Al 6 jaar in Duitsland!

Na mijn vorige blogpost vloog ons internet er weer uit, en uiteindelijk hebben we 2 weken zonder internet gezeten. Maar als het goed is zijn we nu weer volledig online. Laten we het hopen want het is echt vervelend om zonder internet en telefonie te zitten.

Ik werd er laatst op gewezen door een vriend dat we hier al weer bijna 6 jaar wonen, hij had ons geholpen met verhuizen toen. En het klopt, op 15 juni 2013 zijn we hierheen verhuisd. Ik vond het wel heel leuk om even terug te kijken op mijn blog hier, en te zien wat ik toen schreef. Het was echt wel heel spannend om de stap te zetten om  te emigreren, maar we hebben er echt geen spijt van gehad.

We zijn ook al een heel stuk verder gekomen, vooral de tuin ziet er heel anders uit nu. Maar 'klaar' zijn we niet, misschien zijn we wel nooit klaar. Het is toch een meerjarenplan, en dat wisten we van het begin af aan. Voor ons is het goed zo, natuurlijk willen we soms sneller gaan. Maar het is zoals het is, en we doen ons best om bewust stil te staan bij de dingen die we bereikt hebben.

Toen we hier net woonden waren er een aantal projecten die spoed hadden, zo was er een klein stukje plat dak wat lek was. Hier groeiden gewoon echt kleine bomen in! Dit was het eerste project wat wij opgepakt hebben.

Ondertussen moesten we al het hooi van de hooizolder verwijderen om de verzekering betaalbaar te houden.

Ook waren er een aantal bomen die te dicht bij het huis stonden, die we doen hebben laten verwijderen. (Deels met pijn in het hart, maar het was echt nodig).

Toen wilden wij heel graag onze zonnepanelen installatie plaatsen, en daarvoor hebben we dat (platte) dak vernieuwd zodat ze erop konden. En toen heeft Maarten de panelen geplaatst en aangesloten, en ook een deel van de elektra vernieuwd omdat het verouderd/onlogisch was.

Ondertussen ging het leven natuurlijk gewoon door, we moeten alle spullen nog uitpakken,  probeerden toch wat groente te verbouwen, waren op zoek naar werk.

Onze eerste 'groentetuin'

Vooral op het gebied van werk (en met name geld) was het toen wel even krap. Ik ben werkloos verhuisd, met (ik geloof) 2 maanden ww uitkering (dat mag zo binnen de EU). Maarten werkte de eerste periode in Nederland en was alleen in het weekend thuis.   Uiteindelijk had ik maar 15 euro per week voor de boodschappen (van mij alleen). En toen Maarten in januari van 2014 zijn baan kwijtraakte hadden we echt wel even stress. Op dat moment zouden we het van ons spaargeld nog 4 maanden redden. Gelukkig vond ik eind maart van 2014 toen een baan, want ook al was het  vreselijk werk (in een kippenfabriek), we konden het daardoor redden. En dat was ook het keerpunt, niet lang daarna kon Maarten ook ergens beginnen. En zo konden we langzaamaan wat opbouwen.

We hebben toen beide veel gewerkt, want er moest eerst weer gespaard worden. Zonder geld kan je vrij weinig als het om het opknappen van het huis gaat. Maar zo langzaam maar zeker kwamen we steeds een stapje verder. Daarom voelt het nu zo luxe om een goed gevulde bankrekening te hebben zodat we nu (eindelijk) de cv installatie aan kunnen gaan pakken. En daarna de badkamer! :)

Er is in de tussentijd ook veel veranderd, we zijn nu ouders geworden en daardoor werken wij (veel) minder en dus sparen we ook minder. Maar het is een bewuste keuze om het rustiger aan te doen, om tijd te maken voor elkaar. En die keuzes leiden ertoe dat ons jarenplan nóg langzamer gaat, omdat we minder geld en ook minder ruimte/gelegenheid hadden om plannen uit te voeren. Maar dat nemen we voor lief, onze prioriteiten liggen nu anders. (Ik heb nu het idee dat het makkelijker aan het worden is nu ze ouder word.)

