  • Inmaken op zuur (azijn) 
  • Inmaken op olie
  • Inmaken op melkzuur/ fermenteren
  • Inmaken met suiker (Jam, Marmelade, gelei, Sap/Siroop)
  • Inleggen op alcohol
Maar sommige dingen hebben heel weinig verwerking nodig om houdbaar te blijven, pompoenen zijn een goed voorbeeld (nog een reden waarom ik gek ben op pompoen). Als ze gaaf zijn en je bewaard ze goed kan je ze maanden lang bewaren, vorig jaar hebben wij in april de laatste pompoen opgegeten terwijl we ze in november al geoogst hadden. In dit geval is de bewaarmethode eigenlijk letterlijk "bewaren".

Belangrijk is dat dus dat je het op de juiste manier bewaard, om te zorgen dat het lang goed blijft. Vandaar dat we nu aan het experimenteren zijn met een erdmiete/aardkelder. Het is een soort inkuilen maar dan anders :) Na wat online onderzoek zijn we uitgekomen op een methode die ons haalbaar lijkt en waar je ook nog enigszins makkelijk bij je groente kan komen als je het nodig hebt.

Dat graven laten we aan Vera over :)

We hebben gewoon een gat gegraven en de zijkanten verstevigd door er een houden frame te maken. De onderkant is beschermd met kippengaas (tegen muizen e.d.) maar is verder open naar het zand zodat de luchtvochtigheid hoog blijft.


We leggen over de bodem wat walnotenbladeren omdat muizen een hekel hebben aan die geur en zetten dan hier onze kratten met groente in. De loze ruimte in de bak vullen we op met stro en we hebben een simpele houten plaat als deksel. Om de houten plaat wat te beschermen hebben we hier een stuk plastic over gelegd en daarover wat halve strobalen als extra isolatie. Als het goed is zouden (bepaalde) groente hier maanden lang in goed kunnen blijven.


Dit werkt natuurlijk niet voor alle groente, in het bijzonder geschikt zijn:
  • wortelen
  • bieten
  • koolraap
  • pastinaak
  • Knolselderij
  • Kool
  • Koolrabi
  • Aardappel indien je de temperatuur boven de 5°C kan houden.
  • Appels zou je zo ook kunnen bewaren maar niet in dezelfde erdmiete als andere groente vanwege het Ethyleen gas wat zij produceren.

Ik ben heel benieuwd hoe dit gaat werken, en hoe lang we alles kunnen bewaren zo. Het zou mooi zijn als we dingen zo tot het voorjaar vers kunnen houden. Ik kom hier later nog op terug als ik weet of ons experiment geslaagd is.

donderdag 18 oktober 2018

Herfst update

Ik had mij voorgenomen om hier maandelijks even wat te schrijven over hoe het gaat, maar zelfs dat blijkt moeilijk ;) Het gaat goed hier, heel goed. We leven ons leven, zijn gelukkig en ook druk met van alles. Je zou denken dat we tijd zat hebben omdat we allebei part-time werken, maar de dagen zijn nog steeds te kort. Misschien moeten wij onze ambities wat bijstellen :)

Een magisch uitzicht op onze voortuin

De zomer is inmiddels echt op zijn einde, en dat betekend dat de tijd van inmaken wel zo'n beetje voorbij is. Ik heb wel nog wat appels staan waar ik hoognodig wat mee moet doen, maar verder zijn we daar klaar mee. Afgelopen weekend heb ik weer wat tijd genomen in de moestuin en die staat er nu weer redelijk netjes bij. Momenteel genieten we vooral van de veldsla en spinazie maar er staat ook nog wortel, prei, radijs, knolselderij, bleekselderij, boerenkool, koolrabi, koolraap, zelfs nog een courgetteplant (op zijn laatste benen) en een wilde tomaat (1 plant van 4m2!). De pompoenen en aardappelen zijn allemaal binnen, die hoeven we alleen maar te eten nu. We hebben dit jaar ook weer veel kweeperen, maar daar doen we zelf niets mee. We verkopen ze, inmiddels hebben we al 40 kilo verkocht voor € 66,- dus daar zijn we blij mee. Er ligt nog wat, hopelijk verkopen we dat ook nog.

Onze jonge perzikenboom gaf dit jaar voor het eerst 4kg perziken!

De kweeperen zijn prachtig, en ruiken heerlijk!

De aardappeloogst van vroege- en middelvroege aardappels

We hebben vorige maand de buurtbarbecue bijgewoond, het was heel leuk en ik heb daardoor een buurvrouw van een eindje verderop beter leren kennen. Het klikt heel erg tussen ons en daar ga ik nu ook wel eens langs. Zij hebben ook een oudere resthof die ze verbouwen, en hun tuin is prachtig... ik waande mij in het bos op de veluwe. Ze hebben ook wat meer grond dan wij 10.000m2 en een deel is behoorlijk mooi verwilderd. Ze hebben geen moestuin meer (ze zijn wat ouder dan wij) maar nog wel veel fruitbomen. En ze zijn net als wij redelijk milieubewust en hebben lak aan status. Ik vind het heel fijn om wat meer gelijkgezinden in het echt te kennen :)

Door mijn bezoek aan hun ben ik nu vrijwel zeker dat ik dit huis toch niet wil slopen (Maarten liet het aan mij afhangen). Ik twijfel al een hele tijd, en ik kom hier overal 'perfecte' huizen tegen, misschien dat mij dat toch ook wat beïnvloed onbewust. Nu zag ik bij de buren dat het ook anders kan, dat het allemaal niet zo netjes hoeft. En ik herinnerde mij weer, dat het voor mij niet zo belangrijk is hoe het er uit ziet.

