Update 2026

Het is een tijd geleden sinds ik voor het laatst hier geschreven heb, ik heb verschillende berichten en vragen gezien  sinds mijn laatste post. Een aantal mensen zijn benieuwd hoe het  nu gaat. En dat kan ik mij voorstellen, verschillende mensen hebben veel meegelezen en meegeleefd. Dus ik neem maar weer eens even de tijd voor een update.

Inmiddels wonen wij al 13 jaar in Duitsland, en onze Vera is dit jaar 10 geworden. De tijd vliegt, en lijkt steeds harder te gaan naarmate wij ouder worden. Voor ons gevoel komen we tijd te kort om alles te doen, we hebben nog zo veel plannen waar we (nog) niet aan toe komen. Het helpt niet dat Maarten inmiddels weer voltijds werkt, omdat het leven ook hier veel duurder is geworden.

De moestuin begin dit jaar

 

 

Toch hebben we in de tussentijd niet stilgezeten. Zo hebben we inmiddels onze nieuwe Kleinkläranlage (septic tanks- IBA klasse II) laten plaatsen, hebben we een oude gierput omgebouwd tot regenwateropvang, de moestuin vernieuwd (de houten bakken hebben het helaas niet zo lang volgehouden als wij gehoopt hadden), hebben we druppelbewatering in de moestuin aangelegd,  zijn we sinds mei dit jaar van het stroom en gasnet af, zitten we nu in de aanleg van een Solar-schutting, en sparen (en plannen) wij voor het weghalen van het asbestdak en een deel van de oude stallen. Wij hopen het stallen-en-asbest-project volgend jaar te kunnen uitvoeren. Het belangrijkste is dat we nu onze Solar-schutting voor het begin van de winter hebben staan, dus daar ligt nu de focus.

 

De rhabarber eerder dit jaar

Na het afbetalen van het huis in 2022, hadden we verwacht er financieel flink op vooruit te gaan. En dat was ook wel zo, maar helaas zijn de kosten ook hard mee gestegen en ook viel de beloofde loonsverhoging wat tegen. De boodschappen zijn duurder geworden, tanken was duurder, de gemeentelijke belastingen zijn door een  hervorming hier voor ons 8x zo duur geworden (van €12,50 per maand naar €100,- per maand), wij hebben een periode lang zelf Ergotherapie voor Vera betaald (dik €300,- per maand, totdat we een verwijzing kregen) en ook verschillende verzekeringen werden duurder. Uiteindelijk voelde het helemaal niet zo veel ruimer, maar gelukkig konden we het allemaal betalen. Inmiddels heeft Maarten een nieuwe baan, en werkt dus ook weer voltijds. Nu hebben we eindelijk die extra financiële ruimte, en dat is fijn want onze plannen zijn niet goedkoop.

 

onze Mimi

Nog een leuk nieuwtje, sinds vorig jaar oktober hebben we ook nog een nieuwe poes hier wonen, Mimi. We vonden haar sterk vermagerd en onder de vlooien/teken/oormijten in onze tuin. Vera heeft een groot hart voor dieren en zij heeft het vertrouwen van de poes gewonnen, met eten natuurlijk. Uiteindelijk bleek zij van niemand te zijn en hebben wij haar in huis genomen. Inmiddels is het een hele gezonde en gelukkige poes.

Wintertijd

In de wintertijd is er hier altijd iets minder te doen dan in de zomer en dat is maar goed ook. Persoonlijk heb ik het gevoel dat ik ergens aan het begin van de winter ingestort ben, en dat ik er nog steeds niet bovenop ben. Misschien heb ik afgelopen zomer te veel gedaan, ik weet het niet. Ik ben gewoon een stuk minder productief en heb geen zin om veel moeite te doen. Grotere klussen doen met een peuter om je heen is gewoon ook niet altijd even handig, en dat schuif ik dan steeds voor mij uit. Gelukkig word ze steeds ouder en ik hoop ook dat ze steeds meer kan 'helpen' met klussen.

Een week of 2 geleden heeft Maarten een boom op ons terrein geveld die de buurman graag weg wilde hebben (stond op de erfgrens en was behoorlijk scheef). het was een behoorlijk grote eik en die heeft hij daarna met behulp van de buurman in stukken gezaagd. Ik was eigenlijk best een beetje nerveus maar Maarten heeft het echt heel goed gedaan. Binnenkort gaan ze met een splijtmachine het hout splijten. Het hout delen wij, maar dan nog is het veel hout wat wij in de toekomst goed kunnen gebruiken.

We hebben inmiddels ook een definitief besluit gemaakt dat we aankomende zomer onze cv willen gaan aanpassen. Dan krijgen we een houtgestookt fornuis in de keuken met een wisselaar die dan het water voor de cv voorverwarmd. Ook verplaatsten we de cv van de kelder naar een andere kamer, en moeten we waarschijnlijk een nieuw cv toestel krijgen. Wij zijn van plan om daarvoor naar een tweedehands toestel te kijken om kosten te sparen. Onze cv is sowieso al 18 jaar oud, dus als we hem vervangen voor eentje die minder dan 10 jaar oud is is het al winst. Zeker omdat het houtfornuis al mee voor warmt. Binnenkort komt de Heizungsbauer een keer langs om de plannen te bespreken. De volgende winter zouden we het aangenamer moeten hebben hier.