We hebben natuurlijk nog veel meer klussen/projecten gedaan. Zo hebben een deel van de hooizoldervloer vervangen zodat de slaapkamers eronder geïsoleerd waren en er geen vuil en muizen meer door konden. Heeft Maarten een staldeur zelf gemaakt. Ook hebben we in de tuin een kas, verhoogde moestuinbakken en compostbakken geplaatst. En recent nog heeft Maarten een houthok gemaakt.

Oude situatie (let op de waslijnpaal rechts)

Nieuwe situatie (waslijnpaal in het midden)

Al met al zijn wij heel blij en vooral ook dankbaar voor onze fijne plek hier.
Een plek die wij steeds meer ons eigen maken,
een plek waar we ons thuis voelen,
een plek waar wij kunnen leven zoals wij het willen,
een plek waar wij vrijheid ervaren
en vooral ook een plek waar we ons meisje die vrijheid en verbondenheid met de natuur kunnen meegeven die wij zo belangrijk vinden.

Het is nog altijd de plek waar wij oud willen worden samen, en nu hebben wij iemand om het aan door te geven (als ze wil natuurlijk).
Wij voelen ons rijk en gelukkig hier 💗.

De 8 opvallenste dingen op mijn Duitse loonstookje

De afgelopen week was ik zo druk met werken dat ik er niet aan toe gekomen ben om te bloggen. Om in thema te blijven leek het mij wel leuk om over werken in Duitsland te bloggen, in mijn ervaring zijn er toch een aantal verschillen tussen hoe het in Nederland gaat en hoe dat in Duitsland is. Dit stukje gaat vooral over dingen die echt opvallen in mijn arbeidsovereenkomst en op mijn loonstrookje.

1. De proeftijd is erg lang.
De standaard proeftijd in Duitsland is 6 maanden! In Nederland heb ik nog nooit een proeftijd langer dan een maand gehad. Daartegenover heb ik wel een contract voor onbepaalde tijd, dus nu ik de proeftijd doorstaan heb. In Nederland had ik toch meestal jaarcontracten.

2. De contracturen worden per maand aangegeven.
Ik heb een contract voor 151 uren per maand,  in Nederland werden mijn contracturen altijd per week aangegeven. Zo had ik een tijd lang bijvoorbeeld een 40- uur contract of een 32- uur contract, mijn huidige contract komt neer op 35 uur per week en wordt als voltijd beschouwd.

3. Er is een ziekenfonds.
Op mijn loonstrookje wordt mijn zorgverzekeringspremie ingehouden, dit is wettelijk vastgesteld op 14,6% van je brutoloon.  Daarnaast word nog een kleine bijdrage gevraagd die verschilt  per krankenkasse, maar deze komt neer op ongeveer 0,9%. Het is dus in totaal ongeveer 15,5% van je brutoloon, maar dit hoef je niet helemaal zelf te betalen. De werkgever betaald hier 7,3% van.

4. Er is kerkelijke belasting.
Als je je bij de gemeente inschrijft wordt naar je geloof gevraagd, als je je hierbij laat inschrijven als gelovig (dus rooms, evangelisch o.i.d.) dan wordt er kerkelijke belasting over je loon geheven. Dit komt neer op 8 a 9% van je loonbelastingen. Wij zijn zelf als atheïst ingeschreven bij de gemeente en betalen deze belasting hierdoor dus niet.

5. Er is geen 8% vakantiegeld.
Hier in Duitsland kennen ze wel vakantiegeld, maar het is meer "zakgeld". Zo krijg ik een royale
€ 150,- bruto, wat waarschijnlijk neer komt op ongeveer € 100,- netto.

6. Er is kerstgeld.
Rond de kerst krijg ik een bonus, dit is (in mijn geval) weer € 150,- bruto.

7. Het aantal vakantiedagen is anders.
Mijn contract begint met 24 vakantiedagen per jaar, maar elk jaar dat ik bij mijn huidige werkgever werk krijg ik er een dag bij totdat ik bij 30 dagen ben. In Nederland had ik gewoon 24 dagen en dat bleef dan altijd gelijk, dit is voor mij dus een verbetering.

