Einschulung

Afgelopen mei is Vera 6 jaar geworden, en daarmee is ze oud genoeg om deze zomer naar de basisschool te gaan. De einschulung vind over een week of 6 plaats en dat gaat allemaal heel anders dan in Nederland. Het eerste verschil is natuurlijk dat ze hier pas vanaf 6 jaar naar de basisschool gaan. 

Een ander groot verschil is dat ze hier vanaf de 1e klas huiswerk krijgen. Daarom lopen Duitse basisschool kinderen met grote rugzakken, want omdat ze huiswerk krijgen nemen de kinderen steeds boeken e.d. mee naar huis. De rugzak keuze is echt een dingetje hier, en veel kinderen lopen met enorm dure merk rugzakken rond. Voor een set rugzak-gymtas-etui geven (veel) ouders zo ruim €250,- uit. Daar keek ik wel even van op!

We hebben de eerste ouderavond gehad bij de basisschool hier in het dorp, en daar kregen we van de lerares een lijst mee van de spullen die wij moeten kopen. Daarbij horen schoolboeken (vooral werkboeken, het schoolboek kan ook gehuurd worden), schriften, potloden, tekenblok, speciale mappen en snelhechters, waterverf, kwasten, sportspullen voor gym en nog veel meer. Dat ken ik ook niet zo uit mijn basisschooltijd in Nederland, boeken schriften en potloden kreeg je gewoon van school.

 

Grote rugzakken en Schultüten Bron

En dan is er nog het Duitse gebruik van de Schultüte ook wel Zuckertüte genoemt. Dat is een soort puntzak gemaakt van karton. Dat ding is vrij groot, meestal zo'n 70 cm. Deze krijgen de Erstklassler van hun ouders (of soms grootouders) gevuld met.. nou ja van alles. Voornamelijk kleine (schoolgerelateerde) cadeaus en snoep. Deze Schultüte krijgen ze dan op hun eerste schooldag.

Wat ik ook heel bijzonder vind is dat de eerste schooldag op een zaterdag is. Dan gaat het schoolkind met de ouders naar school, waar het welkom geheten word met een programma waarvan ik nog niet precies van weet wat er gaat gebeuren. Volgens mij word er een kleine voorstelling opgevoerd door de kinderen uit de 2e klas, en er word vast nog wat verteld en gedaan. De kinderen krijgen dan volgens mij ook nog een klein 'lesje' en dan gaan we weer naar huis. Ik ben heel benieuwd hoe het zal gaan.

Sommige ouders houden dan nog een "einschulungsparty". Dan worden familie en vrienden uitgenodigd en het groots of minder groots gevierd. In bepaalde delen van het land word dat echt heel groots gevierd, hier leeft dat iets minder geloof ik.

Ik moet zeggen dat ik het allemaal wel spannend vind, vooral omdat het allemaal zo anders is dan in Nederland. Ik wil het niet 'fout' doen, voor Vera dan. Zou het rot voor haar vinden als ze (het gevoel krijgt dat ze) helemaal buiten de boot valt. Nu zal het allemaal wel los lopen, en ik lig er ook niet wakker van. Maar het is een bijzondere tijd.

Wij doen wel ons best om de kosten een beetje binnen de perken te houden. Zo kochten wij de rugtas set gebruikt via ebaykleinanzeigen (soort marktplaats). En Vera mocht zelf kiezen welke ze het mooiste vond, en dat werd er een met paarden. Ze is er helemaal verliefd op. En omdat de tas weinig gebruikt is, door het homeschooling tijdens corona, ziet hij er als nieuw uit. Het was een set van tas, gymtas, etui en etuimapje en hiervoor waren we €56,- kwijt. Nou vind ik dat nog steeds veel geld voor een (gebruikte) rugzak, maar het is een merktas die nieuw ruim €250,- zou kosten.

Voor de boeken en alle spullen van de lijst zijn we ook  nog zo'n €230,- kwijt, dus het totaal tot nu toe is zo'n €286,- Dat vind ik best een smak geld! En ik heb nog op het geld gelet en een deel gebruikt gekocht.

Vera gaat alleen volgende week nog naar de kindergaten, dan heb ik nog tijd om stiekem de Schultüte in elkaar te knutselen. Ben benieuwd hoe dat gaat, want zo heel erg knutsel begaafd ben ik niet. Maar het is een kant en klaar knutselpaket dus hopelijk valt het mee. En 27 augustus is de eerste schooldag, spannend hoor!

Hoe wij kerst vieren

Het is al weer bijna kerstfeest! Hier in Duitsland is de kerst  HET decemberfeest, en word er flink uitgepakt. Toen wij nog met zijn 2-en waren, deden wij er eigenlijk niet veel mee. We hadden wel altijd een boom staan, maar gaven elkaar geen cadeautjes. Echt kerst eten deden wij ook niet aan, meestal aten we gewoon wat wij lekker vinden.. nasi of boerenkoolstamppot o.i.d.

Maar nu hebben wij een kindje, en daardoor veranderen wij onze gewoonten een beetje. Zeker nu Vera ouder word en om zich heen ook mee krijgt dat andere mensen cadeautjes krijgen. En natuurlijk is kerst een feest van bezinning en samenzijn, toch vind ik het feestelijke van cadeautjes onder de boom ook heel leuk voor een kind.

Maar kan je natuurlijk zo gek maken als je zelf wil. Het beste van de kerst periode is toch de gezelligheid. Dus we beginnen met samen de boom opzetten en versieren (onze kunstboom is inmiddels al weer 20 jaar oud 😮). Dan een paar keer samen kerstkaarten knutselen voor de opa's en oma's en ze op de bus doen, dat brengt niet alleen Vera veel plezier maar de opa's en oma's ook. We laten Vera ook helpen met het inpakken van de cadeaus (niet die voor haar natuurlijk), dat vind Vera ook heel leuk (en het helpt haar snappen dat de kerstman niet bestaat). Wat ook heel gezellig is, en niet mag ontbreken is het bakken van kerstkoekjes en samen (kinder-)kerstfilms kijken.

 

De adventskalender

Wij hebben ook een adventskalender, daar ben ik vorig jaar mee begonnen (voorheen vond ik haar nog te klein). Ik maak er zelf een met kleine cadeautje, dit jaar met Playmobil. Hier in Duitsland zijn de Playmobil adventskalenders die je kant en klaar kunt kopen heel populair, dat betekend ook dat je op ebay kleinanzeigen (onze "marktplaats") de gebruikte set uit een adventskalender voor weinig op de kop kunt tikken. Omdat Vera nogal paardengek is, koos ik een set met paarden. 

Daarvoor betaalde ik inclusief verzendkosten € 8.- Aangezien ik nog enorm veel kerst inpakpapier heb liggen heb ik daarvan 24 zakjes gemaakt en de spulletjes daar in verdeeld. En toen alles opgehangen aan een touwtje met wasknijpers. Het is een grote hit hier, Vera is elke dag vroeg op om haar cadeautje open te maken. 

 

De inhoud van de adventskalender met diorama

Voor kerst hebben we ook tweedehands cadeautjes voor haar. 

• Ik had eerder dit jaar een puzzel voor haar gekocht bij de kringloopwinkel, 3x 49 stukjes van een tekenfilmfiguur wat ze leuk vind. Prijs was € 2,- 
• Ook kocht ik een Playmobil setje met eenhoorns en feeën, iets wat ze zeker heel leuk gaat vinden. De set is niet meer origineel compleet, en was daardoor ook veel goedkoper. Ik mengde er nog een klein setje met bosdieren bij en was zo in totaal ongeveer € 15,- kwijt voor het grote cadeau.
• Verder krijgt ze nog een mooie winterjas, ook tweedehands gekocht. Maar wel speciaal iets uitgezocht wat ze heel mooi gaat vinden. Met roze 😍.  En setje met 2 paar sokken van een tekenfilmfiguur wat ze heel leuk gaat vinden.
• Als kleinigheidje krijgt ze nog een doosje waterverf, omdat haar huidige doosje zo goed als leeg is. En een rol om haar potloden in te bewaren. En zo hebben we 6 cadeautjes in totaal voor haar.

Dat is eigenlijk nog meer dan ik gepland had, maar er zitten ook twee kleding-dingen bij dus ik vind het wel goed zo.

 

Omdat ik het raar vind ook haar wel cadeautjes te geven en ons niet, hebben we ook voor ons zelf wat dingen onder de boom. Maar dat zijn deels dingen die we echt nodig hebben zoals sokken, en wat dingen die heel nuttig zijn (zoals gereedschap) en die ik al langer wil maar de aankoop aan het uitstellen was (keukengerei). Daarbij kijken we vooral naar aantallen (iedereen evenveel) omdat Vera waarde niet in kan schatten. 

 

Alles bij elkaar hebben wij € 131,- aan kado's uitgegeven, 

€ 31,- aan kleding (Winterjas voor vera en sokken voor iedereen)

€ 50,- aan nuttige dingen die we toch zouden kopen en 

€ 50,- aan speelgoed en luxe/"niet noodzakelijke" cadeaus. 