Zoiets hebben we in gedachten

Door een nieuwe truc (en de zachte winter tot nu toe) hebben we de afgelopen tijd veel minder gas verbruikt dan eerdere jaren. We zetten nu de cv regelmatig helemaal uit, in elk geval de hele nacht en als het zacht is of als het huis warm gestookt is door de houtkachel. Het verschil is duidelijk te zien in november en december van 2018, daarin verbruikte wij slechts 184m3 gas terwijl dat het jaar ervoor 594m3 was in die twee maanden! Dat verschil alleen is al ongeveer € 200,- dus niet mis!

Deze week is ook de laatste week dat Maarten 4 dagen werkt. Dat deed hij om te compenseren dat ik deze periode niet werk, het geld is mooi meegenomen maar ik ben zooo blij dat hij weer minder gaat werken. Ik vind het toch heel zwaar om 4 hele dagen alleen met Vera te zijn, ik heb het gevoel dat ik dan helemaal niet meer aan mijzelf toe kom. Ook qua slapen kan(/wil) ik Maarten dan niet storen omdat hij moet werken. Raar eigenlijk, hoe 1 dag gevoelsmatig zo'n verschil kan maken.

Over niet al te lang zal mijn werk ook weer beginnen, er zal heel veel gezaaid moeten worden en het plan is dat dat vanaf half februari weer wat begint. Wellicht dat we voor die tijd nog even in onze tuin aan de slag kunnen, maar dat is ook van het weer afhankelijk natuurlijk. Ik heb er gewoon nog geen puf voor gehad de laatste tijd. Misschien moet ik maar een lijstje maken, dan kan ik steeds een klein klusje klaren.

Deels is het ook een beetje een valkuil hier, er ligt zo veel werk in en om het huis dat het je soms wat moedeloos kan maken. Dan herinner ik mij weer aan de mantra "het is een meerjarenplan" en daar mediteer ik dan wat op ;)
Meestal gaat het dan wel weer, en anders kruip ik in een hoekje met een kop thee :D

Zwangerschapsverlof!

Inmiddels zit ik al weer drie weken thuis, als ik nog gewerkt had was gisteren mijn laatste dag geweest en was mijn verlof en vakantie nu begonnen. Ik heb er geen spijt van dat ik mij ziek gemeld heb, het was echt nodig en het gaat nu veeeel beter met mij (en dus ook met Maarten). Ondanks dat ik hele dagen thuis ben kom ik niet echt aan veel dingen toe. Ik merk dat ik minder fit en handig ben nu ik mijn 8e zwangerschapsmaand in ga.

Ik lig meestal tot een uur of 10 a 11 in bed, omdat ik 's nachts uren wakker lig. Dus de halve dag is al voorbij als ik opsta. Meestal probeer ik in elk geval de afwas te doen, even naar de kas wat plantjes verzorgen, een gezond ontbijt maken, evenals lunch en avondeten, eventueel even skypen en wat administratie. Meestal moet ik na 4 uur lopen/ zitten echt even plat liggen anders heb ik te veel pijn aan mijn ribben met dank aan de voetjes van de kleine.

Ik heb al bijna twee weken het voornemen om het huis te stoffen en stofzuigen, maar ben er nog niet aan toegekomen. Huishouden is niet echt mijn ding, meestal als ik energie over heb ben ik buiten te vinden in de tuin :) Maar deze week gaat het er echt van komen!

Afgelopen weekend zijn wij ook weer bij de gyn geweest, en daar zag alles er eigenlijk goed uit. Ik wilde deze keer geen ctg maken omdat het twee weken geleden nog was gebeurd dus ik moest 'officieel' verklaren dat ik begreep dat het eigenlijk wel moest en dat ze nu de baby niet goed in de gaten kunnen houden. Vanaf de 27e week krijg je hier normaal elke twee weken een ctg van 30 minuten, ook als je geen risicozwangerschap hebt. Ik vind het lichtelijk overdreven en doe het volgende keer wel weer, ik voel mijn baby de hele dag schoppen en het is duidelijk dat hij/zij het nog prima naar zijn zin heeft. In de laatste weken vind ik het nuttiger dan nu.

Ondertussen begint de tijd echt goed te vorderen nu, over 6 tot 10 weken hebben wij hier zeker een baby! Een apart idee waar ik nog niet helemaal aan gewend ben, maar ik heb er wel steeds meer zin in. Ik begin inmiddels echt benieuwd te worden naar dit kindje, en het lijkt mij leuk om het te leren kennen. Wat dat betreft ben ik nu echt wel gek op dit kindje, ook al heeft het even geduurd!

Meer fietsen!

Sinds deze week ben ik weer aan het werk, de vakantie is echt weer voorbij. Maar tijdens de vakantieperiode heb ik naast veel nadenken ook wat wijzigingen doorgevoerd. Een hele grote wijziging is dat ik vanaf heden probeer om met de fiets naar het werk te gaan.