Daarnaast is het zo dat we steeds dichterbij ons hypotheekvrij-punt komen, nu nog minder dan 4 jaar. Ik heb helemaal geen zin om daarna (of al eerder) weer een nieuwe financiële verplichting aan te gaan. Ik kijk heel erg uit naar het hypotheekvrij zijn. We kunnen dit oude huis gewoon hier en daar een beetje lappen en het dan nog jaren uithouden. Hoewel ik droom van een ecologisch en autarkisch tiny house, denk ik dat het slopen van dit huis gewoon nooit eco is. En ik geef graag wat comfort op als ik daarvoor meer vrijheid heb. Hoe dan ook, mijn beslissing is inmiddels voor 97% gemaakt.. ik broed er nog even verder op :)

Vera is inmiddels steeds meer aan het praten, afwisselend in het Nederlands en het Duits. Ik vind het heel leuk om steeds meer mee te krijgen wat er in dat koppie omgaat. Ze helpt graag met alles en zit overal met haar neus bovenop, het liefste is ze de hele dag buiten en dan schept ze zand of verzameld ze steentjes. Ze is wel een behoorlijk handenbindertje, je moet haar constant in de gaten houden. Voor je het weet is je behang ingekleurd, neemt ze handen vol zand mee naar binnen, knuffelt ze met dode muizen/vogels, loopt ze naar de buurvrouw/speeltuin/het paard aan het eind van de straat, staat ze zichzelf te douchen met de tuinslang, trekt ze de keukenkastjes leeg, smeert ze alles onder de banaan..... Maar dat hoort bij de leeftijd denk ik. Wij genieten van haar onuitputtelijke ontdekkingsdrang, haar uitbundige vrolijkheid en haar schattige uitspraken.



Qua werk gaat alles zijn gangetje, ik geniet nog steeds heel erg van mijn werk op de 'boerderij' hier in de buurt. Ik heb de afgelopen tijd veel tijd in de tuin doorgebracht daar en had ook wat leuke bonussen. Zo heb ik een heleboel jonge aardbeienplantjes mee kunnen nemen, ze hadden zoveel uitlopers dat ze er op stonden dat ik ook mee nam. Het zijn allemaal bijzondere soorten "mieze schindler" "bruno's traum" "toscana" "alpen weiss" "alpen rot" en nog een paar. De aankomende zomer gaan we echt genieten van zoveel verschillende soorten, en we hebben nu ook veel planten dus ik hoop op een goede oogst. Verder heb ik veel bloemenzaden geoogst op mijn werk,  en ik kon veel groente en fruit voor niks meenemen. Had ik al gezegd dat ik heel blij ben met mijn werk? :)

De nieuwe aardbeienplantjes

dinsdag 7 augustus 2018

Volkorenspeltbrood met zaden

Hierbij het lekkere recept voor het Volkoren speltbrood om te in te maken. Je kunt dit brood ook ´gewoon´ maken, het is een heerlijk recept dus dat raad ik zeker aan. Het is gezond want het is 100% volkoren en dus ook erg vullend. Natuurlijk is het wel zo dat het brood door (of na) het wecken wat droger word maar ik vind het nog steeds lekker.


Dit recept is voor 4 inmaakglazen van 500ml
(let op dat je het in een stortglas maakt anders krijg je het er niet meer uit)

Ingrediënten:
400 gram volkoren speltmeel
2 pakjes droge gist
1/2 tl broodkruiden*
50 gram lijnzaad
50 gram sesamzaad
50 gram zonnebloempitten
50 gram havervlokken
2 tl zout
300 ml lauwwarm water
2 el appelazijn
En nog wat boter en paneermeel voor de inmaakglazen.

Begin door de 4 inmaakglazen met boter te besmeren en met paneermeel te bestrooien.


Neem een schaal en doe hierin alle droge ingrediënten, meng het even door elkaar.
Meng de appelazijn door het lauwwarme water en voeg dit aan de droge ingrediënten toe.
Kneed het nu tot een elastisch deeg. (In een keukenmachine eerst op de laagste stand en dan 5 minuten op de hoogste stand).


Dan kan je het deeg (wat iets kleverig blijft) in 4 porties verdelen en in de voorbereide glazen doen. Dek ze toe met een natte theedoek en laat het 30 minuten rijzen op een tochtvrije plaats.


Na die tijd zet je de glazen in de koude oven en zet hem dan pas aan op 180°C.
Zet de kookwekker op 1 uur en haal de glazen na die tijd uit de oven, nu kunnen ze geweckt worden.

Reinig de randen van de glazen goed (met de punt van een schone theedoek in kokend water gedoopt) en maak ze dan dicht zoals je altijd doet. Weck ze 30 minuten op 100°C.


* Ik maakte zelf broodkruiden : 2 tl 5-spice + 1 tl komijn + 1 tl koriander, goed mengen en daarvan gebruikte ik dan 1/2 theelepel. 

Dit recept komt uit het tijdschrift WECK LandJournal, 01/2018 

zaterdag 4 augustus 2018

Juli

Juli was een maand van inmaken. We hadden een overvloed aan verschillende soorten groente en fruit en dat wilde ik graag houdbaar maken, met het gevolg dat ik veel tijd in de keuken doorgebracht heb. Maar zolang het buiten zo vreselijk warm is, zit ik op het heetst van de dag meestal toch binnen. De weckketel heb ik in de schuur gezet, zodat het huis daar niet te veel van opwarmt.


Van mijn werk kreeg ik 3 keer een kratje tomaten en 2 kratjes augurken. Van de Tomaten maakte ik minestronesoep die ik weckte, daarin kon ik gelijk ook een deel van mijn courgette en sperziebonen overschot kwijt. Ik weckte in totaal 14 liter soep waarvan de meeste in literpotten en een paar halve liter potjes. Later heb ik ook nog een aantal kilo tomaten als 'gepelde tomaten' geweckt, dat is ook altijd handig om te hebben.