8. Ik krijg geen reiskostenvergoeding
In Nederland kreeg ik van mijn werkgever € 0,19 per gereden kilometer, hier kwam ik (met mijn goedkope autootje) ruimschoots mee uit. Hier in Duitsland krijg ik van mijn werkgever geen reiskostenvergoeding, maar kan ik mijn reiskosten van de belasting aftrekken. Ik kan hiervoor € 0,30 per enkele reis aftrekken en krijg hierdoor toch nog een deel terug.


Voordat ik hierheen verhuisde wist ik niet zo goed wat ik kon verwachten op de Duitse arbeitsmarkt. Ik had wel hier en daar gehoord dat de lonen hier lager liggen en ik wist natuurlijk van het ziekenfonds maar toen ik voor de eerste keer 6 maanden proeftijd kreeg krabde ik mij wel even achter de oren ;)

Toch valt het in de praktijk voor mij erg mee, ik ben er eigenlijk niet op achteruit gegaan zeker als je mee rekent dat het dagelijks leven hier goedkoper is. Ik verdien hier eigenlijk hetzelfde als ik in Nederland deed, maandelijks heb ik een vergelijkbaar bedrag netto. Het verschil is dus dat ik hiervan geen zorgverzekering meer hoef te betalen maar dat ik ook geen groot bedrag vakantiegeld krijg. Natuurlijk zal dit voor iedereen verschillen, omdat het heel erg afhankelijk is van je capaciteiten, opleiding, ervaring, kennis van de Duitse taal, branche waarin je werkt en zeker ook de regio waarin je woont. Maar voor mij heeft het in elk geval heel goed uitgepakt!

Intergreren en Duitse Taal

Inmiddels wonen wij al weer een ruime anderhalf jaar hier in Duitsland en ongeveer een jaar hiervan ben ik actief op de Duitse arbeidsmarkt. Ik heb altijd al een 'talenknobbel' gehad, en voordat wij hier heen verhuisde sprak ik al een aardig woordje Duits maar het word steeds beter en natuurlijker. Het Duits spreken en ook het wisselen tussen verschillende talen gaat mij steeds makkelijker af.

Op mijn werk spreek ik dagelijks Duits, Engels en Nederlands. De eerste periode gaf dat echt kortsluiting in mijn hoofd, zodat dat steeds de verkeerde taal naar boven kwam. Maar inmiddels kan ik zonder problemen van de een naar de andere taal wisselen, ik vind het echt knap van mijn brein. Sommige mensen horen niet eens dat ik buitenlander ben, dat is wel een groot compliment!

Wat ik wel merk is dat mijn Nederlands slechter word, sommige stopwoordjes zijn nu automatisch Duits. In plaats van 'precies' zeg ik 'genau' en zo zijn er meer gevallen waarbij ongemerkt eerst het Duitse woord in mijn hoofd opkomt. Ook met het schrijven van Nederlands maak ik in eerste instantie veel fouten, ik schrijf dingen als 'bekennt' in plaats van 'bekend' of 'konclusie' in plaats van 'conclusie'. Ook schrijf ik regelmatig zelfstandige naamwoorden met een hoofdletter. Duidelijke invloeden van de Duitse taal. Gelukkig ben ik meestal wel alert genoeg om het te zien en te corrigeren. Het schrijven van blogjes is dan ook een goede oefening.

Wat ik maar niet onder de knie krijg is het regelmatige gewissel van een Duits naar Nederlands toetsenbord. Er zijn niet veel verschillen, de Y en de Z zitten precies omgekeerd en ook enige leestekens zitten heel ergens anders. Maar dat is al genoeg om goed in de war te raken, bovendien haalt het mijn typesnelheid flink naar beneden. Misschien moet ik thuis toch ook maar aan een Duits toetsenbord gaan, dan zal het waarschijnlijk snel over zijn.