Ik heb altijd gezegd dat het te ver was, maar heb het nooit geprobeerd. Maar aangezien ik mij toch meer wilde richten op het verkleinen van mijn/onze ecologische voetafdruk besloot ik het in elk geval te proberen. Een van mijn excuses was dat mijn fiets niet meer in orde was, de remmen werkte niet en dat is natuurlijk gewoon gevaarlijk. Ik was het al langer van plan maar eerst had ik geen geld, toen geen fietsenmaker en later was het geen prioriteit meer. Maar in de vakantie heb ik eindelijk mijn fiets laten repareren (bedankt papa!) en voor het luttele bedrag van € 35,- is mijn trouwe tweewieler nu weer helemaal tip-top in orde. Verder heb ik gelukkig alles; fijne fietstassen, een waterfles (want dorstig), een regenpak en frisse moed ;)

Mijn werk ligt op 22 kilometer afstand van mijn huis, niet al te dichtbij dus. Het was dus noodzaak om er weer even ‘ in te komen’. In mijn vakantie heb ik wat testritten gereden van verschillende afstanden, om zeker te zijn dat ik het ging redden. Dat ging zo goed dat ik besloot het te wagen. Ik doe er ongeveer een uur over, dus ik moet wel wat vroeger vertrekken, maar daar tegenover staat dat ik niet meer hoef te sporten en dat scheelt mij weer 45 minuten.

Natuurlijk ben ik wel wat later thuis, en de totale reistijd op de dag is een stuk langer. Met de auto ben ik dagelijks ongeveer 45 tot 50 minuten onderweg, en met de fiets eerder 120 tot 150 minuten. Maar het buiten zijn vind ik echt heel lekker, en het fietsen is echt leuk. Verstand op nul en lekker gaan, genieten van de prachtige omgeving hier. Dat het goed is voor het milieu is helemaal top!

Natuurlijk is er naast het milieu en mijn gezondheid nog een aspect, het scheelt ook geld. Normaal gesproken tank ik maandelijks voor € 70,- alleen voor mijn werk. Daarnaast zijn er natuurlijk ook nog kosten voor onderhoud en afschrijving, die wat lastiger te berekenen zijn voor de werkkilometers alleen. Maar ik reken dat ik ongeveer € 3,50 per dag bespaar als ik naar mijn werk fiets. Ik heb met 4 dagen fietsen dus al € 14,- bespaard, niet mis!

Of ik voortaan altijd ga fietsen? Ik weet het niet. Ik weet wel dat de drempel nu veel lager is. Ik heb nu pas 4 dagen gefietst maar het bevalt erg goed. Maar als ik binnenkort twee dagen om half 6 op mijn werk moet zijn dan ga ik lekker met de auto. En als het fietspad onbegaanbaar word door sneeuw of veel herfstblad dan misschien ook. Ik heb nu de keuze en ik probeer er bewust mee om te gaan. Ik hou zie wel hoe het bevalt, elke keer met de fiets is winst!

Vakantie!!

Zo, hehe. Eindelijk is het zo ver, ik heb vakantie! Twee weken lang kan ik doen en laten wat ik wil en ik ben er echt aan toe. Mijn laatste vakantie was tussen kerst en oud en nieuw, dus toch al weer 8 maanden geleden. De tijd is ook echt voorbij gevlogen!

De afgelopen twee weken heb ik als directiesecretaresse gewerkt, en dat was echt leuk. Ik heb het heel erg naar mijn zin gehad en het was eigenlijk veel te kort. Doordat ik op een andere plek zat had ik niets te maken met de stress (en het gezeur) van mijn normale werkplek, en ondanks de werkdruk en verantwoordelijkheid was het veel relaxter. De beide directeuren die ik in deze periode ondersteund heb waren ook erg tevreden (zelfs diegene die eigenlijk vrij stug en veeleisend is!). En zelfs de andere directieassistente die ik af en toe belde voor ondersteuning vond dat ik het prima opgepakt had. Zij gaf aan dat ze het knap vond dat ik mij met zo weinig voorbereiding zo goed heb kunnen redden daar. Een aantal schouderklopjes dus, en daar was ik heel blij mee!

Ik weet nu al dat ik van 2 tot 9 september weer daar zit omdat er dan weer vervanging nodig is. Dus na mijn vakantie zit ik in eerste instantie slechts 2 dagen op mijn normale plaats.  Ik hoop echt dat er meer uit komt, want juist nu ik hiervan geproefd heb is het moeilijker om terug te gaan. Ik zal het moeten afwachten.

Voorlopig doe ik mijn best om het allemaal even uit mijn hoofd te zetten, in elk geval voor de komende twee weken. Vandaag begin ik met een grote zomerschoonmaak, want er is hier een enorme achterstand in het huishouden. Het is wel even wat werk, maar dan kan ik er ook twee weken van genieten. Hopelijk red ik het allemaal in een dagje.

Ik heb mijn vakantie bewust lekker vrij gehouden, ik wil wel nog wat dingetjes doen ( Duits oefenen, administratie bijwerken, kledingkast opruimen) maar niets moet en alles mag. Heerlijk!

Mijn vakantiewerk :)

Gisteren  was mijn eerste dag als vervanging van de directiesecretaresse! Vanaf heden ben ik twee weken in het directiekantoor en ik ben er echt heel erg blij mee! De laatste periode was het echt een beetje een gekkenhuis hier, veel overuren, weer een zieke collega en tussendoor ook nog ingewerkt worden voor mijn vervangings werkzaamheden.