De augurken heb ik voornamelijk ingemaakt in zoetzuur, heb heb ongeveer 30 potjes gemaakt in verschillende maten. Een ander deel heb ik ingemaakt in melkzuur in een grote pot, die kan ik een dezer dagen proberen en daar ben ik heel benieuwd naar. Zo heb ik ook nog een partij snijbonen in een pot ingemaakt om eens te proberen, de rest heb ik gewoon geweckt omdat dat zeker lekker is. Als het inmaken in melkzuur in een grote pot bevalt is dat wel iets wat ik vaker wil doen.



Ik leende van mijn werkgeefster wat leuke tijdschriften met recepten om te wecken, en heb daaruit het recept gebruikt om brood te wecken. Ik deed dat al eerder maar dit recept was wel echt heel lekker!


Deze maand waren ook de eerste appels rijp van onze vroege appelboom, hiervan heb ik meerdere keren appeljam gemaakt en ook nog een beetje appelmoes. Verder heb ik ook nog tijd gevonden om courgette-relish te maken. Mijn werkgeefster bood aan dat ik nog wat kleine wilde pruimpjes kon plukken bij haar, er zat veel aan en zij gebruikten het toch niet allemaal. Hiervan heb ik nog een tomaten-wildpflaumen-chutney gemaakt en de rest heb ik in de ontsapper gedaan samen met wat appel, aardbei en andere fruitsoorten. Van dit sap heb ik een siroop gemaakt, dus we hebben weer 12 flessen zelfgemaakte aanmaaklimonade staan.


Uit eigen tuin oogsten wij sperziebonen, snijbonen, tomaten, komkommer, mini-komkommer, sla, uien, aardappel, peterselie, wortelen, lenteui, aardbeien en appels. Onze voorraad regenwater was op en omdat de droogte aanhoud zijn we overgegaan op leidingwater. Ik ben normaal gesproken geen voorstander van sproeien maar inmiddels word het anders zo droog dat sommige (nieuwe/jonge) planten doodgaan en dat gaat mij te ver. Vooral de jonge fruitbomen en -struiken en ook de hazelaars die we dit voorjaar geplant hebben geven we water, want het zou verkeerde zuinigheid zijn om ze door te laten gaan omdat we op water willen besparen. Ook de moestuin krijgt wat water van ons. We hebben deze maand twee keer een paar druppels regen gehad maar het viel erg tegen, de buien gingen steeds net aan ons voorbij. Maar het lijkt erop dat het nu aanstaande vrijdag koeler word en gaat regenen, dus we duimen dat het ook echt zo gaat zijn.


Maarten heeft deze maand nog twee weekjes vakantie gehad, die zijn ook echt voorbij gevlogen. Twee weken is eigenlijk te kort, maar aangezien hij niet meer voltijd werkt is het niet zo'n probleem. Het deeltijd werken bevalt ons allebei wel, we hebben zo veel meer tijd voor de dingen in en om het huis. Qua inmaken probeer ik momenteel wel even wat rustiger aan te doen, want het was wel iets te veel van het goede. Maar voorlopig is onze voorraadkast weer lekker aangevuld.

dinsdag 3 juli 2018

Juni

Juni is al weer voorbij en daarmee ook de eerste helft van het jaar. We hebben het prima naar onze zin. Ik ben nu al weer ruim twee maanden bezig op mijn nieuwe werk en het bevalt echt heel erg goed. Dit baantje is mij op het lijf geschreven en ik voel mij heel gelukkig, ik heb het echt getroffen. In de eerste maand ben ik vooral bezig geweest in de siertuin, die moest op orde zijn voor de open dag dit jaar. Maar nu de siertuin er netjes bij staat kan ik ook steeds meer aan de slag in de groente 'tuin'. Ik help oogsten, zaaien, planten en verzorgen en ze zijn (gelukkig) heel tevreden met mijn werk, ze vinden het fijn dat ik veel kennis heb en dat ik overal inzetbaar ben. Het scheelt hun een hoop werk. Ik vind het zelf echt super leuk om te doen, mijzelf bezig houden met de productie van lokaal voedsel. Ik leer veel van hoe zij het doen en soms kan ik hun weer wat leren. Vandaag heb ik lekker tomaten geoogst, komkommers, augurken (die zij allemaal inmaakt en verkoopt), sperziebonen (drie kleuren), wortelen, koolrabi en daarna heb ik nog wat sla geplant. De groente wassen en dan in de Hofladen leggen. Ik doe het werk fluitend :)

De kassen op mijn werk

Momenteel werk ik nog weinig, 2 keer 4 uur, maar in de komende tijd word dat langzaam meer nu de oogsttijd er aan komt. In de wintermaanden november, december en januari is er dan een winterstop en vanaf februari beginnen we dan weer.

Gekregen boontjes, ik wilde dit ras eens proeven :)

Een bijkomend voordeel is dat ik veel groente mee kan nemen van mijn werk, vandaag nam ik een vers geplukte komkommer, 4 courgettes, een pondje sperziebonen en een bosje bonte wortelen mee. Dat scheelt weer boodschappen doen, en dus ook weer wat geld.

Gekregen plantjes

Zelf heb ik dit jaar helaas geen courgettes in de tuin, alles jonge plantjes waren opgegeten door de slakken. En mijn komkommerplant staat buiten en is wat laat, maar ik hoop daar over enige tijd toch ook nog wat vruchten van te kunnen plukken.

Deze maand hebben we thuis ook lekker in de tuin gewerkt. Ik heb wat jonge plantjes van mijn werk gekregen (boerenkool, sla, koolrabi en koolraap) en die moesten nog een plekje krijgen. Omdat ik ze graag onder een net kweek (vanwege vraatzuchtige rupsen) heb ik bedacht dat er maar een extra bed komen moest. Naast onze moestuinbakken lag een hoop onkruid/graszoden al ruim een jaar afgedekt onder plastic (zodat het doodgaat/verrot) en dit was een goed moment om te kijken hoe dat gelukt was. Ik haalde het plastic er af en heb de toplaag eraf geschept (klinkt heel simpel zo, was twee dagen werk :D). Vervolgens heb ik hier een bed van gemaakt en de planten er in gezet. Nu is het een kwestie van bijhouden, maar het staat er goed bij! Ook tijdens deze hittegolf, gelukkig hebben we veel regenwater opgevangen. We hebben nog een dikke 2500 liter aan regenwater staan, dus we komen de droge periode hopelijk wel door.