Zo hebben we toch nog een behoorlijke stapel cadeaus, ik moet nog kijken of het niet toch te veel is 😅

 

In tegenstelling tot de meeste mensen hier in Duitsland pakken wij die niet uit op "heiligabend" (de avond van de 24e), maar lekker rustig op 1e kerstdag na het kerstontbijt. Zo hoeft Vera niet de hele dag te wachten tot het zo ver is, en kan ze daarna lekker nog de hele dag spelen. En we hebben zo alle tijd, zonder met bedtijd rekening te houden.

Verder gaan we normaal nog 1x naar Nederland op bezoek bij familie. En  eten we simpel eten wat we lekker vinden. Dit jaar 1 dag boerenkoolstamppot en een andere dag een simpel soepje met stokbrood en wat salades/ kruidenboter. Ik heb nog wat kerst chocolaatjes en een stol, en dat is het wel. Dus veel extra uitgaven hebben we daar niet aan.

 

Voor de kerst reserveer ik normaal maandelijks een klein bedrag, zodat december niet duurder is/lijkt. Ik houd rekening met ongeveer € 15,- per maand. Dat komt neer op € 180,- per jaar en heb ik genoeg voor cadeaus, een volle tank benzine voor familiebezoek naar Nederland en een klein beetje extra om aan het boodschappen budget toe te voegen voor wat extra lekkers.

Wat mij ook helpt om het betaalbaar te houden is om op tijd de cadeaus aan te schaffen. Dit jaar had ik half november alles al binnen. Dat is best vroeg, maar zeker als je spullen tweedehands koopt moet je soms iets beter zoeken totdat je vind wat je hebben wil. En dit jaar was ik erg blij dat ik alles op tijd binnen had.

Dit jaar zijn we vooral blij om lekker samen thuis te zijn. In de vakantie nog wat laatste klusjes in huis af te maken. Samen gezellig een spelletje doen/ filmpje kijken of niksen. We zijn gezond en samen, dat is het beste cadeau!

Wandelen en Genieten

Wij genieten hier weer zo van het warmere weer, dat zonnetje en die groene blaadjes doen mij goed. Hoewel ik elk jaargetijde zijn charme vind hebben, was ik wel weer toe aan wat warmte. Misschien gaat dat volgende winter beter met de nieuwe cv ;)

Ik ga vaak een stukje wandelen met Vera, wij wonen hier aan de grens van het dorp maar als je 10 minuten de andere kant op loopt ben je weg van alle huizen. Heerlijk zoveel rust en ruimte om je heen. We zitten hier landelijk, dus niet direct in het bos maar meer tussen de weilanden.  Met van die rustieke weggetjes omgeven door bomen en stuiken.

Een ding wat opvalt ten opzichte van onze oude woonplaats in Nederland is dat hier weinig/minder water te vinden is. Maar op een kwartier van ons huis is een heel klein stroompje waar we graag gaan kijken. Vera vind het super om er kleine steentjes in te gooien en te kijken hoe het water reageert.


Momenteel zijn alle paarden ook weer buiten, en deze boer heeft 3 veulens (en hun 3 moeders) in de wei staan. Toevallig zie je op deze foto geen enkel veulen :) Vera is gek op paarden, we moeten bij elk paard stilstaan en aaien. Ze is een echte dierenliefhebster. Van spinnen en kikkers tot paarden en berner sennenhonden, alles is even mooi en lief en moet geknuffeld worden. Wat vooral de spinnen niet zo leuk vinden.
 

Onderweg staan momenteel ook weer veel bloemen, en ook die zijn niet veilig voor Vera. Dus we plukten een klein bosje voor op tafel, dan kunnen we er nog even van nagenieten.

Wij zijn inmiddels al een beetje gewend geraakt aan alle ruimte die we hier hebben, maar ik besef maar al te goed hoe fijn we het hier hebben. En hoe gaaf het is voor Vera om met zo veel ruimte en natuur om je heen op te groeien. En wat dat betreft zitten we precies goed, want als je 10 minuten de andere kant op loopt zit je in een woonwijk met een speeltuin. En met 10 minuten fietsen ben je bij de basisschool. En nog beter, in onze straat wonen ook nog twee leeftijdgenootjes. Dus het had niet beter kunnen zijn als we het gepland hadden :)

Vera is 3 jaar

De tijd vliegt, vera is al weer 3 jaar. Het is een heel sociaal, vriendelijk en knuffelig meisje, maar ook vreselijk eigenwijs. Echt HEEL erg eigenwijs. Maar ja, dat heeft ze niet van een vreemde. Bovendien zijn wij ook niet van mening dat wij DE BAAS zijn, samenleven betekend ook samen doen. En ze krijgt ook steeds meer verantwoordelijkheid en taken passend bij haar leeftijd, over het algemeen kunnen we het goed vinden samen.

Ze begint ook al een echte babbelkont te worden en het is leuk om te merken dat je er steeds beter gesprekken mee kan voeren. Ze spreekt evenveel Nederlands als Duits, maar het is nog heel erg gemengd. Ze is gek op zingen, en het is leuk om te horen hoe ze haar eigen liedjes maakt.

Buiten kan ze echt uren zoet zijn, spelen met zand, stenen of takjes, op de glijbaan, schommel of in de ringen hangen, achter vlinders aan rennen, bloemen plukken, 'eten' maken, klimmen in bomen (lage bomen) of op stenen. Soms roept ze weer even dat je moet kijken, en dan gaat ze weer verder. Helaas eet ze nog steeds groene aardbeien, dus daar hebben we dit jaar maar een goed hek om gemaakt anders krijgen we nooit rode aardbeien.

Vera is gek op fruit, eigenlijk alle soorten. Qua eten is ze eigenlijk ook erg makkelijk, misschien omdat wij er ook niet moeilijk over doen. Misschien hebben we gewoon geluk. Naast het fruit eet ze nog steeds graag; mais, kidneybonen, rijst, bulgur, sperziebonen, kikkererwten, zoete aardappel, champignon, cashewnoten, rozijnen. Dingen die ze minder graag eet zijn dingen met een wat heftigere smaak zoals rauwe ui, (rauwe) paprika en rauwe bleekselderij.  Ze heeft haar eten ook graag apart van elkaar, en niet door elkaar geroerd. Maar zolang ze wat eet vinden wij het prima.

Borstvoeding geef ik ook nog steeds, maar eigenlijk alleen nog maar in bed. Dus om in slaap te komen en in de nacht af en toe. Ik ben er zelf eigenlijk wel klaar mee inmiddels, omdat ik beter wil slapen. Ik heb afgelopen week ook een 'begin' gemaakt om te stoppen, heb 4 nachten niet gevoed maar daarna was ik zooo moe dat ik toch weer toegegeven heb. Zonder borstvoeding sliep ze slechter, en ik was al zo moe. Dus ik moet maar even kijken hoe ik dat op wil lossen.


Ze is in elk geval goed zindelijk tegenwoordig, hoewel ze momenteel nog 'speelt' met het ophouden. Blijkbaar is het een soort sport om te kijken hoe lang je je plas op kan houden. S'nachts hebben we al heel lang geen ongelukjes meer, en ze gaat ook gewoon mee naar de winkel zonder luier (vaak nemen we het potje dan mee voor de zekerheid). Ik zit er nu zelfs over te denken om de luiers weer te verkopen, ik denk dat we ze nu echt niet meer nodig hebben.

Als alles goed gaat kan ze vanaf augustus 1 ochtend in de week naar de kindergarten. Vanaf 3 jaar is dat gratis tegenwoordig, maar je kan niet midden in het jaar instromen. Ik denk dat ze dat ook heel leuk gaat vinden, maar ik wil haar nog niet elke dag daarheen brengen. De basisschool begint hier vanaf 6 jaar, en het jaar daarvoor is de kindergarten goed om in het school ritme te komen. Voor nu is het voor ons belangrijk zodat ze de taal beter leert en wat vaker met andere kinderen kan spelen.

Haar verjaardag hebben we dit jaar ook uitgebreid gevierd, afgelopen weekend met alle opa's en oma's erbij. Ze had het nu ook echt door dat ze jarig was, hoewel ze nog niet snapt wat het betekend. Ze kan aan iedereen vertellen dat ze nu 3 jaar is, en was helemaal blij met alle versiering, taart en kado's. En we hadden ook nog heerlijk weer! Het was een prachtige dag!

Peuter update; 2,5 Jaar alweer!

Met Vera gaat het eigenlijk heel goed, hoewel ze afgelopen maand een klein 'ongelukje' had. Bij het stoeien 's avonds heeft ze toen haar pols zeer gedaan, en toen ze er later nog steeds veel pijn van bleek te hebben zijn we toch maar naar de spoedeisende hulp gegaan. Gelukkig was het rustig die nacht, er waren geen wachtende voor ons. Na een foto bleek dat er geen breuk was dus met een soort spalk van gips en een verband erom naar huis. Ze heeft 2 dagen pijnstilling nodig gehad, zielig klein vogeltje was het met d'r handje wat ze liet hangen. Maar daarna ging het allemaal weer goed, en na een week mocht het gips er weer af. Gelukkig maar.