Af en toe ben ik mij ineens bewust van hoe stoer het eigenlijk is, ik woon gewoon in het buitenland en ben helemaal geïntegreerd. Ik werk hier en spreek de taal vloeiend, eigenlijk is het echt ontzettend gaaf. En ik ben trots op mijzelf, vroeger had ik altijd heimwee, angsten en kon ik niet met veranderingen om gaan en kijk mij nu dan! Eigenlijk gaat het gewoon hartstikke goed met mij!

Verhuizen naar Duitsland, de papierwinkel

Eerder schreef ik over hoe wij in Duitsland zochten naar een huis en hoe wij de aankoop en financiering regelden. Vandaag een stukje over wat je op papier moet regelen bij een verhuizing naar Duitsland. Het is een vrij uitgebreid stuk geworden maar ik denk dat het voor sommige mensen best interessant is om onze ervaringen te lezen.

Duitsers zien hun eigen land over het algemeen als een bureaucratisch land, maar vanuit ons perspectief is het heel erg vergelijkbaar met Nederland. In veel gevallen vinden wij het eigenlijk veel losser en meer ontspannen hier, wat ook opvalt is dat veel dingen hier persoonlijk geregeld worden in plaats van via het internet (zoals bijvoorbeeld het aanvragen van een uitkering).

Het verhuizen van Nederland naar Duitsland bleek veel makkelijker dan dat wij vooraf dachten. Het feit dat de grenzen binnen Europa open zijn draagt daar natuurlijk enorm aan bij. Wij hadden het huis gekocht toen wij nog in Nederland woonden, dat was een voordeel omdat wij gelijk een plek hadden om ons in te schrijven. In de begin situatie had Maarten nog werk in Nederland, ik had nog een maand lang WW uit Nederland. Hieronder kan je lezen wat wij moesten regelen en hoeveel werk dat was. Dit kan natuurlijk per situatie verschillen maar zou je toch een idee moeten geven over hoe moeilijk (of makkelijk) het regelen van deze zaken eigenlijk is.

Verhuizen naar Duitsland, aankoop en financiering

Gisteren vertelde ik hoe wij naar huizen zochten en hoe wij uiteindelijk ons huis vonden, dat was eigenlijk het makkelijke deel. Hierna volgde het proces van het kopen en het regelen van de financiering, hieronder kun je lezen hoe het voor ons verliep en welke fouten wij daarin maakten.

De vraagprijs van onze woning was € 100.000,- en daarnaast wilden ze nog € 2.500,- voor de keuken hebben. Nu heb ik vanuit verschillende bronnen vernomen dat het in Duitsland "not done" is om te onderhandelen over de prijs, dit is niet het geval.

Verhuizen naar Duitsland, huizen zoeken

Ik heb zelf zeker 5 tot 7 jaar met het idee gelopen om naar Duitsland te verhuizen, maar ik vond het tegelijkertijd een enorm eng idee. Ik had geen idee wat er allemaal bij zou komen kijken en hoe ik het zou moeten doen en daarom heeft het zo lang geduurd voordat wij de sprong gewaagd hebben.

Nu hebben wij ons vooraf geprobeerd goed te informeren, ik heb veel websites bezocht, had de emigratiegids van de Rab.obank, een boek over Wonen en kopen in Duitsland en wij hebben zelfs de emigratiebeurs bezocht. Met al deze verschillende informatie bronnen hebben wij ons best gedaan om onszelf  schlau zu machen, maar achteraf gezien hebben wij zeker meerdere fouten gemaakt. Nu bedacht ik mij dat er hier misschien wel mensen meelezen die overwegen te verhuizen naar Duitsland, en die wellicht wat hebben aan onze ervaringen. Daarnaast vinden andere mensen het misschien ook wel interessant, daarom hier het verhaal over onze ervaringen en daarbij ook aandacht voor welke dingen wij achteraf anders zouden doen. In dit eerste deel vertel ik over hoe wij de zoektocht naar een woning hebben aangepakt.