Heel veel scheppen
Bijna klaar


Zo, een veilig bedje voor de groente

In de 'gewone' moestuinbedden heb ik nog wat winterwortelen gezaaid. Ook heb ik hier mijn (experimentele) jonge aspergeplantjes ingezet, deze heb ik dit voorjaar van zaad opgekweekt en ik ben heel benieuwd  hoe dit gaat uitpakken. Als ze alles overleven dan zouden ze volgend jaar naar een permanent bed mogen en dan kunnen ze vanaf het jaar daarna oogst gaan geven, een lange termijn plan dus.

Een jonge aspergeplant

Ik had heel veel jonge prei plantjes, zo veel dat ik er ook nog 60 aan mijn werk heb gegeven. Zelf had ik er 40 gepoot, maar helaas is er niet veel van over gebleven. Ik denk dat de grond te droog was, waardoor de gaten (prei zet je in een gat) te snel ingestort zijn en de prei 'gestikt' is. Helaas, volgend jaar zal ik de grond eerst goed nat maken voordat ik de gaten maak om de prei te poten.

Dit jaar kweek ik voor het eerst succesvol lente ui, waar ik heel blij mee ben. Dat ging ook zo makkelijk, die houden we er in. De knoflook had helaas vreselijk last van roest, die heb ik vroegtijdig geruimd zodat hij de andere ui-achtigen niet aan zou steken. De bolletjes waren wel redelijk gevormd dus ik heb ze te drogen gehangen, maar zien of dat nog wat is.

Verse sperziebonen
Momenteel oogsten we veel sperziebonen, lente ui, en nog een paar peultjes van de tweede oogst. En er zit ook nog veel aan te komen; uien, aardappelen, mini-mais, selderij, snijbonen, tomaten, komkommer, aubergines, sla en dan later deze zomer hopelijk pompoenen. En dan tegen de winter de boerenkool, koolrabi, wortelen en koolraap. We worden er steeds handiger in.

De kas, dit jaar minder vol

Ik kan ze wel rood kijken ;)

Aan onze erfgrens op de westkant hebben we afgelopen weekend een strookje met wat wilde rozen en bramen geplant. Ik heb die combinatie afgekeken op mijn werk en vond het prachtig. Hopelijk worden onze struiken ook zo mooi. Eerst de combinatie van de mooie bloemen, vervolgens de bramen en rozenbottels en daarnaast kunnen de vogels en andere dieren er zo mooi in schuilen :)

Aalbessen en kruisbessen onder het net

Dit jaar de eerste grotere walnotenoogst
En perzikken!
In juni heb ik ook weer het oude huishoudschema opgeduikeld, en dat werkt toch fijn. Ik ben niet graag bezig met schoonmaken dus een vast ritme werkt toch het beste. Elke dag een beetje zeg maar... Ik ben nu precies alle 4 de weken van het schema door en dus is het nu lekker op orde, ik verwacht de aankomende maand er dus nog minder werk aan te hebben :) Het scheelt ook dat we geen luiers meer hoeven te wassen, dat zijn toch een paar wassen minder per week!

En ook nog wat jam gemaakt
Verder hebben we nog gezellig bezoek gehad van verschillende opa's en oma's, heeft Vera er een 'vriendinnetje' bij ( het oudere buurmeisje die liever een klein zusje zou hebben zoals Vera), hebben de zonnepanelen weer een recordmaand gehad qua zonuren, heb ik nog een paar keer met mijn vriendin afgesproken en ben ik eindelijk weer een keer binnen mijn boodschappenbudget gebleven :)

Al met al was het een heerlijke maand, en we hebben weer veel om naar uit te kijken komende maand!

dinsdag 22 mei 2018

Vera is 2 jaar!

Vandaag is het precies 2 jaar geleden dat onze kleine meid ter wereld kwam, de tijd is echt voorbij gevlogen. Ze is al een echt mensje, kan veel zelf en heeft een heel eigen willetje. Ik vond haar een enorm schattige baby maar ik vind het eigenlijk steeds leuker worden nu ze ouder word. Naast het fijn is dat ze wat dingen zelf kan vind ik de interactie ook erg leuk. We leren haar steeds meer kennen.

Doordat ze nu steeds meer kan praten krijgen wij een beter beeld van wat er allemaal in dat hoofdje omgaat. En dat is soms meer dan ik dacht. Zo weet ze vaak nog wat we gisteren deden en wat ze leuk vind, en ze is momenteel enorm bezig met cijfers en tellen, en ze weet precies waar ze in de tuin aardbeien kan vinden. Ook weet ze precies van welke buurvrouw ze lekker krijgt :D

Ze speelt echt enorm graag buiten, en ze vraagt er ook vaak om. Wij hebben in de tuin het oude schommelgestel opgeknapt en er een tweedehands babyschommel ingehangen, ook hebben we een oude glijbaan van de buren gekregen en opgeknapt. En alsof dat niet genoeg was hebben we ook nog de oude zandbak (een trekker band) gevuld met vers nieuw zand. Dus nu heeft ze een kleine speeltuin in de achtertuin, waar ze de komende tijd nog veel kan spelen. Het kostte ons in totaal € 12,- ( € 10,- voor het zand en € 2,- voor de schommel) en wat inspanning en dat is het zeker waard want ze heeft er nu al veel plezier van. Vooral schommelen vind ze te gek.