Ik moet zeggen dat het mij echt heel goed bevalt, het is momenteel heel rustig op het werk vanwege de Betriebsurlaub dus het is ook een mooi moment om te beginnen. Het werk is veel minder zwaar, lichamelijk dan, en er is ook een stuk minder negativiteit en gezeur. Het is en blijft natuurijk een geweldige kans, en ik hoop stiekem dat er wat meer uitvloeit. En zelfs als dat niet het geval is, ik leer echt heel veel nieuwe dingen hier en het staat natuurlijk altijd goed op mijn cv!

Weer een kleine update..

Het leven gaat hier altijd nog zijn gangetje en wij zijn druk druk druk aan het werk. Maarten heeft inmiddels zijn derde werkweek bij de nieuwe werkgever afgesloten en het bevalt hem nog altijd erg goed, echt fijn voor hem! Ik gun hem een fijne baan waar hij met plezier naar toe gaat.

Ik wordt inmiddels ingewerkt als directie assistente en dat gaat met horten en stoten. Het feit wil namelijk dat mijn nieuwe collega inmiddels al voor de tweede week afwezig is wegens ziekte, en aangezien wij de vierde persoon echt nodig hebben bleek er tot nu toe niet veel tijd om ingewerkt te worden. Ik besloot daarom om niet te klagen maar een oplossing aan te dragen, en laat voor volgende week op bepaalde dagen een vervanging voor mijn huidige werkplek komen. Zo heb ik volgende week rustig de tijd om in elk geval 3 hele dagen ingewerkt te worden.

Er blijkt wel een hoop te spelen op het werk, zo is mijn leidinggevende er eigenlijk niet blij mee dat ik gevraagd ben om voor de directieassistente in te vallen. En doordat mijn collega nu ziek is, is het veel meer een ‘ last’ voor mij en mijn andere collega’s. Laten we het erop houden dat het de sfeer niet ten goede komt. Maar ik probeer mijzelf eraan te herinneren dat het niet mijn probleem noch mijn verantwoordelijkheid is en dat ik voor mijzelf moet zorgen. Een ander doet het namelijk niet. Het werk als directieassistente is echt leuk en is goed voor mij. Ik doe meer ervaring op, krijg meer en betere connecties en het zal altijd goed staan op mijn cv. Het is echt win-win voor mij. En ook al heb ik nu veel overuren, het loon is er ook naar.

Zo kreeg ik over afgelopen maand € 1.700,- op mijn rekening gestort voor 175 uur werken, ik werk normaal 151 uur per maand. Dat is omgerekend ongeveer 40 uur per week, terwijl ik normaal 35 uur per week werk (dat zou voltijd zijn). Mijn zorgverzekeringspremie is er dan ook al af, omdat ik natuurlijk in het ziekenfonds zit. Ik vind het een prima loon en het was super om gelijk bijna het hele bedrag (€ 1.500,- ) naar de spaarrekening over te maken.-Wat dat betreft bevinden wij ons echt in een luxe positie! Als tweeverdieners hebben wij het nu eenmaal heel erg goed, maar daar hebben wij natuurlijk ook hard voor gewerkt.

Nog meer Nieuws van het Werkfront

Inmiddels hebben wij nog meer goed nieuws te delen, maar het gaat niet over mijn werk maar over dat van Maarten.  Hij heeft namelijk een nieuwe baan! Sinds 1 juli is hij aan het werk bij een elektra installatiebedrijfje hier in de buurt, hij zit nu in de Haustechnik. Bij zijn vorige baas zat hij op zich goed maar er waren twee grote nadelen:

1. Zijn baas had vooral werk in de zomer. Hij moest dus 80 uur per week werken in de zomer en in de winter gedwongen zijn overuren opnemen.
2. Wij moesten samen rijden maar hadden niet dezelfde uren, hierdoor moest ik vaak op hem wachten. Het was dat of een tweede auto kopen, wat wij ook niet wilden.

Bij zijn nieuwe werkgever is dit niet meer aan de orde! Het bedrijf zit hier 7 kilometer vandaan en hij kan gewoon op zijn elektrische scooter naar het werk, met een kwartiertje is hij op de zaak! Daarnaast heeft de werkgever het jaar rond werk, dus Maarten werkt over het algemeen gewoon dezelfde uren. Hij werkt van maandag tot donderdag van 7:00 tot 17:00  en dan op vrijdag van 7:00 tot 14:00. Vrijdags kan hij lekker vroeg thuis om het weekend al te beginnen!

Qua loon is er niet veel verandering, maar dat is ook niet het belangrijkste. De kortere reistijd is al een enorm voordeel, en  nu wij niet meer hoeven te carpoolen hebben wij beide meer vrijheid. Ik vind het ook erg fijn om te horen dat Maarten zich er fijn voelt, de sfeer is goed en ontspannen.
En dat is toch eigenlijk wel het belangrijkste!