Op mijn plek

Afgelopen weekend was ik op visite bij mijn buurvrouw, tijdens het gesprek over hoe het ging vroeg zij mij of wij ooit terug zouden gaan naar Nederland. De vraag was een eye-opener voor mij, vooral omdat het antwoord voor mij zo duidelijk was. Ik kan echt zonder enige twijfel en vol overtuiging "nee" zeggen, wij zijn hier op onze plek en zitten hier goed.

Wij zijn huis eigenaar!

Wij hebben bericht gekregen van de gemeente, vanaf heden zijn wij officieel eigenaar van dit huis en grondstuk! Het heeft wel geduurd zeg, bijna een jaar!

Op 29 mei 2013 hebben wij het koopcontract getekend en daarna kregen wij op 14 juni de sleutel van het huis. Wat was dat een spannende periode, en voor ons gevoel was het huis ook al echt van ons toen. En natuurlijk was het ook van ons, maar op papier klopte het nog niet helemaal.

Hier in Duitsland hebben ze een grondboek bij de gemeente, hierin staat elk grondstuk en daarbij staan de officiële eigenaren aangegeven. Wij stonden wel aangemeld als kopers, maar konden niet als eigenaar ingeschreven worden. Dit kwam omdat de papieren niet klopte. Bij een nameting van het grondstuk bleek ons stuk (veel) groter dan op papier stond, en dit bleek voor de gemeente administratief erg lastig te verwerken.

Wij hebben het aanvullende stuk grond officieel bij gekocht en daarna moesten hiervoor allerlei papieren aangepast worden. En blijkbaar gaat het bij ambtenaren niet altijd even snel. In januari hebben wij nog contact gezocht hierover, maar ook toen waren ze nog niet zo ver. Gelukkig is het inmiddels allemaal geregeld! En nu staan wij dus in het grondboek als eigenaar van dit stuk grond!

Natuurlijk werd dit heugelijk feit gelijk vergezeld van een rekening, de gemeente vraagt ruim € 550,- voor hun verrichte werk. En ook de lang verwachtte factuur van de notaris van ruim € 1350,- is inmiddels binnen. Maar wij zijn blij om dit eindelijk af te sluiten, want dat betekend dat ons leven hier echt kan beginnen!

Mijn eerste bericht vanuit Duitsland

Eindelijk hebben wij hier internet. Dat betekend dat ik een hoop zaken eindelijk kan regelen én dat ik een blogje kan schrijven. Wij hebben in de afgelopen twee weken heel hard gewerkt en we zijn beide een beetje op, maar het is super hier. We genieten van de rust en ruimte. We hebben het huis genoeg op orde om hier een beetje normaal te kunnen leven, en klussen rustig bij. Ik heb zelfs de ruimte gevonden om wat groente te zaaien in de tuin.
Vandaag alleen een kort bericht en sfeerimpressie, later volgt meer..

Appeltjes in een van de appelbomen

Ons "bos" vanaf het grasveld gezien

Een klein hoekje van het huis en het oude bakhuisje

Een paadje in de tuin

Mijn tomaten, aardbeien en moestuin bak

Verhuisdag

Even snel een berichtje. Over 30 minuten gaan we de vrachtwagen ophalen en aan de slag. Het wordt waarschijnlijk erg laat, en ik zal de komende periode geen tijd hebben om te schrijven. Ik hoop in ieder geval volgend weekend een update te kunnen geven.

Aftellen

Gisteren heb ik mijn laatste dag op het werk gehad.

Laatste keer naar het werk rijden, laatste keer het pand openen, laatste keer bij de koffieautomaat.  Ik heb uitgebreid afscheid genomen van iedereen,  en met een aantal zal ik zeker nog vriendschappelijk contact houden. Ik heb nog een leuk cadeau gekregen, een vierkante meter moestuin met groente zaden. Met de melding dat het goed is om klein te beginnen, leuk en passend. Uiteindelijk mijn laptop en telefoon ingeleverd en  dan voor de laatste keer die weg naar huis rijden.  Het is een hele vreemde gewaarwording en ik was op de terugweg wel een beetje verdrietig.