Verder is het een heel vrolijk meisje, met tonnen aan energie. Stilzitten doet ze eigenlijk nooit, en ze kan zichzelf eigenlijk heel goed vermaken. Ze praat steeds meer, eigenlijk evenveel Nederlands als Duits. Ze mengt de talen ook heel erg, zo zingt ze graag "hoofd, schouders, knie UND teen" of wisselt ze tijdens het tellen van taal. Sommige dingen vallen ook niet zo op, zeker niet voor ons. Voor de Duitse taalonwikkeling hebben wij ons ook voorgenomen om haar vanaf haar derde verjaardag naar de kindergarten te laten gaan voor een ochtend. Dat zou dan vanaf het nieuwe seizoen zijn in augustus dus dat duurt nog even. In het algemeen maakt ze nu zinnen van maximaal 4 woorden, en liedjes die wij eerder zongen kan ze nu helemaal. Zo zingt ze 'slaap kindje slaap' en andere liedjes nu bijna woord voor woord helemaal. En zingen doet ze heel graag, het leukste vind ze bewegingsliedjes zoals 'in de maneschijn' en 'hoofd, schouders, knie en teen'.


Ze slaapt inmiddels niet meer in de middag, en het zindelijk-zijn gaat heel goed. Soms heeft ze dagen dat het niet zo goed gaat, zeker als ze te veel leuke dingen te doen heeft. En met kleding aan ging het ook lastiger dan met een jurkje. Daarom hebben we haar nu alleen een simpele broek aan (zonder onderbroek) en dat vind ze blijkbaar makkelijk genoeg om zelf te doen. Alleen buitenshuis doen we haar wel nog een luier aan, omdat ze haar plas niet onbeperkt op kan houden. Dat is eigenlijk meer uit makkelijkheid van ons.


Ik geef nog steeds borstvoeding, maar omdat ze in de middag niet meer slaapt is dat alleen nog in de avond voor het slapen. En soms 's nachts als ze wakker word. Nog steeds heeft ze er duidelijk veel plezier van, dus we gaan nog even door. Ik ben benieuwd wanneer we gaan stoppen, en of ze het zelf een keer zat is. We zullen zien.


Qua eten verder hebben we eigenlijk geen problemen met haar. Omdat ze geen oudere broers of zusjes in huis heeft is het makkelijk om snoep uit huis te weren. Ze eet eigenlijk alles wel, broccoli, spruitjes, champignons, tofu, fruit, brood, aardappel. En als ik zeg dat we aardappel eten zegt ze "oooh, ich mag aardappel" (dat is altijd haar antwoord 💓). Misschien zouden we wat meer op eetmomenten moeten letten, nu geven we haar eten als ze aangeeft trek te hebben naast de vastere eetmomenten. Zo komt het wel eens voor dat ze bij het avondeten geen/weinig trek heeft. Maar vooral tijdens het koken geef ik nog wel eens toe om haar wat te geven omdat ze mij dan niet in de weg loopt.

Dus al met al gaat het heel goed met haar en met ons samen, ook al ben ik (wat) chronisch vermoeid. Ik merk wel dat ik het leuker vind naarmate ze ouder word. Haar meer leren kennen, en ook meer kunnen doen samen. Hoe schattig ze ook was als baby, ik vind het ook heel fijn dat ze mij nu minder nodig heeft :)

Vera is 2 jaar!

Vandaag is het precies 2 jaar geleden dat onze kleine meid ter wereld kwam, de tijd is echt voorbij gevlogen. Ze is al een echt mensje, kan veel zelf en heeft een heel eigen willetje. Ik vond haar een enorm schattige baby maar ik vind het eigenlijk steeds leuker worden nu ze ouder word. Naast het fijn is dat ze wat dingen zelf kan vind ik de interactie ook erg leuk. We leren haar steeds meer kennen.

Doordat ze nu steeds meer kan praten krijgen wij een beter beeld van wat er allemaal in dat hoofdje omgaat. En dat is soms meer dan ik dacht. Zo weet ze vaak nog wat we gisteren deden en wat ze leuk vind, en ze is momenteel enorm bezig met cijfers en tellen, en ze weet precies waar ze in de tuin aardbeien kan vinden. Ook weet ze precies van welke buurvrouw ze lekkers krijgt :D

Ze speelt echt enorm graag buiten, en ze vraagt er ook vaak om. Wij hebben in de tuin het oude schommelgestel opgeknapt en er een tweedehands babyschommel ingehangen, ook hebben we een oude glijbaan van de buren gekregen en opgeknapt. En alsof dat niet genoeg was hebben we ook nog de oude zandbak (een trekker band) gevuld met vers nieuw zand. Dus nu heeft ze een kleine speeltuin in de achtertuin, waar ze de komende tijd nog veel kan spelen. Het kostte ons in totaal € 12,- ( € 10,- voor het zand en € 2,- voor de schommel) en wat inspanning en dat is het zeker waard want ze heeft er nu al veel plezier van. Vooral schommelen vind ze te gek.

Ik geef haar nog steeds borstvoeding, en daar geniet ze ook nog heel erg van. In de ochtend als ze aan het wakker worden is drinkt ze wat, verder ook nog bij het middagslaapje en voor het slapengaan nog een keer. Het is duidelijk een stuk minder dan wat het was, maar ik zie haar voorlopig niet stoppen. En dat hoeft ook  niet, want het is eigenlijk weinig moeite voor mij. Natuurlijk heb ik soms momenten dat ik wat meer ruimte voor mijzelf zou willen, maar op andere momenten kan ik er toch nog erg van genieten. Ik denk niet dat we veel langer dan een jaar nog door zullen gaan, maar we zien wel hoe het loopt.

Qua eten is ze verder echt heel makkelijk, ze eet eigenlijk alles zonder morren. Ze eet gewoon met de pot mee, en dan eet ze de ene keer misschien meer groente en minder aardappel maar er gaat altijd wel wat in. Toe eten we meestal fruit, daar is ze gek op en gaat er altijd wel in. In de tuin plukt ze graag bieslook en munt om te eten, en aardbeien.... De aardbeien moeten beschermd worden want ze plukt (en eet) alles wat ook maar een beetje verkleurd is :D

Praten gaat heel goed, maar wel voornamelijk in het Nederlands. Het is duidelijk dat ze Nederlands en Duits kan verstaan, maar ze spreekt slechts een paar Duitse woordjes. Volgens mij is dat heel normaal, en ik maak mij ook verder geen zorgen hierover. Ik vermoed dat ze toch zeker al een stuk of 200 Nederlandse woorden spreekt, en er komt ook bijna dagelijks een nieuw woord bij. Ze zingt ook veel tijdens het spelen, vooral fonetisch. Wij vinden het echt heel schattig als ze ineens heel hard zing "daar buite loopt e saap". Poesje mauw is ook een favoriet hier, want ze is gek op de kat. Ze word wel dagelijks aan de Duitse taal blootgesteld, soms alleen met een boek of liedje een andere keer een tekenfilmpje. We hebben ook regelmatig contact met Duitse mensen (buren, vrienden, bekenden) waarbij Duits gesproken word en ongeveer 1x per week gaan we naar de Krabbelgruppe waar meerdere kinderen van haar leeftijd bijeenkomen om te spelen. Dus dat loopt allemaal wel los qua taal.

Wat heel fijn is, is dat ze heel erg bezig is met zindelijk worden. Sinds een week of 2 leeft het heel erg bij haar, en gaat ze uit zichzelf op het potje als ze moet plassen en poepen. Ze doet dan netjes haar behoefte en roept daarna hard 'nice!', blijkbaar zeggen wij dat vaak :D
Ook s'nachts gaat dat verrassend goed, ze heeft in die 2 weken slechts twee ongelukjes in bed gehad. Buiten zoekt ze alleen niet naar het potje maar meestal zakt ze iets door dr beentjes en plast ze zo van zich af (jurkje zonder onderbroek), dat zou ik graag nog anders zien maar dat komt vast wel. We doen haar nu enkel nog een luier aan als we de deur uit gaan, dus het scheelt echt heel veel was. En daar zijn we heel erg blij mee natuurlijk!

Wat haar verjaardag betreft, ze heeft nog niet echt door dat ze jarig is. Volgens mij snapt ze het concept 'verjaardag' ook niet helemaal. Maar de visite vond ze heel gezellig, en de slingers en ballonnen zijn het helemaal. Ze heeft voor haar verjaardag van de grootouders samen een kinderkruiwagen gekregen, en daar kan ze nu heerlijk mee spelen. Dus wat dat betreft is het een geslaagde dag geweest.

Vera's afspraak bij de Tandarts

Na de laatste post over de second opinion van Vera waren we er wel uit, we gingen dus een afspraak maken bij de lokale tandarts die ook narcose voor kinderen doet. We waren er nog nooit geweest dus het was best wel even spannend, en voor Vera ook want het bleek een man (en vreemde mannen vind ze eng). Nadat we kort met hem gesproken hebben wilde hij even in haar mond kijken, maar toen hij een stap in haar richting zette was dat genoeg om een gespannen peuter in een huilende peuter te doen veranderen. Drama. De tandarts liep weg en wij bleven verbaast achter.