Ik geef haar nog steeds borstvoeding, en daar geniet ze ook nog heel erg van. In de ochtend als ze aan het wakker worden is drinkt ze wat, verder ook nog bij het middagslaapje en voor het slapengaan nog een keer. Het is duidelijk een stuk minder dan wat het was, maar ik zie haar voorlopig niet stoppen. En dat hoeft ook  niet, want het is eigenlijk weinig moeite voor mij. Natuurlijk heb ik soms momenten dat ik wat meer ruimte voor mijzelf zou willen, maar op andere momenten kan ik er toch nog erg van genieten. Ik denk niet dat we veel langer dan een jaar nog door zullen gaan, maar we zien wel hoe het loopt.

Qua eten is ze verder echt heel makkelijk, ze eet eigenlijk alles zonder morren. Ze eet gewoon met de pot mee, en dan eet ze de ene keer misschien meer groente en minder aardappel maar er gaat altijd wel wat in. Toe eten we meestal fruit, daar is ze gek op en gaat er altijd wel in. In de tuin plukt ze graag bieslook en munt om te eten, en aardbeien.... De aardbeien moeten beschermd worden want ze plukt (en eet) alles wat ook maar een beetje verkleurd is :D

Praten gaat heel goed, maar wel voornamelijk in het Nederlands. Het is duidelijk dat ze Nederlands en Duits kan verstaan, maar ze spreekt slechts een paar Duitse woordjes. Volgens mij is dat heel normaal, en ik maak mij ook verder geen zorgen hierover. Ik vermoed dat ze toch zeker al een stuk of 200 Nederlandse woorden spreekt, en er komt ook bijna dagelijks een nieuw woord bij. Ze zingt ook veel tijdens het spelen, vooral fonetisch. Wij vinden het echt heel schattig als ze ineens heel hard zing "daar buite loopt e saap". Poesje mauw is ook een favoriet hier, want ze is gek op de kat. Ze word wel dagelijks aan de Duitse taal blootgesteld, soms alleen met een boek of liedje een andere keer een tekenfilmpje. We hebben ook regelmatig contact met Duitse mensen (buren, vrienden, bekenden) waarbij Duits gesproken word en ongeveer 1x per week gaan we naar de Krabbelgruppe waar meerdere kinderen van haar leeftijd bijeenkomen om te spelen. Dus dat loopt allemaal wel los qua taal.

Wat heel fijn is, is dat ze heel erg bezig is met zindelijk worden. Sinds een week of 2 leeft het heel erg bij haar, en gaat ze uit zichzelf op het potje als ze moet plassen en poepen. Ze doet dan netjes haar behoefte en roept daarna hard 'nice!', blijkbaar zeggen wij dat vaak :D
Ook s'nachts gaat dat verrassend goed, ze heeft in die 2 weken slechts twee ongelukjes in bed gehad. Buiten zoekt ze alleen niet naar het potje maar meestal zakt ze iets door dr beentjes en plast ze zo van zich af (jurkje zonder onderbroek), dat zou ik graag nog anders zien maar dat komt vast wel. We doen haar nu enkel nog een luier aan als we de deur uit gaan, dus het scheelt echt heel veel was. En daar zijn we heel erg blij mee natuurlijk!

Wat haar verjaardag betreft, ze heeft nog niet echt door dat ze jarig is. Volgens mij snapt ze het concept 'verjaardag' ook niet helemaal. Maar de visite vond ze heel gezellig, en de slingers en ballonnen zijn het helemaal. Ze heeft voor haar verjaardag van de grootouders samen een kinderkruiwagen gekregen, en daar kan ze nu heerlijk mee spelen. Dus wat dat betreft is het een geslaagde dag geweest.


zaterdag 12 mei 2018

Einde ouderschapsverlof

Toen ik zwanger was van Vera ben ik 6 weken voor de uitgerekende datum in Mutterschutz gegaan, dit duurt tot 8 weken na de geboorte en in deze periode krijg je Mutterschaftsgeld (een uitkering die gelijk is aan je loon). Op mijn werk hebben we het over mijn daaropvolgende verlof periode gehad en mijn leidinggevende zei nog dat er voor mij altijd werk zou zijn, omdat ze zo tevreden waren.

Aansluitend op de periode van het moederschapverlof heb ik betaald ouderschapverlof opgenomen. Deze elternzeit is bij de wet geregeld, je mag tot 3 jaar verlof opnemen en daarnaast kan je elterngeld krijgen van de staat (in dit geval de Landkreis geloof ik). Hierbij kan je 12 maanden lang een uitkering van 60-65% van je nettoloon uitbetaald krijgen. Ik koos ervoor om bijna twee jaar elternzeit te nemen en de uitkering van elterngeld te laten uitsmeren over die periode, en kreeg dus een uitkering van 30-33% van mijn nettoloon over die periode. (dit is de simpele, verkorte uitleg ;)

In de tussentijd heb ik contact met mijn werk gehouden, ik zou eind maart weer aan het werk gaan en dan deeltijd. Dit hebben we concreet besproken vanaf half 2017, dus ik dacht dat alles wel goed zat. Maar helaas, mijn werkgever (eigenlijk opdrachtgever omdat ik een vast contract had bij een uitzendbureau) werd steeds vager en twee weken voordat ik zou beginnen vertelden ze mij dat ze mij niet terug wilden. Of in elk geval niet op de functie die ik had, want daar hadden ze geen plek.

Ik vermoed dat ze van hogerop geen toestemming kregen om mij een deeltijdfunctie te geven, ze zoeken wel iemand voor mijn oude baan maar perse in voltijd. Mijn contactpersoon bij het uitzendbureau gaf ook aan dat ze blijkbaar erg ouderwets daarin zijn, als ik direct bij hun in dienst zou zijn dan zouden ze mij een deeltijdfunctie niet mogen weigeren maar ja... ik zit bij een uitzendbureau.