Vandaag vertrekken we in de ochtend richting Duitsland. Daar hebben we een afspraak met de notaris om wat laatste papieren te tekenen. Daarna hebben we afgesproken bij het huis voor de sleutel overdracht. Ik ben van plan om meteen even de koelkast schoon te maken en aan te zetten, dan kan ik gelijk mijn spullen erin zetten als wij zaterdag aankomen. Veel meer kunnen we dan niet doen, behalve zorgen dat we op tijd thuis zijn en uitrusten voor de volgende dag.

Zaterdag beginnen we vroeg met verhuizen, wij halen om 8 uur de vrachtwagen op en spreken om kwart over 8 bij ons huis af. Daar begint het sjouwen en zeulen.

Het meeste kijk ik op tegen het verhuizen van mijn tuinplanten, ik ben mij ervan bewust dat het een slecht moment is om planten te verhuizen zo midden in de zomer. Wij hebben verschillende fruitbomen en andere planten die wij toch graag mee verhuizen. Wij hebben een aanhanger geregeld en willen ze daarmee verhuizen. Het ziet er nu naar uit dat het een beetje half bewolkt en regenachtig wordt en dat zou voor de planten wel beter zijn denk ik. Als iemand nog een goede tip heeft houd ik mij aanbevolen.

Er is een hoop te regelen en te onthouden, gelukkig zijn we met zijn tweeën. Mijn vriend is een grote hulp voor mij, hij regelt veel dingen en als ik te moe of gestrest ben neemt hij het even over. Hoe fijn is dat!

De verhuizing

De verhuizing komt nu echt dichtbij, als het goed is krijgen we vrijdag eindelijk de sleutel en dan gaan we zaterdag verhuizen. Het overgrote deel van de spullen zijn al ingepakt, en ik moet zeggen dat ik behoorlijk zenuwachtig ben. Aan de ene kant heb ik er heel veel zin in, maar ik kan ook niet wachten tot de verhuizing voorbij is. Al dat geregel, gesjouw en alle bijbehorende emoties kosten een hoop energie. Ik ben met vlagen sentimenteel, op een ander moment ben ik zo nerveus dat ik mij misselijk voel en op een ander moment ben ik weer zo razend enthousiast dat ik niet kan wachten

Ik zit nu in mijn laatste week op het werk en morgen is mijn laatste dag. Het is toch moeilijk om afscheid te nemen van de mensen en het is een raar gevoel te bedenken dat je niet meer terugkomt. Het zal behoorlijk onwennig zijn in eerste instantie, maar is een fijn idee dat ik straks even alle tijd heb om alles op orde te maken.

Waarschijnlijk is de meeste drukte over een week of vier weer over, dan zijn we verhuisd, is het meeste uitgepakt en opgeruimd en hebben we al het papier- en uitzoekwerk geregeld.

Stiekem kijk ik uit naar dat punt, maar ondertussen probeer ik ook nu te genieten van het moment en mij niet te druk te maken over alles.

Afscheid

Vandaag staat in het teken van afscheid.

Ten eerste is vandaag de sleutel overdracht van mijn oude appartement.

Ook al ben ik heel erg blij met het feit dat ik ga verhuizen, wordt ik toch een beetje weemoedig.

Het is toch het einde van een periode.

Dus vandaag neem ik afscheid van mijn huisje en denk ik nog een keer terug aan hoe gezellig ik het daar heb gehad. Dan trek ik de deur achter mij dicht.

Over niet al te lang zal ik de deur van ons nieuwe huis openen, zo gaan die dingen.

Een sfeerimpressie van mijn appartementje

Hier de andere kant van de kamer

Maar dat is niet het enige afscheid vandaag. 

Ook op mijn werk vandaag een afscheid. Bijna een jaar geleden is het bedrijf waar ik werk verhuisd om economische redenen, helaas mocht het niet baten. Het bedrijf stopt ermee. Nu zou ik toch al stoppen, vanwege de reistijd ( minstens 3 uur op een dag) maar het is heel triest.

Ik en mijn collega’s hebben allemaal bloed, zweet en tranen in het bedrijf gestopt, en het is jammer dat het bedrijf het niet red. Daarnaast raken wij natuurlijk allemaal onze baan kwijt.