Uiteindelijk bleek dat ze het in deze praktijk niet zo zaten te wachten op huilende kindjes, toen Vera weer uit de behandelkamer was werd ze ook weer rustig en zij ging even met Maarten mee zodat ik met de tandarts kon praten. Hij gaf aan dat hij (en anderen) geen narcose doet bij kinderen onder de 3 jaar, en dat dit alleen in het ziekenhuis gebeurd. Dit gebeurd alleen in situaties die zeer ernstig zijn, omdat een narcose niet onderschat mag worden. Ook gaf hij aan dat ze in het ziekenhuis geen tandjes vullen maar dat het dan gewoon getrokken word. Hij raadde aan te wachten, tot ze er last van heeft of tot ze oud genoeg is om behandeld te worden.

Dus, dat was niet wat we verwacht hadden. Het is misschien wel een beetje wat we gehoopt hadden, omdat we eigenlijk ook niet wilden dat ze onder narcose zou gaan. Maar het is wel dubbel, want de tandjes rotten nu wel langzaam verder en het voelt zo dus als het uitstellen van het probleem (en dat is het natuurlijk ook).


Gelukkig mogen wij inmiddels Vera's tanden poetsen zonder al te veel gedoe, dat scheelt al een hele boel! Ze laat het gewoon toe, zonder huilen en zonder drama. Meestal zetten we haar ergens op een vensterbank zodat ze naar buiten kan kijken en dan toet ze haar mond open en kunnen we poetsen. Daar zijn we heel blij mee, want dat scheelt een boel!

En nu is het dus afwachten, en opletten of ze geen pijn heeft aan haar kiesjes. Voorlopig lijkt ze er niets van te merken. De plekken zijn wel behoorlijk groot, maar we hebben nog geen andere plekken gespot. Ik vind het een van de lastigste dingen aan het ouderschap, de keuzes en verantwoordelijkheid die daar bij komen. Hopelijk komt het allemaal goed, zonder dat ze er te veel last van gaat hebben.

De second opinion

Deze week zijn we voor de tweede keer met Vera bij de tandarts geweest, deze tandarts was echt heel erg lief. Ze stond te wachten op ons toen we binnen kwamen (omdat ze vind dat kinderen niet zouden moeten wachten) en nadat Vera haar jasje uit had liep ze zo aan de hand mee de behandelkamer in. De tandarts bleef zich ook vooral op Vera richten in het begin zodat zij zich fijn voelde. Heel fijn zoiets! Helaas betekende dit niet dat Vera ook vrijwillig haar mond open wilde doen, dus er kwam alsnog huilen aan te pas maar het was van korte duur want ze had het snel gezien.

Ook zij adviseert het vullen van de gaatjes, vooral omdat 1 gaatje al behoorlijk groot is en je er met de tandenborstel niet bij kan. Bovendien moet ze er nog een aantal jaar mee voordat ze gaat wisselen, en het zou fijn zijn als we de kiezen kunnen behouden.

Een bijkomend ding is dat Vera's boven voortanden dood zijn, ze is toen ze klein was gevallen en als gevolg daarvan zijn haar 4 snijtanden boven nu lichtgrijs en deels afgebroken. De tandarts gaf aan dat daar ook echt naar gekeken moet worden, en eventueel ook iets aan gedaan moet worden. Al met al vond ze het te omvangrijk om zelf te doen en verwees ze ons door naar een grotere praktijk. Wel met de tip dat het eventueel ook kan met lachgassedatie in plaats van narcose.

Ik had gehoopt dat we een meer afwachtende houding aan zouden kunnen nemen, en wellicht meer aan preventie kunnen doen zodat de groei van de gaatjes zou stagneren (en misschien zelfs remineraliseren). Maar ik begrijp ook dat in het geval van zo'n groot gaatje, waar de tandenborstel niet eens bij kan, het niet verstandig is om lang te wachten. Het kiesje rot helemaal weg en áls het nu nog geen pijn doet dan heb je grote kans dat het binnenkort wel pijn gaat doen. We weten niet eens helemaal zeker dat ze er nu geen pijn van heeft. Dus we gaan het zeker laten vullen. We moeten nu een afspraak maken bij de tandartspraktijk die dit gaat doen, eerst een afspraak om te kijken en alles door te spreken. Ik ben zelf wel benieuwd naar de mogelijkheid van lachgassedatie, want dat lijkt mij minder heftig dan narcose. Als iemand nog ervaringen heeft hoor ik het graag!

Peuter Update: 20 Maanden

Vera ontwikkelt zich echt prima, ze is een vrolijke peuter die het hele huis door gaat. Overal aanzitten, opklimmen en alles willen ontdekken..... een bonk energie en blijheid. Heerlijk.. maar soms ook wel een beetje vermoeiend :) We proberen in elk geval even dagelijks er uit te gaan, want buiten heeft ze het altijd bijzonder naar haar zin. Vooral als ze dieren kan zien, momenteel is ze helemaal gefascineerd van paarden en vogels. De kat is ook favoriet, maar de liefde is inmiddels niet meer wederzijds door het enthousiaste gegil van Vera's kant. Het wel een beetje grappig om te zien hoe ze de kat benadert.... "POEEEEEEES! Poeeees!"...... de poes weet niet hoe snel ze weg moet komen.

Wat we heel leuk vinden is dat Vera inmiddels behoorlijk aan de praat is, ze zegt zelfs al Duitse woorden. Haar favoriete Duitse woord is NEIN :)  Het is heel leuk om te zien hoe erg ze er mee bezig is, ze heeft een aantal woorden die ze steeds herhaalt en met regelmaat komt er dan ineens een nieuwe bij. Ze snapte al bijna alles wat je zei, dus het is leuk dat er nu ook steeds meer uit komt: Papa, Mama, Opa, Oma, Tractor, Auto, Poes, Hond, Paard, Water, B(r)ood, Opeten, B(r)oek, Buiten, Jas (klink meer als sas), Oppassen, Auw, Heet, Hout (komt door de houtkachel),  Moin (is de lokale groet), Tschüss, Hallo, Poep, Bloem, Boek, Schort (klinkt meer als Sjort), Open, Dicht, Op en nog een aantal die ik nu vergeet.

Het eten gaat ook heel goed, ze eet graag en makkelijk. Ze krijgt nog 3 keer per dag borstvoeding, in de ochtend als we nog slapen (rond een uur of 6/7 denk ik) dan in de middag voor haar slaapje en voor de avond. Soms als ze zich overdag niet lekker voelt of moe is en ze vraagt er om (door met haar mond te smakken 💗) dan krijgt ze ook tussendoor. Er is eigenlijk niets wat ze niet lust, ze eet gewoon met de pot mee. Dat is meestal overnight oats of pap in de ochtend, een kliekje of broodje in de middag en dan het avondeten. Na haar middagdutje rond een uur of 15 krijgt ze nog wat, meestal volkorenzwieback met boter die ze dan in de thee dipt (dippen is favoriet). En na het avondeten nog lekker wat fruit. Sinds kort wil ik haar ook levertraan geven, maar dat ging niet zo lekker van de lepel. Dus nu maak ik 'vissalade'. Dat is gewoon kikkererwtensalade, een eetlepel in een schaaltje met een theelepel levertraan erin, en dat eet ze wel gewoon!

En sinds een paar dagen lijkt ze de peuterpuberteit in te gaan, steeds vaker is het 'NEIN!'. Wij proberen haar meer de keus te geven in dingen en de vraagstelling te veranderen om iets gedaan te krijgen én het gezellig te houden. En dat werkt redelijk. Het is toch een bijzondere fase en best leuk om te zien dat ze haar eigen willetje heeft, die eigenwijsheid heeft ze niet van een vreemde ;)

Het enige wat niet zo mooi is zijn haar tanden, ze heeft helaas 2 gaatjes in haar kiezen. Hoe het komt weten we niet zo goed, want ze drinkt alleen moedermelk, water of thee zonder suiker en krijgt eigenlijk ook nooit snoep ofzo. Misschien niet vroeg genoeg begonnen met poetsen (wat echt een gevecht is elke avond) of te veel eetmomenten? De tandarts adviseerde de gaatjes onder narcose te vullen, dat is wel even slikken. Deze week gaan we bij een gespecialiseerde kindertandarts langs voor een second opinion, en dat is best wel even spannend. Afwachten dus.

Maarten is nu een vrij tot 1 maart omdat hij zijn overuren moet opmaken voordat zijn nieuwe contract ingaat dus we hebben nog lekker anderhalve week lekker samen thuis. En dat komt mij goed uit omdat ik een beetje verkouden ben, dus de extra handen thuis zijn heel welkom. En het is gewoon heel gezellig met zijn 3-en thuis!

Baby Update; 15 Maanden!

Eindelijk is het zo ver, ze loopt! Een week of 2/3 geleden begon ze met haar eerste stapjes en inmiddels gaat ze het hele huis door. Het is haar nieuwe hobby en echt even wennen voor ons want ze loopt je nu overal achteraan. Dus ze is nu nog sneller én kan meer spullen verslepen :)

Het is echt geen baby meer, maar een grote kleine meid! Eigenlijk gaat alles goed, ze eet prima, groeit goed, ontwikkeld zich volgens het boekje. Ik geef nog steeds borstvoeding en dat wil ze ook nog graag dus dat houden we maar zo.

Praten doet ze nog niet echt, maar communiceren wel. Vooral in geluidjes en gebaren, dus zwaaien naar alles en iedereen (auto's, mensen, dieren) en bij een aantal dieren en handelingen kent ze het bijbehorende geluid. Ook brabbelt ze meer, en bepaalde geluiden lijken vaker terug te komen en voor haar wat te betekenen.