Thuis zitten we ook niet stil.. de voortuin

Ze gaven aan dat ze zo tevreden waren geweest, en dat ze nog wel wilden kijken of ze elders binnen het bedrijf een functie voor mij hadden. Maar ik zag het eigenlijk al niet meer zitten, ik vond het nogal respectloos om het zo kort dag af te zeggen terwijl we al minimaal 6 maanden contact hadden hierover. Het uitzendbureau gaf aan dat ze hun best zouden doen om wat te zoeken, maar dat als ze niets hadden dat ze mij gingen ontslaan zodra mijn ontslagbescherming weg zou vallen. Dan zou de maand opzegtermijn ingaan en dan zou ik per 1 mei werkloos zijn. Ik zat zo uiteindelijk dus nog de laatste week van maart en de hele maand april betaald thuis.

Voor mij was dit een klap, maar besloot het als een teken te zien. Ik was eigenlijk nooit gelukkig geweest daar, en deed het omdat ik nu eenmaal geld binnen moest halen. Ik wilde iets anders, iets in lijn met mijn dromen en idealen, iets waarbij ik het gevoel had deel van de oplossing te zijn en niet bij te dragen aan alle problemen in de wereld. Dat was wel heel ambitieus...

Ik overwoog of ik zelf wat op zou zetten, een groentewinkel aan huis.. een verpakkingsvrije winkel.. allemaal heel tof maar ook een enorme investering met bijbehorende risico's. En ik heb niet het gevoel dat ik daar klaar voor ben, dus ik krabbelde wat terug. Uiteindelijk heb ik ons adres opgezocht op googlemaps, en ben langzaam uit gaan zoomen. Wat zit er hier in de buurt? Wat is in lijn met mijn idealen? Wat zou leuk zijn en bij mij passen?

Ik vond een boerderij met kleine winkel eraan op ongeveer 10 kilometer hier vandaan (een redelijk korte afstand hier op het platteland) en ik ben er gewoon langsgegaan en heb gevraagd of ze misschien nog een mini-jobber zoeken. (een mini-job is een bijbaan waarin je niet verzekeringsplichtig bent, zolang je niet meer dan € 450,- per maand verdient is bruto ongeveer gelijk aan netto, je zorgverzekering loopt dan via je partner of een andere baan waarbij je wel premie betaald)

Ik had geluk! Ze zochten nog iemand, in eerste instantie vooral in de normale tuin en dan in de loop van het seizoen ook in de groentetuin. Ze hebben een prachtige bauernhof met uitgebreide tuinen, wat boerenvelden met mais en pompoenen en een stuk moestuin en een paar polytunnels waarin ze groente verbouwen om in hun winkeltje te verkopen. In het winkeltje verkopen ze naast eigen groente ook jonge plantjes, honing van de lokale imker, en zelfgemaakte dingen zoals jam, siroop e.d.


De mensen zijn ontzettend aardig en ik kan het heel goed met ze vinden, het zijn mensen met een enorme liefde voor planten en mensen. De winkel aan huis is als een hobby ontstaan en loopt steeds beter. Het werk kan ik zo indelen als ik zelf wil qua tijden en dagen waardoor we het heel goed met Maarten zijn werk kunnen combineren. En als klap op de vuurpijl is het zo dichtbij dat ik lekker op de elektrische scooter erheen kan rijden, dus dat spaart 100km met de auto per week ten opzichte van mijn oude werkplek.

Natuurlijk zijn er nadelen: Ik verdien nu (veel) minder dan bij een kantoorbaan en het is geen echte baan (wat gevolgen heeft voor uitkeringen en pensioen). Maar ik ben gelukkig! Het is leuk werk, het voelt nuttiger, ik kom tot rust met buitenwerken, ik kan gratis leuke en bijzondere stekjes en zaden krijgen en de reistijd is korter. En had ik al gezegd dat ik het heel erg leuk vind? :)

Dus nu werk ik maandags en vrijdags en Maarten dinsdag, woensdag en donderdag. Zo is er altijd iemand thuis voor Vera en hoeft zij voorlopig niet naar een opvang. Ook hebben we zo de tijd en het werk wat 'eerlijker' verdeeld én we hebben meer tijd als gezin. Voor ons is het ideaal zo, en daar gaat het tenslotte om :)

vrijdag 27 april 2018

Vera's afspraak bij de Tandarts

Na de laatste post over de second opinion van Vera waren we er wel uit, we gingen dus een afspraak maken bij de lokale tandarts die ook narcose voor kinderen doet. We waren er nog nooit geweest dus het was best wel even spannend, en voor Vera ook want het bleek een man (en vreemde mannen vind ze eng). Nadat we kort met hem gesproken hebben wilde hij even in haar mond kijken, maar toen hij een stap in haar richting zette was dat genoeg om een gespannen peuter in een huilende peuter te doen veranderen. Drama. De tandarts liep weg en wij bleven verbaast achter.

Uiteindelijk bleek dat ze het in deze praktijk niet zo zaten te wachten op huilende kindjes, toen Vera weer uit de behandelkamer was werd ze ook weer rustig en zij ging even met Maarten mee zodat ik met de tandarts kon praten. Hij gaf aan dat hij (en anderen) geen narcose doet bij kinderen onder de 3 jaar, en dat dit alleen in het ziekenhuis gebeurd. Dit gebeurd alleen in situaties die zeer ernstig zijn, omdat een narcose niet onderschat mag worden. Ook gaf hij aan dat ze in het ziekenhuis geen tandjes vullen maar dat het dan gewoon getrokken word. Hij raadde aan te wachten, tot ze er last van heeft of tot ze oud genoeg is om behandeld te worden.