Overwerken en een blijk van waardering

De weken vliegen hier voorbij omdat wij heel druk zijn. Ik  moet meer werken wegens vakanties van mijn collega's en daardoor hou ik weinig tijd meer over voor andere dingen. Ik kan amper tijd vinden om te koken, beetje huis te houden en even de planten in de tuin en kas te verzorgen, gelukkig duurt deze periode niet heel lang meer. Een ander voordeel is dat ik dus ook veel overuren heb en daardoor over deze maand ook meer loon zal krijgen, dat is altijd mooi meegenomen!

Wat mij verder nog gebeurde deze week.... afgelopen donderdag was ik aan het werk toen mijn chef mij belde, mijn verbazing was groot want dat doet hij eigenlijk nooit. Hij vroeg mij hoe laat ik 'feierabend' had, en of ik daarna even langs kon komen. Ik werd er eerlijk gezegd een beetje zenuwachtig van, want hij kan nogal streng overkomen. Toen ik om 5 uur eenmaal in zijn kantoor voor hem zat stak hij van wal, het bleek dat ze een vakantie invaller nodig hebben voor de directiesecretaresse en mijn naam was naar voren gekomen. Hij vroeg mij of ik hier over na wilde denken, en waarschuwde mij dat het waarschijnlijk niet alleen voor de vakantie zou zijn maar het daarna ook nog regelmatig zou voorkomen dat ik in zou moeten vallen.

Ik was heel erg verrast, ik zou dat graag willen doen en vind het een enorme eer! De directiesecretaresse werkt direct samen met 3 van de hoogste directieleden binnen ons enorme bedrijf, en heeft natuurlijk veel verantwoordelijkheid. Het feit dat ze mij overwegen is een blijk van vertrouwen in mij als persoon en in mijn kunnen én niet onbelangrijk geeft het duidelijk aan dat er voor mij ruimte is om te groeien binnen dit bedrijf.

Er is wel één maar, mijn collega's zouden in deze periode extra moeten werken en dat moeten zij wel willen. Ik heb nog geen idee hoe dat uitpakt, maar heb besloten mij daar niet te druk over te maken. Ik zie wel hoe het gaat lopen, alleen het idee dat ze mij overwegen vind ik al tof! Volgende week hoor ik vast meer, want het gaat over de eerste weken van augustus en als het door gaat moet ik ook al redelijk snel beginnen met inwerken. Spannend hoor!

De 8 opvallenste dingen op mijn Duitse loonstookje

De afgelopen week was ik zo druk met werken dat ik er niet aan toe gekomen ben om te bloggen. Om in thema te blijven leek het mij wel leuk om over werken in Duitsland te bloggen, in mijn ervaring zijn er toch een aantal verschillen tussen hoe het in Nederland gaat en hoe dat in Duitsland is. Dit stukje gaat vooral over dingen die echt opvallen in mijn arbeidsovereenkomst en op mijn loonstrookje.

1. De proeftijd is erg lang.
De standaard proeftijd in Duitsland is 6 maanden! In Nederland heb ik nog nooit een proeftijd langer dan een maand gehad. Daartegenover heb ik wel een contract voor onbepaalde tijd, dus nu ik de proeftijd doorstaan heb. In Nederland had ik toch meestal jaarcontracten.

2. De contracturen worden per maand aangegeven.
Ik heb een contract voor 151 uren per maand,  in Nederland werden mijn contracturen altijd per week aangegeven. Zo had ik een tijd lang bijvoorbeeld een 40- uur contract of een 32- uur contract, mijn huidige contract komt neer op 35 uur per week en wordt als voltijd beschouwd.

3. Er is een ziekenfonds.
Op mijn loonstrookje wordt mijn zorgverzekeringspremie ingehouden, dit is wettelijk vastgesteld op 14,6% van je brutoloon.  Daarnaast word nog een kleine bijdrage gevraagd die verschilt  per krankenkasse, maar deze komt neer op ongeveer 0,9%. Het is dus in totaal ongeveer 15,5% van je brutoloon, maar dit hoef je niet helemaal zelf te betalen. De werkgever betaald hier 7,3% van.

4. Er is kerkelijke belasting.
Als je je bij de gemeente inschrijft wordt naar je geloof gevraagd, als je je hierbij laat inschrijven als gelovig (dus rooms, evangelisch o.i.d.) dan wordt er kerkelijke belasting over je loon geheven. Dit komt neer op 8 a 9% van je loonbelastingen. Wij zijn zelf als atheïst ingeschreven bij de gemeente en betalen deze belasting hierdoor dus niet.

5. Er is geen 8% vakantiegeld.
Hier in Duitsland kennen ze wel vakantiegeld, maar het is meer "zakgeld". Zo krijg ik een royale
€ 150,- bruto, wat waarschijnlijk neer komt op ongeveer € 100,- netto.

6. Er is kerstgeld.
Rond de kerst krijg ik een bonus, dit is (in mijn geval) weer € 150,- bruto.

7. Het aantal vakantiedagen is anders.
Mijn contract begint met 24 vakantiedagen per jaar, maar elk jaar dat ik bij mijn huidige werkgever werk krijg ik er een dag bij totdat ik bij 30 dagen ben. In Nederland had ik gewoon 24 dagen en dat bleef dan altijd gelijk, dit is voor mij dus een verbetering.