Ze kan ook heerlijk rustig spelen in d'r eentje, lekker slepen met spullen en dingen bekijken en ontdekken. Favoriet hier zijn dozen, om dan vervolgens van alles erin te leggen en er weer uit te halen. Het verbaasd mij eigenlijk hoe lang ze het vol houd om alleen te spelen, jammer genoeg kan ze het niet op commando en komt ze juist naar mij toe voor aandacht als ik even rust wil :D.

Het enige waar ik mij wat zorgen om maak zijn haar voortanden, die zien er wat raar uit. Er zitten wat kleine gele vlekjes op de voorkant en het lijkt wat grijzig aan de achterkant. Een stukje is afgebroken, waarschijnlijk van een val. En er mist nog een ander stukje, niet helemaal duidelijk waarom. Poetsen gaat hier nog niet echt goed, probeer het een keer per dag te doen maar het is nog niet echt efficiënt. Ik ben toch even bij de tandarts voorbij gegaan, maar zij zei dat het geen cariës was (waar ik bang voor was) maar een aanslag die ik er niet af kan poetsen. Tja, het leek mij ook sterk dat ze nu al tandbederf zou hebben maar ja... ik ben er toch niet helemaal gerust op. Maar over een paar maanden staat weer een afspraak voor controle, dus zolang er niets raars gebeurd wacht ik het maar af.

Verder is het gewoon heel gezellig hier, zeker nu ze steeds meer communiceert. Zo leren we haar kennen en worden we nóg verliefder op haar! Wat een heerlijk mensje is het! En die lieve kusjes en knuffeltjes daar smelt ik van!

Baby Update; 14 Maanden!

Het gaat hartstikke goed hier, we genieten van elkaar en van Vera. Wat dat betreft val ik in herhaling geloof ik :) Wat wel nieuws is... Vera heeft haar eerste stapjes gezet! Sinds een week is ze begonnen met het zetten van een paar stapjes 'los'. De eerste keren onder luid protest (veel geluid want spannend) drie á vier stapjes, en eergisteren liep ze gewoon bijna 2 meter naar mij toe! Zo knap!

En wij als over-emotionele ouders zijn dan gelijk helemaal trots en emo, wat werkt dat toch raar ;) Ik had gedacht dat ze nu wel vaker zou lopen maar ze is er blijkbaar nog niet helemaal aan toe, want ze kruipt ook nog veel. Misschien onzekerheid, want ze loopt wel veel en graag aan onze hand. Ze komt dan (als je lekker rustig even zit) je vinger halen en als ze je vast heeft dan trekt ze gewoon aan je vinger zodat je mee komt lopen. Daar heb je zelf natuurlijk niks over te zeggen ;)

Eten gaat ook heel goed, ze eet heel graag en heel veelzijdig. Wel wanneer het haar uitkomt, soms heeft ze geen trek of geen zin in een bepaald iets (dat minder vaak). Dat moet kunnen, hebben wij ook. Ze krijgt ook nog borstvoeding dus te kort komt ze zeker niet. Favoriet eten blijft mais, doperwtjes, alle bonen (kidneybonen, witte bonen), havermoutpap en al het fruit (vooral druiven, watermeloen en perzik). Het is zo schattig om d'r te zien smikkelen van de watermeloen terwijl ze helemaal onder het sap zit, haar mond helemaal vol met een (te grote) hap :)

Ze is heel graag buiten, daar is zo veel te zien en te ontdekken. Steentjes, planten, bloemen, bomen en dieren.... dieren zijn zooo leuk! Gisteren hebben we tijdens een wandeling in de straat (en bij de buren) een paard, hond én een kat gezien, echt een feestje voor d'r. Bij een aantal dieren kent ze ook al het geluid, als ze een hond ziet doet ze er ook een na (waf waf). Ik heb alleen het hondengeluid wat hoog voorgedaan, wat zij nog hoger na doet waardoor ik de enige ben die er een hondengeluid in herkent.
Verder kent ze ook het geluid van katten en kippen, als ze eten ziet zegt ze 'njam njam' en drinken (water) noemt ze 'Aaahhh'. Het geluid dat je na een bevredigende slok maakt ;)

Ze heeft trouwens ook steeds meer interesse in andere kinderen. In de supermarkt zit ze altijd te flirten met leeftijdsgenoten, zwaaien en lachen. En ze moet altijd kijken als ze een kind hoort of kan zien. Als we kinderen op visite  hebben krijgen ze haar volle aandacht en ze geniet er echt van, heel leuk! Wat ik een beetje vreemd vind is dat ze wat bang/verlegen is bij mannen, bij vrouwen is ze veel meer op haar gemak. Bij de oude buurman moet ze steevast huilen, maar die praat wellicht ook wat te hard (is wat doof). Ik ga er van uit dat het een fase is, want naarmate ze iemand vaker ziet (man of vrouw) is ze steeds meer op d'r gemak en verder is ze ook helemaal niet eenkennig.

We gebruiken ook nog steeds de wasbare luiers, ben zo blij dat wij daarvoor gekozen hebben. En ik ben best trots op mijzelf dat we het 'volgehouden' hebben, het is toch extra werk ten opzichte van wegwerp. En soms heb je er geen zin in om nog een was te draaien en op te ruimen, zo simpel is het nu eenmaal. Inmiddels gaat Vera ook een paar keer per dag op het potje, meestal bij elke verschoonbeurt. Vaak doet ze dan ook een plasje, zo kan ze daaraan wennen en elk plasje in het potje komt niet in een luier :)

Dus ja, Vera ontwikkelt zich prima. Wij voelen ons echt gezegend met zo'n gezonde kleine meid en genieten er heel erg van!

Zelf Maken

De afgelopen tijd hebben we best veel dingen zelf gemaakt, vooral dingen voor Vera. Leuk om te doen en we hebben ook nog redelijk bespaard ten opzichte van het kant en klaar kopen. Win-win!

Allereerst maakten wij 2 kleine stoeltjes, in het Duits een Wendehocker genoemd. Dit is een kindermeubel wat een stoeltje is (in twee hoogten) en ook een tafeltje, afhankelijk van hoe je hem plaatst. Ik zag ze kant en klaar voor bijna € 40,- (en dan moet je hem nog in elkaar schroeven!) maar maakte ze zelf voor € 10,- per stuk. Vera vind ze echt heel leuk en klimt er graag op. Die dingen zijn verrassend stabiel, ik ben echt onder de indruk! Mocht je er ook een willen maken, meer info vind je op deze Duitse site.

Toen bleek dat Vera na al dat oefenen met klimmen ook heel makkelijk de trap op kon klimmen, en dat vonden wij niet zo'n goed plan. Het volgende wat wij maakten was een trapdeurtje. Eerst zocht ik naar een traphekje om te kopen, maar wij hebben een hele bijzondere/moeilijke trap. Toen klikte het en bedacht ik mij dat we gewoon een deurtje konden maken van een houten plaat. 

Dit zou je nog heel mooi af kunnen werken, maar ons kan het niet schelen  :) 

Het kostte ons niets want het materiaal hadden wij nog liggen, enkel wat tijd van Maarten.

Verder zag ik online een learning tower, wat blijkbaar een (semi/ soort van?) Montessori ding is. Het leek mij in elk geval super handig voor Vera omdat ze graag overal bij is en alles ziet. Wij maakten de ikea hack versie, omdat wij lui zijn en het super makkelijk was. Het onderste bekvam krukje had ik nog/al in huis en ik besloot geen nieuwe te kopen. Dus nu hebben we een  learing toren voor maar € 10,- en als we hem niet meer nodig hebben demonteer ik hem weer in twee losse krukjes :)  

Het ding is echt een hit hier in huis, het gezeur tijdens het koken is voorbij als ze alles kan zien en kan 'helpen'. Zelf er op klimmen gaat nog niet, maar dat komt vast wel goed. Tegen het knoeien heb ik hem wel in de zelfgemaakte olie/was gezet. Hiervoor mengde ik 1 deel bijenwas met 4 delen lijnzaadolie (au bain marie). Het spul is makkelijk op het hout te smeren en beschermd het tegen al het gesmeer en geklieder, ik heb het trouwens ook op de houten stoeltjes gesmeerd.

Hout behandeld boven en onbehandeld onder

Ik wilde graag een kleursorteerspelletje voor Vera maken, en maakte het van houten eierdopjes en houten mannetjes. Hiervoor gebruikte ik holzlazur die helemaal veilig is voor kinderspeelgoed, ik ben zelf erg tevreden met het resultaat. 

Verder zijn we nog bezig geweest op Vera's slaapkamer, omdat ik de kleuren van de regenboog gemengd had en nog wat kleine houten mannetjes over had bedacht ik dat ik er wel een kapstokje van kon maken. Super simpel van een stukje resthout en 6 geverfde poppetjes, even in de olie en tadaa. Ik vind hem heel mooi geworden en ben er helemaal blij mee. (Op de foto komt hij helaas niet helemaal tot zijn recht door de flits)

Het laatste hebben we niet helemaal zelf gemaakt, maar wel zelf opgehangen. Simpele boekenplankjes op kinderhoogte en wat (deels zelfgemaakte) 'kunst' erboven. Ik moet zeggen dat alles op kinderhoogte een hit blijkt, zelluf doen is blijkbaar het leukste wat er is. En dat is niet zo gek want dat vinden wij ook ;)

Baby Update; 1 Jaar!