Vandaag is de laatste dag van een van mijn collega’s, daarom gaan we vandaag uit lunchen met zijn allen. De laatste keer als compleet team.

Mijn laatste dag is over 3 weken, maar het afscheid nemen begint nu. 

Weer het einde van een periode, ik kijk ook verder naar de toekomst.

Ik ga gewoon weer op zoek naar een nieuwe uitdaging, ik ben al bezig om mijn cv naar het Duits te vertalen….

Emigratie en zelfvoorziening

Ik ben al een jaar of negen bezig met consuminderen .

Terwijl anderen zoeken naar meer en beter, ga ik op zoek naar “genoeg”.

Zo heb ik bijvoorbeeld al jaren geen televisie meer, en het bevalt mij prima.

Ooit ben ik begonnen met vrekken uit noodzaak, omdat mijn ex grote schulden had.

Toen ben ik er achter gekomen dat ik veel zelf kon doen, en eigenlijk niet zo veel nodig heb.

Na het lezen van “je geld of je leven” van Hanneke van Veen & Rob van Eden (gratis download) begon ik steeds meer te dromen van financiële onafhankelijkheid.

Maar mijn droom gaat verder dan dat;ik wil niet alleen financiële onafhankelijkheid, ik wil ook zelfvoorzienend zijn.

Dit  omdat ik graag simpel(er) wil leven, minder gehaast en met meer aandacht.

Waarom zou ik werken  voor geld, om daarvan eten in de winkel te kopen als ik op mijn eigen land eten kan verbouwen van veel hogere kwaliteit.

Ik snap dat het niet allemaal zo simpel is, dat ik in deze maatschappij nu eenmaal geld nodig heb.

Echter ik ga mijn best doen om zo veel mogelijk zelfvoorzienend te leven.

Waarom Duitsland..

Wij zijn al enige tijd aan het kijken naar een geschikte plek om onze droom tot uitvoering te brengen.Echter de huizen- en grondprijzen zijn in Nederland zo hoog, dat ik het niet zou kunnen willen betalen. Voor een beetje huis met grond betaal je zo 2 a 3 ton, en dan voldoet het eigenlijk ook nog niet aan onze wensen.

In het kader van financiële onafhankelijkheid, wil ik mijn kosten zo laag mogelijk houden, dus zijn we voorzichtig gaan kijken op de Duitse markt.

Nu is het zo dat ik altijd een warme band met Duitsland heb gehad, ik hou van de mensen, de sfeer, ik bewonder het Duitse beleid voor duurzaamheid, ik vind het super dat je bij de L.idl in Duitsland alles biologisch kan kopen en ik beheers de taal redelijk goed.Het is niet zo dat het enkel financiële overwegingen zijn die mij hier een leiden. Maar ik zou liegen als ik zou zeggen dat het geen rol speelt.

Vanaf het moment dat wij besloten dat wij een huis in Duitsland wilden kopen hebben wij hard gespaard. Het is namelijk zo dat je in Duitsland maximaal 90% van de hoofdsom kan krijgen als hypotheek. Het is ons gelukt om een flink bedrag bij elkaar te sparen, helaas was het niet helemaal genoeg. Daarom hebben we ook een kleine familielening naast de hypotheek.

Ik zal binnenkort de details met betrekking tot de hypotheek en financiering uiteen zetten.

Hoe dan ook, na lang rondkijken kwamen we het ineens tegen; Ons droomhuis.

Het is een resthoff met bijna 5000m3 grond, in een klein dorpje met een hechte gemeenschap.

De ligging is goed, de buurt is gezellig, genoeg ruimte voor al onze plannen betaalbaar.

Na enkele weken spanning, is het nu zo ver.

Wij hebben de financiering rond gekregen bij de Duitse bank, en het definitieve koopcontract ligt op tafel. Ik verwacht dat wij deze binnen 14 dagen getekend hebben, en dat we eind juni de sleutel krijgen. Het is voor ons een bijzonder spannende en leuke tijd!