Dus, dat was niet wat we verwacht hadden. Het is misschien wel een beetje wat we gehoopt hadden, omdat we eigenlijk ook niet wilden dat ze onder narcose zou gaan. Maar het is wel dubbel, want de tandjes rotten nu wel langzaam verder en het voelt zo dus als het uitstellen van het probleem (en dat is het natuurlijk ook).

Een willekeurige foto van een blij meisje :)

Gelukkig mogen wij inmiddels Vera's tanden poetsen zonder al te veel gedoe, dat scheelt al een hele boel! Ze laat het gewoon toe, zonder huilen en zonder drama. Meestal zetten we haar ergens op een vensterbank zodat ze naar buiten kan kijken en dan toet ze haar mond open en kunnen we poetsen. Daar zijn we heel blij mee, want dat scheelt een boel!

En nu is het dus afwachten, en opletten of ze geen pijn heeft aan haar kiesjes. Voorlopig lijkt ze er niets van te merken. De plekken zijn wel behoorlijk groot, maar we hebben nog geen andere plekken gespot. Ik vind het een van de lastigste dingen aan het ouderschap, de keuzes en verantwoordelijkheid die daar bij komen. Hopelijk komt het allemaal goed, zonder dat ze er te veel last van gaat hebben.

zaterdag 24 februari 2018

De second opinion

Deze week zijn we voor de tweede keer met Vera bij de tandarts geweest, deze tandarts was echt heel erg lief. Ze stond te wachten op ons toen we binnen kwamen (omdat ze vind dat kinderen niet zouden moeten wachten) en nadat Vera haar jasje uit had liep ze zo aan de hand mee de behandelkamer in. De tandarts bleef zich ook vooral op Vera richten in het begin zodat zij zich fijn voelde. Heel fijn zoiets! Helaas betekende dit niet dat Vera ook vrijwillig haar mond open wilde doen, dus er kwam alsnog huilen aan te pas maar het was van korte duur want ze had het snel gezien.

Ook zij adviseert het vullen van de gaatjes, vooral omdat 1 gaatje al behoorlijk groot is en je er met de tandenborstel niet bij kan. Bovendien moet ze er nog een aantal jaar mee voordat ze gaat wisselen, en het zou fijn zijn als we de kiezen kunnen behouden.

Een bijkomend ding is dat Vera's boven voortanden dood zijn, ze is toen ze klein was gevallen en als gevolg daarvan zijn haar 4 snijtanden boven nu lichtgrijs en deels afgebroken. De tandarts gaf aan dat daar ook echt naar gekeken moet worden, en eventueel ook iets aan gedaan moet worden. Al met al vond ze het te omvangrijk om zelf te doen en verwees ze ons door naar een grotere praktijk. Wel met de tip dat het eventueel ook kan met lachgassedatie in plaats van narcose.

Ik had gehoopt dat we een meer afwachtende houding aan zouden kunnen nemen, en wellicht meer aan preventie kunnen doen zodat de groei van de gaatjes zou stagneren (en misschien zelfs remineraliseren). Maar ik begrijp ook dat in het geval van zo'n groot gaatje, waar de tandenborstel niet eens bij kan, het niet verstandig is om lang te wachten. Het kiesje rot helemaal weg en áls het nu nog geen pijn doet dan heb je grote kans dat het binnenkort wel pijn gaat doen. We weten niet eens helemaal zeker dat ze er nu geen pijn van heeft. Dus we gaan het zeker laten vullen. We moeten nu een afspraak maken bij de tandartspraktijk die dit gaat doen, eerst een afspraak om te kijken en alles door te spreken. Ik ben zelf wel benieuwd naar de mogelijkheid van lachgassedatie, want dat lijkt mij minder heftig dan narcose. Als iemand nog ervaringen heeft hoor ik het graag!

woensdag 21 februari 2018

Peuter Update: 20 Maanden

Vera ontwikkelt zich echt prima, ze is een vrolijke peuter die het hele huis door gaat. Overal aanzitten, opklimmen en alles willen ontdekken..... een bonk energie en blijheid. Heerlijk.. maar soms ook wel een beetje vermoeiend :) We proberen in elk geval even dagelijks er uit te gaan, want buiten heeft ze het altijd bijzonder naar haar zin. Vooral als ze dieren kan zien, momenteel is ze helemaal gefascineerd van paarden en vogels. De kat is ook favoriet, maar de liefde is inmiddels niet meer wederzijds door het enthousiaste gegil van Vera's kant. Het wel een beetje grappig om te zien hoe ze de kat benadert.... "POEEEEEEES! Poeeees!"...... de poes weet niet hoe snel ze weg moet komen.

Wat we heel leuk vinden is dat Vera inmiddels behoorlijk aan de praat is, ze zegt zelfs al Duitse woorden. Haar favoriete Duitse woord is NEIN :)  Het is heel leuk om te zien hoe erg ze er mee bezig is, ze heeft een aantal woorden die ze steeds herhaalt en met regelmaat komt er dan ineens een nieuwe bij. Ze snapte al bijna alles wat je zei, dus het is leuk dat er nu ook steeds meer uit komt: Papa, Mama, Opa, Oma, Tractor, Auto, Poes, Hond, Paard, Water, B(r)ood, Opeten, B(r)oek, Buiten, Jas (klink meer als sas), Oppassen, Auw, Heet, Hout (komt door de houtkachel),  Moin (is de lokale groet), Tschüss, Hallo, Poep, Bloem, Boek, Schort (klinkt meer als Sjort), Open, Dicht, Op en nog een aantal die ik nu vergeet.