Inmiddels is Vera al weer 1 jaar, en het cliché is waar: de tijd vliegt. Ik kan haast niet geloven dat de bevalling al weer ruim een jaar geleden is, en die eerste tijd met haar. Ze groeit echt zo snel! En wat genieten we toch van haar en elkaar! Ze is zo ondernemend en slim, en het is prachtig om te zien hoe ze zich ontwikkelt. Het moeder zijn is echt veel leuker dan ik dacht, dus voor mij heel positief :)

Echt praten doet ze nog niet, we horen wel regelmatig papa en mama maar het lijkt niet heel bewust. Maar communiceren kan ze wel, nu kan ze duidelijk laten merken dat ze opgepakt wil worden of als ze iets wel of niet leuk vind. Meestal door wijzen en blije geluiden of wat gejengel en aan je been hangen.


Ze kruipt nog steeds het hele huis door en maakt mij pijnlijk duidelijk dat ik een slechte huisvrouw ben, de zwarte knieën op haar leggings zijn hét bewijs van mijn gebrekkig schoonmaken :) Gelukkig kan ik wel goed met ossegalzeep omgaan, en is er na een wasbeurtje niets meer van terug te vinden. Ze kan al aan een hand lopen, en loopt nog steeds vrolijk langs meubels maar de eerste stappen alleen zijn nog niet gespot. Volgens mij vind ze het wel prima zo, kruipen gaat natuurlijk lekker makkelijk en snel. Toch hebben we het idee dat het lopen nu echt niet lang meer duurt, we zullen zien.

Ik geef ook nog borstvoeding, en ik ben heel blij dat het zo goed gaat. Ze drinkt nog ongeveer 3 keer per dag bij mij, en dan nog 2 keer in de nacht (gok ik, ik ben niet wakker). Maar het gaat vrij kort en efficiënt, ik verbaas mij dat ze met zo kort drinken genoeg heeft. Ze gebruikt het ook om in slaap te komen, en dat vind ik eigenlijk wel makkelijk. Dus meestal vallen haar drink-momenten samen met haar slaap-momenten. Hoewel ze soms wat rommelt met haar slaapjes overdag, dan slaat ze er een over of wil ze pas veel later slapen. Wellicht dat ze binnenkort een slaapje laat vallen, we zien wel.

Qua tanden is het redelijk rustig momenteel, ze heeft al een tijdje 6 tanden (4 boven en 2 onder) en er zijn al weken 2 onderkiezen aan het doorbreken. Ze zijn echt goed te zien nu, maar nemen duidelijk hun tijd.

Qua ontwikkeling is het leuk om te zien dat ze sinds kort zelf in boekjes bladert en de plaatjes bekijkt, ook wijst ze (sommige) dingen in het boekje aan als je er naar vraagt. Tot op heden werden boekjes meestal aangegeten als je haar alleen ermee liet :)

Ze heeft nog steeds een enorme fascinatie met kastjes openmaken en alles eruit halen en onderzoeken. Ook kiekeboe spelen vind ze super, dan 'verstopt' ze zichzelf ergens achter (gordijn ofzo) en komt ze steeds weer tevoorschijn. Ze houd het zo een half uur vol waarin je dan 100 keer verbaasd mag doen (als het je lukt).

En sinds een paar weken terug had de trap ineens haar aandacht, en klom ze zo naar boven. Ik hield het scherp in de gaten en toen besloten we dat een traphekje geen overbodige luxe meer was. Want hoewel het heel knap is, echt wenselijk is het niet ;)

En zo gaat het hier heel lekker eigenlijk, we zijn heel druk in en om het huis. Met elkaar, met de moestuin en met verschillende projectjes. Maar vooral heel druk aan het genieten!

Baby Update; 11 Maanden!

Het gaat hard hier en ik kom bijna niet aan schrijven toe, te druk in mijn hoofd en in het leven. Vera is inmiddels al weer een week voorbij het 11 maanden punt, en ze is een echte dreumes. Ze loopt nog niet maar het lijkt er wel aan te komen, zo staat ze regelmatig 'los' en loopt ze langs objecten terwijl ze zich vast houd. Kruipen doet ze nog steeds graag, want zo komt ze snel van A naar B. Ze vind het heerlijk om gewoon 'los' in de kamer te onderzoeken, overal heen kruipen en alles ontdekken. Vooral de ficus in de keuken moet het ontgelden, want helaas is er meestal al weer een blad afgetrokken voordat ik haar daar weg heb. Ach, als dat het ergste is.

Ze brabbelt nog steeds veel, maar het is nu duidelijk dat ze ook dingen begrijpt. Zo snapt ze het gebaar voor 'poes' direct, en zie je haar gelijk zoeken/kijken naar de kat. En ook nee-schudden doet ze fanatiek, soms zelfs in de winkel als ze iemand anders het hoort zeggen (wat echt super schattig is). Leuk om te merken dat ze echt wel veel door heeft. Ik twijfelde of ik haar gisteren niet 'nee nee' hoorde zeggen, maar we zullen zien. Als het zo is dan zal ze het binnenkort wel herhalen.

We hebben ook een aantal nieuwe dingen over haar ontdekt:

• Zo eet ze heel graag maiskorrels, alsof het chips is.

• Houd ze van rockmuziek/gitaren, als ze het hoort dan gaat ze 'dansen'.

• Ze vind het leuk om je voor de gek te houden door te doen alsof je een hapje van haar eten krijgt en dan snel wegtrekken. Dan zit ze te gniffelen en stopt ze het zelf in haar mond.

• Ze houd van open deuren, zodra je de deur open doet snelt ze er op af om er door te gaan. Een open deur betekent vrijheid :)

Ze krijgt nog steeds borstvoeding en het bijten is (gelukkig) weer over. Wat mij betreft gaan we hier voorlopig nog mee door, want is eigenlijk heel makkelijk. Het geven van borstvoeding was in de eerste weken echt heel moeilijk en pijnlijk maar ik ben blij dat ik vol heb gehouden, want ik heb er nu al maanden veel plezier van. En Vera duidelijk ook, het is voor haar echt een rustmomentje en ze geniet er van.

Wel is het heel fijn dat ze nu 'gewoon' eten ook als eten ziet, ze eet eigenlijk alles wat je haar geeft. Sinds een paar weken eet ze ook echt, pap van je lepel of andere dingen worden nu ook echt bewust doorgeslikt. Maar kan wel duidelijk laten merken als ze ergens geen zin in heeft, dan word het heel netjes op de grond gegooid (stukje voor stukje). Toch heeft het (voor mijn gevoel) lang geduurd voordat ze écht at, denk zo'n 4,5 maanden van spelen en proeven met eten zonder veel/bewust door te slikken. Daar is ze echt in gegroeid. Ik ben wel blij dat we het zo gedaan hebben, gewoon op haar tijd.

En dan is ze binnenkort gewoon jarig, en word ze 1! Wow, heel bijzonder. Het voelt helemaal niet als een jaar. Denk nu ook af en toe terug aan deze tijd vorig jaar, toen ik hoogzwanger was en we nog niet eens wisten of we een jongen of meisje zouden krijgen. Nu loopt ze al bijna, nog even en ze gaat het huis uit ;)

Ik realiseerde mij ook dat ik al 20 maanden niet ongesteld ben, ben heel benieuwd wanneer dat weer komt (niet dat ik het mis). Ik weet dat het heel erg verschilt per persoon, maar ik had het al lang weer verwacht eigenlijk. Iemand ervaring? (en nee, ik ben niet zwanger)

Zielig meisje

Moe, zo moe ben ik. Vera is sinds zondag uit d'r doen. Het begon met een extra lang middagslaapje, gevolgd door een onverwacht avondslaapje. Die nacht werd ze om 2 uur wakker met koorts, ze bleef wakker tot 4 uur en sliep daarna wel verder maar werd elk half uur wakker met een huiltje. Tegen achten werd ze weer wakker en heb ik Maarten het bed uitgegooid, mét baby. Man wat was ik gesloopt, alleen heb ik nog even heerlijk een uurtje kunnen slapen want dat had ik echt nodig.

Toen was het eigenlijk wel duidelijk dat het waarschijnlijk tandjes zijn, hoewel we niets zagen en ze er normaal ook niet zoveel last van had. Maar de rode wangen, zure en dunne ontlasting en het hangerige waren eigenlijk een duidelijke indicator.

Afgelopen nacht was nog iets erger, weer om 2 uur wakker deze keer nog meer koorts (39,5℃) en hoewel ze wel nog wat kleine dutjes deed heeft ze geen lang stuk meer geslapen. Tegen de ochtend moest ze zoveel huilen dat het duidelijk was dat ze veel pijn had en besloot ik haar een baby paracetamol te geven.

Ik verwachtte er veel van maar helaas leverde het slechts 2 dutjes van 20 minuten op, uiteindelijk zijn we maar opgestaan. In de drager bij mij was alles goed, zolang ik maar rond liep. Ze is zelfs een paar keer bijna in slaap gevallen. Inmiddels weet ik ook zeker wat er aan de hand is, want ik zag een klein wit puntje doorkomen in haar mond. Zo te zien komen er hoektandjes of kiezen door, vandaar de extra pijn.