8. Ik krijg geen reiskostenvergoeding
In Nederland kreeg ik van mijn werkgever € 0,19 per gereden kilometer, hier kwam ik (met mijn goedkope autootje) ruimschoots mee uit. Hier in Duitsland krijg ik van mijn werkgever geen reiskostenvergoeding, maar kan ik mijn reiskosten van de belasting aftrekken. Ik kan hiervoor € 0,30 per enkele reis aftrekken en krijg hierdoor toch nog een deel terug.


Voordat ik hierheen verhuisde wist ik niet zo goed wat ik kon verwachten op de Duitse arbeitsmarkt. Ik had wel hier en daar gehoord dat de lonen hier lager liggen en ik wist natuurlijk van het ziekenfonds maar toen ik voor de eerste keer 6 maanden proeftijd kreeg krabde ik mij wel even achter de oren ;)

Toch valt het in de praktijk voor mij erg mee, ik ben er eigenlijk niet op achteruit gegaan zeker als je mee rekent dat het dagelijks leven hier goedkoper is. Ik verdien hier eigenlijk hetzelfde als ik in Nederland deed, maandelijks heb ik een vergelijkbaar bedrag netto. Het verschil is dus dat ik hiervan geen zorgverzekering meer hoef te betalen maar dat ik ook geen groot bedrag vakantiegeld krijg. Natuurlijk zal dit voor iedereen verschillen, omdat het heel erg afhankelijk is van je capaciteiten, opleiding, ervaring, kennis van de Duitse taal, branche waarin je werkt en zeker ook de regio waarin je woont. Maar voor mij heeft het in elk geval heel goed uitgepakt!

Zomaar een Loonsverhoging!

Toen ik gisteren mijn loonstrookje bekeek viel mij ineens op dat mijn uurloon verhoogd was. Nu is het zo dat ik maandelijks wordt afgerekend op de uren die ik gewerkt heb, aangezien ik meestal overuren heb wisselt mijn loon dus maandelijks en viel het verschil in uurloon niet op. Ik moet zelf schaamtelijk bekennen dat bij nadere inspectie bleek dat het op mijn vorige loonstrookje ook al stond.

De reden dat het niet direct opvalt is omdat mijn uurloon opgebouwd is uit twee delen, een basis-salaris en een branchenzuschlag. Beide delen zijn verhoogd, de totale verhoging komt op € 0,49 per uur. Uitgaande van mijn standaard uren per maand (151) komt dat op € 74,- bruto per maand, of ongeveer € 46,- netto per maand. Niet mis!

Ik heb niet gevraagd om een loonsverhoging en ik ben er ook niet over geïnformeerd, dus ik ben er niet helemaal zeker van waar het vandaan komt. Wel las ik in mijn branche-tafief-boekje dat ik na 9 maanden bij dezelfde opdrachtgever een loonsverhoging van 1,5% zou krijgen en na 12 maanden een loonsverhoging van 3%. De loonsverhoging is ingegaan in april, toen werkte ik ongeveer 9 maanden bij mijn werkgever. Echter de loonsverhoging komt neer op 3,44% dus dat klopt dan weer niet.

Hoe dan ook, ik ben er zeer blij mee! Het is wat mij betreft een mooie verhoging, zeker zo als verassing. Vorige week vierde ik mijn 1-jarig jubileum bij dit bedrijf, ik ben echt heel blij met deze baan. Vooral omdat het erg goed verdient en omdat ik het best naar mijn zin heb, de financiële stabiliteit die wij op dit moment hebben is heel erg fijn en wij genieten er echt van. Waarschijnlijk genieten wij er extra van omdat wij weten hoe het is om werkloos en blut te zijn :)

Zomaar extra geld van werkgever ontvangen?

In Nederland was ik over het algemeen vrij goed op de hoogte van regelgeving, belastingvoordeeltjes en regelingen die van voordeel kunnen zijn. Het nadeel aan emigreren is dat je alles weer op nieuw moet uitvinden en ontdekken. Zo ontdekte ik recent dat er een Duitse regeling bestaat die een beetje doet denken aan de vroegere Nederlandse spaarloonregeling, ik kwam hier bij toeval achter (want mijn werkgever heeft mij hier helemaal niet over geïnformeerd).

De regeling Vermögenswirksame Leistungen houd in dat je een soort spaarproduct opent en daarin een bedrag tot € 40,- per maand in kan storten. Hiervoor kan je van je werkgever een bedrag krijgen wat kan oplopen tot € 40,- in de maand, afhankelijk van je arbeidsvoorwaarden. Dit geld staat dan voor 7 jaar vast, waarvan je er 6 kunt bijdragen. Aan het eind van de rit krijg je een ruime € 3000,- waarvan je (afhankelijk van de royaliteit van je werkgever) een groot deel (of alles) gekregen hebt.

Er zijn verschillende spaarproducten, sommige zijn gerelateerd aan een soort bouwdepot, andere een soort spaardepot voor de aankoop van een huis, of een spaarplan waarin je kan beleggen en er is ook nog een gewone spaarrekening. Als je inkomen onder een bepaalde grens ligt krijg je bij bepaalde producten ook nog een (klein) bedrag extra van de staat, wat het geheel nog voordeliger maakt.