Het eten gaat ook heel goed, ze eet graag en makkelijk. Ze krijgt nog 3 keer per dag borstvoeding, in de ochtend als we nog slapen (rond een uur of 6/7 denk ik) dan in de middag voor haar slaapje en voor de avond. Soms als ze zich overdag niet lekker voelt of moe is en ze vraagt er om (door met haar mond te smakken 💗) dan krijgt ze ook tussendoor. Er is eigenlijk niets wat ze niet lust, ze eet gewoon met de pot mee. Dat is meestal overnight oats of pap in de ochtend, een kliekje of broodje in de middag en dan het avondeten. Na haar middagdutje rond een uur of 15 krijgt ze nog wat, meestal volkorenzwieback met boter die ze dan in de thee dipt (dippen is favoriet). En na het avondeten nog lekker wat fruit. Sinds kort wil ik haar ook levertraan geven, maar dat ging niet zo lekker van de lepel. Dus nu maak ik 'vissalade'. Dat is gewoon kikkererwtensalade, een eetlepel in een schaaltje met een theelepel levertraan erin, en dat eet ze wel gewoon!

En sinds een paar dagen lijkt ze de peuterpuberteit in te gaan, steeds vaker is het 'NEIN!'. Wij proberen haar meer de keus te geven in dingen en de vraagstelling te veranderen om iets gedaan te krijgen én het gezellig te houden. En dat werkt redelijk. Het is toch een bijzondere fase en best leuk om te zien dat ze haar eigen willetje heeft, die eigenwijsheid heeft ze niet van een vreemde ;)

Het enige wat niet zo mooi is zijn haar tanden, ze heeft helaas 2 gaatjes in haar kiezen. Hoe het komt weten we niet zo goed, want ze drinkt alleen moedermelk, water of thee zonder suiker en krijgt eigenlijk ook nooit snoep ofzo. Misschien niet vroeg genoeg begonnen met poetsen (wat echt een gevecht is elke avond) of te veel eetmomenten? De tandarts adviseerde de gaatjes onder narcose te vullen, dat is wel even slikken. Deze week gaan we bij een gespecialiseerde kindertandarts langs voor een second opinion, en dat is best wel even spannend. Afwachten dus.

Maarten is nu een vrij tot 1 maart omdat hij zijn overuren moet opmaken voordat zijn nieuwe contract ingaat dus we hebben nog lekker anderhalve week lekker samen thuis. En dat komt mij goed uit omdat ik een beetje verkouden ben, dus de extra handen thuis zijn heel welkom. En het is gewoon heel gezellig met zijn 3-en thuis!

dinsdag 13 februari 2018

Hoe het er voor staat in Februari

We zitten inmiddels al weer halverwege februari, wat gaat de tijd toch snel. Maarten heeft vrij gehad van de kerstdagen tot 5 februari en is nu net weer aan zijn tweede werkweek begonnen.We hebben wel genoten van de weken samen thuis, en ook weer wat kleinere klusjes kunnen doen. Zo heeft Maarten de compostbakken gemaakt, dat stond al langer op de planning. En ook natuurlijk de schuur/garage opgeruimd, hout gesleept en gezaagd voor de kachel en nog veel meer.

Onze nieuwe compostbakken

De tussen- en voorplanken zijn uitneembaar

Maar nu dus weer over naar het gewone ritme want over minder dan 6 weken ga ik weer aan het werk! Daar ben ik in mijn hoofd al wel wat mee bezig, qua voorbereiding.... hoe gaan we het allemaal doen en verdelen samen. Helaas heb ik van mijn werk nog geen definitief antwoord over welke dagen ik ga werken, maar het plan is dat ik vanaf 21 maart 2 dagen per week ga werken.

Maarten gaat vanaf maart 2 dagen minder werken en dan hebben we een kleine drie weken waarin we Vera kunnen laten wennen. Ben wel benieuwd hoe dat allemaal gaat, en of het mij een beetje gaat lukken om vroeg op te staan en borstvoeding te geven voordat ik naar het werk ga. Sommige nachten slaapt Vera wat onrustig en borstvoeding helpt haar weer in slaap, lijkt mij wel zwaar als de wekker dan al om 6:15 gaat. Nu kan ik Vera eigenlijk altijd wel tot een uurtje of 8 aan het slapen houden. Maar het is maar 2 dagen, dus het komt vast wel goed. Maarten is ook een hele goede en lieve vader, dus ik vind het alleen maar goed dat hij nu een nog betere band met Vera op kan bouwen. Die twee vermaken zich prima!

Sinds een paar maanden hebben we hier in de straat een  nieuwe familie wonen, waarvan de jongste 1 maand jonger dan Vera is. Dus nu in totaal 2 leeftijdsgenootjes op loopafstand, heel leuk! Gisteren zijn we met hen naar de kindercarnavalsviering hier in het dorp gegaan, was erg leuk voor Vera. Vanaf morgen ga ik ook naar de Krabbelgruppe hier in het dorp, daar komen een aantal ouders met hun kleine samen zodat de kinderen kunnen spelen. Dit gaat op leeftijd zodat de kinderen goed kunnen spelen samen en duurt een uurtje. Als dat bevalt gaan we elke woensdag, want ik vind het ook belangrijk dat Vera ook contact heeft met andere kinderen (en Vera vind het ook erg leuk).

Lekker dromen van een kleine duurzame woning :)

De plannen voor het huis zijn nog niet helemaal duidelijk, hoewel we wel af en toe wat wegdromen. We hebben ook iemand langs laten komen om een offerte te laten maken voor het slopen, want als dat echt te duur blijkt dan is renoveren toch aantrekkelijker. We kwamen wel nog een super gaaf bouwproject tegen.... Ownhome... een volledige, kleine autarkische woning. Zoiets zou ik echt te gek vinden (maar dan iets groter met zijn 3en ;)) Als je zin hebt kan je hier en hier een leuk filmpje ervan vinden, en hier de site en de facebookpagina. (alles in het Duits natuurlijk). Voorlopig staat het een beetje op de achtergrond, omdat er zoveel anders te doen is. Ik merk dat ik er zelf anders heel onrustig van word, al die keuzes en mogelijkheden. Eerst maar even de komende periode doorkomen.... dan zien we wel weer verder.