Maarten is na zijn werk nog even langs de apotheek gegaan en heeft Chamomilla  en Belladonna Globuli meegenomen en dat lijkt te helpen. Ze ligt nu lekker te slapen nadat ze lekker bij mij gedronken heeft, hopelijk gaat het snel weer beter met haar. Arm klein ding.

Baby Update; 10 Maanden

Gisteren was Vera al weer 10 maanden oud, het gaat hard! En ze is ook al echt een dreumes aan het worden, ze moet alles ontdekken en brabbelt wat af. Het liefst gaat ze op onderzoek uit, als we een deur open laten staan kruipt ze er snel naar toe en indien nodig trekt ze hem nog even extra open om erdoor te kunnen. Het is wat dat betreft echt oppassen geblazen!

Kruipen gaat er al lang goed af, en momenteel wil ze eigenlijk overal gaan staan. Als ze maar half de kans krijgt staat ze al weer ergens tegenaan (kast, muur, stoel, tafel, staande lamp), een voordeel is dat ze tegenwoordig ook de beheersing heeft om weer netjes te gaan zitten of verder te kruipen. Vallen gebeurt zelden nog, eigenlijk alleen als ze moe is.

Het brabbelen gaat steeds meer op praten lijken, en je hoort ook steeds meer haar eigen stemmetje. Het is een kleine energiebom, als wij 's avonds rustig zitten dan staat zij bij een van ons tegen het been aan en brabbelt ze aan een stuk door. Heel schattig en wij moeten ook meestal lachen. Ze heeft ook de neiging om overal bovenuit te willen komen qua herrie, zodra de stofzuiger of waterkoker aan staat gaat ze meedoen met herrie maken.

Afgelopen weekend waren mijn ouders hier en mijn moeder heeft mij geholpen met Vera's haar, ik was daarin nogal onzeker en heb wel 2 keer haar pony geknipt maar het daarbij gelaten. Mijn moeder heeft jarenlang ons haar geknipt en draait haar hand daar niet voor om, dus nu heeft Vera een lekker kort koppie. Wel zo handig dat het niet steeds in haar ogen zit, en zo kan het ook allemaal een beetje gelijk groeien.

Sinds een paar weken krijgt ze nu ook de volgende tandjes, nummer 5 en 6 in de bovenkaak. Het is echt te merken omdat ze weer wat bijteriger is, wat al twee keer geresulteerd heeft in een schreeuwende mama en een bloedende tepel. Ze doet het niet expres, maar vervelend is het wel. Bijten doet ze eigenlijk alleen maar op het moment dat de tandjes doorkomen, en verder niet. Dus hopelijk is het snel klaar met deze tandjes en dan hebben we weer even rust.

De voedingsmomenten worden sowieso steeds minder, momenteel drinkt ze overdag ongeveer 3 a 4 keer en dan 's nachts nog een aantal keer (geen idee hoe vaak, omdat we beide slapen). Tijdens onze eetmomenten zit ze aan tafel in de kinderstoel en krijgt zij ook wat, afhankelijk van wat wij eten is dat iets van brood, fruit of groente (of gewoon een lepel chilli sin carne). Het eten vind ze leuk, ze speelt en ontdekt graag en het is duidelijk dat ze sommige dingen echt lekker vind. Toch eet ze er nog niet heel veel van, en het gros eindigt op de grond of in haar slabbetje (en op slechte dagen in haar haar en onder mijn slippers).

Volgende week gaat ze weer op controle bij de kinderarts, ben benieuwd hoe zwaar en groot ze is. Ik gok al een kilo of 11 en een dikke 76 cm, maar we zullen zien. We genieten echt van deze fase omdat we steeds meer interactie met haar hebben, ze probeert ook duidelijk te communiceren en reageert veel meer op ons dan voorheen. Spelletjes doen en samen dingen ondernemen is daarom heel belonend, want die grote lach is onbetaalbaar!

Tweetalig opvoeden

Omdat wij als Nederlanders in Duitsland wonen leren wij Vera natuurlijk twee talen, Nederlands en Duits. Maar hoe pak je dat aan? Eerst dacht ik dat ik gewoon Duits met haar zou praten en Maarten Nederlands, volgens het 'one parent one language' principe. (Officieel houd die methode in dat elke ouder zijn/haar moedertaal spreekt maar dat gaat hier niet helemaal op natuurlijk.) Maar toen Vera geboren was praatte ik in eerste instantie Nederlands tegen haar en ik vond het raar om ineens over te gaan op Duits, wellicht ook verwarrend voor haar. Dus wat dan?

Voor zover ik begrijp is het genoeg om ongeveer 30% in de tweede taal te doen om hem goed mee te krijgen. Maarten en ik spreken gewoon Nederlands met elkaar thuis, maar buiten de deur spreken we hier eigenlijk altijd Duits. Vera gaat ook eigenlijk altijd mee met boodschappen doen en op visite dus daar krijgt ze sowieso Duits mee. Als ze eenmaal naar school gaat zal ze genoeg Duits te horen krijgen maar dat duurt nog even, want ze gaan hier pas vanaf 6 jaar naar de basisschool.

Een greep uit de collectie

De oplossing waar ik voor nu voor gekozen heb is om het Duits binnenshuis aan een activiteit te verbinden, namelijk (voor)lezen en spelen met boeken. Ik heb een aantal (tweedehands) kinderboekjes gekocht waar we met haar in kunnen kijken en leren. Zo spreken we de talen niet zomaar door elkaar, want ik heb begrepen dat dat verwarrend kan zijn. Als ze straks begint met praten en het Nederlands goed onder de knie heeft wil ik waarschijnlijk wel meer Duits introduceren maar ik verwacht dat dat ook vanzelf zal gaan omdat we toch in Duitsland wonen.

Ik heb nu een stuk of 10 boekjes besteld met vooral veel plaatjes met woorden erbij, maar ook kleine verhaaltjes. Dingen die mij echt geschikt leken om samen te bekijken en te bespreken. Doordat er in veel gevallen ook de juiste woorden bij staan kunnen wij ook geen fouten maken ;)

Ik kocht de boekjes online via een site met veel tweedehands boeken, zo konden wij zelf bij elkaar zoeken wat wij leuk (en geschikt) vinden. Ik betaalde voor de boekjes gemiddeld ongeveer € 1,60 per stuk en betaalde geen verzendkosten omdat ik voor meer dan € 10,- bestelde. Ik koos expres voor de wat minder mooie (en dus goedkopere) exemplaren omdat ik niet de illusie heb dat een baby van 9 maanden de boekjes mooi en heel houd. Wat erg opviel was dat ik het thema 'Bauernhof' blijkbaar interessant vind want het gros van de boekjes gingen daarover :)

Ik ben tevreden over deze oplossing, Vera vind het heel leuk om samen te zitten en plaatjes te kijken. Het krijgen van aandacht is natuurlijk altijd leuk, maar als er nog mooie plaatjes en kleuren bij komen is het helemaal te gek. Maar mochten er mensen zijn die nog goede tips hebben over tweetalig opvoeden hoor ik ze graag!

Baby update; 9 Maanden!

Het gaat heel goed hier, maar ik kan maar moeilijk de rust vinden om een stukje te schrijven. Vandaag is Vera precies 9 maanden oud en dat leek mij een mooie gelegenheid om toch even tijd te maken. We zijn nog steeds allebei thuis, en hebben het heel gezellig met ons gezinnetje. Lekker samen wakker worden, samen aan tafel eten en samen spelen, het voelt heel luxe! Ook al zijn er ook veel klusje in en rond het huis, het is toch heel anders dan werken voor een baas. Maarten heeft nu nog een maand de tijd thuis, dus we nemen het er nog van!

Vera is inmiddels een ster in kruipen en gaat het hele huis door. Nu wil ze natuurlijk méér, dus probeert ze overal te gaan staan en ook dat begint te komen. Vaak houd ze zich nog met een handje vast maar soms staat ze zelfs al even los, natuurlijk gaat deze fase ook gepaard met een incidentele val maar 9 van de 10 keer gaat het gelukkig prima.

Ze is enorm bijdehand en kan heerlijk brabbelen, wat wij weer heel schattig vinden. Echte woordjes zijn er nog niet (bewust) gezegd maar ze doet je soms wel na in klank. Wat helemaal leuk is is dat ze ook zwaait en dan een geluidje nadoet om hallo te zeggen, daar smelten we helemaal van. Ze is helemaal gefascineerd door dieren, onze kat en de hond van mijn ouders. Als ze in de buurt zijn dan blijft ze er naar kijken en maakt ze ook geluidjes waardoor je duidelijk kan merken dat ze wil spelen. De kat begrijpt de hint maar al te goed, zodra Vera haar 'hallo poes' geluid maakt (WAAAAAAHAA) weet ze niet hoe snel ze weg moet komen :D De hond daarentegen vind het heel gezellig en wil wel aandacht.