Het nadeel aan deze constructies is dat je een speciaal bankproduct nodig hebt om dit geld te kunnen ontvangen, en deze producten kunnen erg duur uitvallen. Gelukkig zijn hier wat uitzonderingen, een simpele spaarrekening is zo goed als gratis. Daarnaast is het zo dat het geld wat je (eventueel) ontvangt van je werkgever niet belastingvrij is, als je werkgever maandelijks een bedrag voor jou in je spaarproduct stopt moet jij over dat bedrag wel loonbelasting betalen. Het bedrag wat je maandelijks op je rekening gestort krijgt is dus iets lager in dat geval.

Al met al vind ik het toch heel erg interessant en heb ik mijn werkgever gevraagd of zij ook zoiets aanbieden, ik wacht nog op antwoord.  Het is natuurlijk afhankelijk van of zij het aanbieden en hoeveel zij aanbieden maar ik wil hier eventueel wel aan meedoen. Als dat het geval is zal ik de verschillende producten nog flink uitpluizen zodat ik dan zo gunstig mogelijk uit kom.

Het Gesprek

Gisteren heb ik het gesprek met mijn leidinggevende gehad, man wat was ik zenuwachtig. Hij was door omstandigheden wat later en daardoor werden mijn zenuwen alleen maar groter. Ik had een paar notities gemaakt en besloot dapper van wal te steken, ik wilde het vooral hebben over mijn gevoel en beleving. Ik begon door te zeggen dat ik het niet zo fijn had op mijn werk en dat ik mij niet gelukkig voelde om vervolgens aan te geven dat dat gevoel niet door een groot ding komt maar door verschillende zaken. Ik noemde de volgende punten:

1. Het gebrek aan team gevoel en verbinding
Ik heb aangegeven dat ik het goed kan vinden met mijn collega’s maar dat er geen eenheid is. Er is geen team omdat er geen gezamenlijk doel is, geen visie en de rollen zijn niet duidelijk. Ik heb aangegeven dat iedereen zijn best doet maar dat het ‘niet werkt'.

Hij gaf aan dat dit een bekend probleem is, dat er al 4 nieuwe mensen eerder na een korte tijd opgehouden zijn omdat het niet loopt. Hij wilde het deze keer echt anders doen en meer zaken aanpakken om te voorkomen dat personeel na een paar manden stopt.
Zijn idee was om uiteindelijk de taken veel meer te verdelen over iedereen. Op dit moment hebben de twee ‘oudere’ medewerksters het idee dat hun taak van hun is en laten het niet genoeg los, hierdoor wordt er niet goed samengewerkt. Zijn idee is om zodra ik ingewerkt ben de vaste mensen voor minimaal een maand van hun vaste plek ‘ weg te houden’. Het werk is gezamenlijk en de groep moet ook het gevoel hebben gezamenlijk de verantwoording voor alles te delen.
Hoewel het voor de vaste medewerkers even moeilijk zal zijn denk ik dat het een hele goede oplossing is, die uiteindelijk ook voor hun beter zal zijn.

2. Het gebrek aan communicatie
Daarnaast vertelde ik hem dat wij als ‘ team’ nodig hebben om gezamenlijk geïnformeerd te worden over belangrijke zaken. Dit zou volgens mij een hoop onderlinge problemen voorkomen. Hierdoor kunnen boodschappen niet verkeerd geïnterpreteerd worden en heeft niemand het gevoel buitengesloten te worden.

Hij gaf aan dat hij dat inderdaad vaker/ beter zou kunnen doen, en neemt het mee.

3.Het gebrek aan visie/ leiding/ een gezamenlijk doel, en of dit gaat veranderen
Dit valt een beetje samen met de eerder genoemde punten. Hij gaf aan dat er over twee weken een gesprek is met de CEO over de aanstelling van ‘de nieuwe’ omdat hij uiteindelijk akkoord moet gaan. Ik kreeg de indruk dat hij zeker wel een idee heeft van wat er mis is en dat hij ook wel ideeën heeft over hoe dit opgelost moet worden, er gaat natuurlijk wel wat tijd overeen.

Hij vertelde mij in vertrouwen hoe hij dingen zag en gaf daarbij aan dat hij het idee had dat een van mijn collega’s niet goed mee werk en dat zij soms dingen achterhoud voor anderen zodat zij onmisbaar lijkt. Dit heb ik eerder gehoord over deze collega en soms ook wel een beetje dat gevoel gehad, toch heb ik dat niet aangegeven omdat ik juist wil dat wij goed samenwerken. Ik kreeg het idee dat hij haar niet zo mag en heb het eigenlijk een beetje voor haar opgenomen.

4. Het gebrek aan communicatie en planning van de marketing afdeling 
Dit gaat voornamelijk over het aankomende evenement waarbij ze drie weken vooraf vertellen dat wij het hele weekend moeten werken en dat wij dat maar moeten regelen onder elkaar. Wij hebben alle drie al plannen en moeten dat nu blijkbaar afzeggen. Ik heb aangegeven dat ik echt wel bereid ben om in het weekend te werken voor evenementen maar dat ik zoiets wel graag iets ruimer van te voren weet zodat ik daar rekening mee kan houden. Dit gebeurt namelijk wel vaker zo vanuit marketing, bovendien proberen ze veel werk op ons af te schuiven.