Het borstvoeden gaat nog steeds goed en is nog steeds haar hoofdvoeding, maar ze begint daar naast nu ook steeds meer te eten. Vooral fruit is favoriet, banaan, mandarijn, sinaasappel, peer en appel kan ze heel lief en stil wegwerken. Een schortje bleek hier echt wel nodig, want ze knoeit behoorlijk. Veel stukjes die ze per ongeluk of expres (vooral als ze het zat is) laat vallen, brood kruimels komen ook overal en de restjes uitgezogen mandarijn die nog aan haar handen zaten toen ze enthousiast begon te wapperen vind je nog net niet aan de muur. Ik heb tweedehands twee handige schortjes met mouwen gekocht, zodat we haar kleding schoon houden ( ze houd niet zo van omkleden). De keuken is snel genoeg weer gepoetst, en stiekem is het best grappig.

En ik realiseerde mij vandaag dat we dus ook al 9 maanden met de wasbare luiers bezig zijn, in het begin was ik bang dat ik de hoge startkosten er niet uit zou halen maar ik denk dat we er nu wel zijn. Ik heb even teruggerekend en wij hebben in totaal € 235,- uitgegeven aan luiers, wasbare billenpoetsdoekjes, inleggers, inlegvliezen en wolbroekjes, omgerekend is dat ongeveer € 26,- per maand. De wolbroekjes kan ik later nog verkopen voor een redelijk bedragje, ik verwacht daar nog zo'n € 50,- van terug te krijgen. Bovendien hoef ik de komende maanden niets te kopen, dat scheelt. Ik denk dat het ongeveer even duur is als wegwerpluiers zo. Een voordeel aan de grote kont in de wollen broekjes is dat je zo lekker zacht neerkomt als je op je kont valt ;)

Het word wel vermoeiender. In het begin was vooral het slaapgebrek vermoeiend maar nu kan ze overal heen en wil ze overal aanzitten, dit vereist een wat actievere vorm van ouderschap. Nu ik dit typ zit ze onder mijn bureau op mijn voetensteuntje te klimmen en probeert ze aan de snoeren te zitten of zich omhoog te houden terwijl ze zich aan mijn benen vasthoud. Hierbij word natuurlijk lekker gebrabbeld, nana baba boemboem! Maar het is daardoor ook een stuk gezelliger, het is heerlijk om haar grote lach te zien als je je ziet! Dus de conclusie na 9 maanden moeder zijn blijft voor mij hetzelfde;  het is leuk, super gezellig en we genieten met volle teugen!

Toch Tandjes

Vera is nog steeds wat uit d'r 'normale' ritme en gisteren zagen we wat we al vermoedden, de boventandjes komen door. Ook deze komen weer tegelijk binnen en je kan al kleine puntjes zien zitten. Goed om te weten dat wij niet gek zijn ;) Hoewel ze helemaal niet zo vervelend is hoor, ze lijkt wat moeër dan anders en haar slaapritme is raar. Zo wordt ze nadat ze rond 22/23 uur in slaap valt nu nog een keer wakker en gaar ze daarna pas om een uur of 1 a 2 slapen, dit is vooral voor mij vermoeiend.

En ze heeft gevoeligere billetjes maar daar heb ik nu een super trucje voor, ik stop een stukje heilwolle in haar luier. Dat is gewoon biologische schapenwol wat met water gewassen is (zitten soms zelfs nog kleine stukjes gras in), je trekt er een plukje van af en legt het in de luier bij de gevoelige plekken. Verder gebruik je geen zalf of poeder, dit helpt super! Het is wel wat prijzig (€4,99 voor 100gram) maar je doet er maanden mee. 'Ze' zeggen dat je het niet kan wassen maar ik was het na een plas luier 1 keer op de hand, het wolvet aandeel word daardoor wel lager maar is niet helemaal weg en de speciale wol-was-spullen heb ik toch. Doordat ik er op tijd bij was met de heilwolle heeft de luieruitslag deze keer helemaal niet doorgezet, heel fijn (vooral voor Vera!).

Verder passen we ons gewoon aan, het gaat zoals het gaat. En ik moet zeggen dat ik toch langzaam wat meer ritme krijg. Er zijn altijd nog dagen waarop ik het gevoel heb niets gedaan te hebben, maar steeds vaker zitten er ook productieve dagen tussen. Zo heb ik gisteren lekker boodschappen gehaald, eten gekookt, koekjes gebakken, de afwas gedaan, wat opgeruimd én in de buurt wat tweedehands speelgoed voor Vera gekocht. Ik kocht deze grijpautoojes waar ik al langer over twijfelde, nu vond ik ze tweedehands als setje voor maar € 3,- (nieuw ongeveer €5,- per stuk) en heel dichtbij af te halen dus ik ging overstag. Tweedehands duurzaam speelgoed is natuurlijk nog duurzamerder 😁.

Vandaag is Maarten zijn laatste werkdag voordat zijn Elternzeit ingaat, lekker! Ben benieuwd wat er van onze plannen terecht gaat komen, maar we zullen zien.
Eerst lekker van het weekend genieten!

Baby update: 8 maanden

Vera is al weer bijna 8 maanden oud, het is zo waar; de tijd vliegt. Ze is al lang geen hulpeloos baby'tje meer, ze is ontdekkend, grijpgragig, leergierig en ondernemend. Ze groeit als kool en lijkt wel elke dag wat nieuws te kunnen, het is  zo bijzonder om mee te maken hoe een mensenleven begint en hoe zij zich ontwikkelt.

Ze is druk aan het oefenen met kruipen, achteruit ging makkelijk (nooit geweten dan baby's eerst achteruit kruipen) en vooruit begint te komen. Momenteel gaat het nog wat onhandig en doet het denken aan een zeehondje/gewonde soldaat, maar in dit tempo denk ik dat ze volgende week al met gemak het hele huis door gaat. Het leren kruipen is een belangrijke stap, het brengt meer autonomie en dat zal waarschijnlijk weer veel nieuwe ontwikkelingen en leerprocessen in gang zetten. Het lijkt mij zo bijzonder als ze straks voor het eerst uit eigen initiatief blij op je af komt kruipen 💕.

Inmiddels is het ook steeds meer oppassen geblazen want die kleine handjes pakken alles waar ze bij kunnen. Zo hing ik vandaag de was op met Vera in de drager, en pakte zij de wasknijpers weer van de opgehangen was weg waardoor de was half van het rek af viel. Dus dat is niet meer zo handig 😄.

 
Toch bevalt het dragen mij nog heel erg goed. Tijdens mijn zwangerschap heb ik besloten dat ik wilde proberen de baby zeker de eerste zes maanden zo veel mogelijk te dragen, en ik ben heel blij dat dat gelukt is. En omdat het ons als ouders maar ook Vera goed bevalt zijn we er gewoon mee door gegaan. Het is zo handig omdat je alleen een drager nodig hebt, ook in de supermarkt of naar de dokter gebruik ik het. Ik vind het autostoeltje/maxi-cosi een onding om buiten de auto te gebruiken, het is loodzwaar. Toen ze net geboren was kon ik het nog wel tillen met haar erin maar toen had ik haar veel liever dicht tegen mij aan. En nu is ze volgens mij een kilo of 9 en vind ik het veel te zwaar aan een arm in zo'n kuipje. De draagdoek is compact en licht en ze valt heerlijk bij mij in slaap waar we ook zijn.

Toen Vera zes maanden werd zijn we ook langzaam begonnen met vast voedsel, volgens de rapley methode. Echt eten doet ze nog niet, hoewel ze alles graag ontdekt en in haar mond stopt. Ze krijgt ook geregeld wat binnen, maar dat is toch echt per ongeluk. Het is waarschijnlijk ook een echte ontdekkingsreis als je nog nooit iets anders dan vloeibare voeding gewend bent, hoe raar is het al die andere smaken en texturen in je mond. Maar inmiddels speelt ze wel al met stukjes eten in haar mond en ze lijkt zelfs een beetje te kauwen, doorslikken doet ze nog niet (expres). Maar ze heeft er zo veel plezier in, dat wij het prima vinden zo. Zolang ze met plezier alles van appel en broccoli tot aan spruitjes in haar mond stopt komt het vast wel goed. Mandarijntjes zijn trouwens favoriet, die stukjes worden kapot gebeten en leeg gezogen 😋.

De laatste dagen is ze wat uit d'r hum, zo sliep ze gisteren de hele middag en begint ze te huilen als ik de kamer verlaat. Aangezien ik het meeste uitgesloten heb vermoed ik dat ze tandjes gaat krijgen of dat ze misschien een sprongetje heeft. Gelukkig heeft Maarten vandaag ijsvrij en hebben we alle tijd voor haar.

En binnenkort gaat er nog een maand Elternzeit in van Maarten, hij werkt volgende week nog en dan is hij een maand thuis! Heerlijk! Daar kijken wij allebei heel erg naar uit, wij genieten echt enorm van onze tijd met elkaar. We hebben het heel gezellig en fijn samen, het  krijgen van Vera heeft ons leven verrijkt. Wij hadden het al goed met elkaar en waren heel gelukkig, maar ons geluk heeft een extra dimensie gekregen. Door het ouderschap, een avontuur wat we samen zijn aangegaan is onze relatie verrijkt. Ook is nu nog duidelijker waar we het allemaal voor doen, en dat motiveert ons weer extra.

Dus de conclusie; het gaat goed, we genieten!