‘Das geht gar nicht!’ zei hij, en hij gaf aan dat ik samen met mijn collega’s moet aangeven dat wij niet kunnen en dan moet marketing dat maar anders regelen. Als zij daar problemen mee hebben dan moesten ze maar naar hem toe komen. Zulke dingen moeten voortaan eerder aangeven worden.

Het hele gesprek liep erg goed en ik kreeg het gevoel dat hij zeker wel een idee heeft over waar het heen moet gaan en hoe wij er komen. Ik heb ook duidelijk door laten schemeren dat het goed zou zijn dat hij zich iets meer laat zien, en hij gaf aan daarin wat actiever te worden. Voor mij was het zeer positief, en kreeg toen de kans om wat positievere zaken te bespreken.

Ik gaf aan dat ik veel potentie zie in de baan en het werk wat wij samen moeten uitvoeren, het heeft de kans om heel leuk te zijn en om daarbij een uitstekende service te bieden aan onze klanten. Ik noemde hem een aantal verbeterpunten voor onze service en deze heeft hij zich genoteerd. Zo eindigde het gesprek op een positieve noot, en verliet ik zijn kantoor met een goed gevoel.

Gelijk daarna hadden wij een gesprek met de marketing afdeling over het aankomende evenement, waarbij wij hebben aangegeven dat wij niet kunnen werken. Hiermee is de kous af en word het afgezegd. Ik hoef dus niet te werken en mijn (al langer staande) plannen af te zeggen! Ik ben nu heel erg opgelucht en heb weer hoop dat het werk in de toekomst beter wordt!

Op zoek naar een nieuwe baan?

Op het werk gaat het de laatste tijd niet zo lekker, ik merk dat ik toch niet goed op mijn plek zit. Er spelen veel verschillende dingen, zo ben ik na ruim 9 maanden nog steeds niet ingewerkt en merk ik dat er op een vrij respectloze manier met het personeel omgegaan wordt. Dit alles speelt natuurlijk al een langere tijd, maar ik doe ook al een langere tijd mijn best om er wat van te maken.

Het is een vrij complexe situatie, ik kan niet precies aangeven wat er niet klopt. Een ding is zeker, er is een enorm gebrek aan leiding en toekomstperspectief. De leiding weet dat het niet goed gaat maar besluit immer nog zich er buiten te houden. Mijn laatste collega is er na 3 maanden mee opgehouden omdat zij het niet pikte, wij zijn nooit op de hoogte gebracht van het feit dat zij ontslag heeft genomen deze conclusie moesten wij zelf trekken. Op dit moment zijn ze al langere tijd bezig een nieuwe te zoeken, via via hebben wij vernomen dat ze al iemand gekozen hebben en dat zij waarschijnlijk over 3 tot 4 weken begint. De vraag is hoe lang zij blijft en of er iets gaat veranderen.

Gisteren had ik een openhartig gesprek met een van mijn collega's. Zij gaf toe dat het ook haar af en toe te veel wordt, dan staat zij met tranen in haar ogen en vraagt ze zich af waarom zij dit werk nog doet. Dat gevoel komt mij ook bekend voor, ook ik heb er wel eens zo bijgestaan. Het werk is het niet eens, het is de manier waarop er met je omgegaan wordt.

Binnenkort is er een evenement waarvoor er in het weekend gewerkt moet worden, dit besluiten ze 3 weken vooraf. Ik had al plannen waarop ik mij heel erg verheugd heb, er is nu gezegd dat als wij niet willen dat wij 'gedwongen' worden. Sorry? Ik ben je hond niet! Denken ze nu echt dat ze mij kunnen dwingen tot iets omdat ze mij in loondienst hebben? Wat is er gebeurt met overleggen en samenspraak? Ik was namelijk best bereid om (voor mijn collega's) toch een dag te komen, maar nu ik dit hoor weet ik het niet. Wat een toon zeg!

Voor mij is de maat redelijk vol en ik heb een gesprek aangevraagd met mijn leidinggevende. Donderdag ga ik met hem praten, ik ben benieuwd wat hij te zeggen heeft. Er word steeds beterschap beloofd maar het is inmiddels al maanden hetzelfde liedje, en als ik mijn collega's moet geloven is het zelfs al jaren hetzelfde liedje. Ik weet niet of ik zin heb om dit ook zo lang te pikken. Oh wacht, daar heb ik zeker geen zin in. Ik ben stiekem al weer aan het solliciteren, ik wil graag werken maar ik wil het ook wel enigszins naar mijn zin hebben en dat is nu (helaas) niet het geval.

Werk en dromen

De afgelopen weken ben ik enorm druk geweest met werken en daardoor kon ik geen tijd en inspiratie vinden om te bloggen. Ik heb over februari 43 overuren gedraaid en ik vind het wel welletjes. Natuurlijk ben ik enorm blij dat ik een baan heb, en dat ik een goed loon heb. Maar hoe meer ik werk des te meer ik mij realiseer dat ik liever niet 40 uur per week in een kantoor zit.

Ik droom en fantaseer dan ook over een andere manier om in ons inkomen te voorzien. Het liefst zou ik een kleinschalige biologische "boerderij" beginnen, groente, fruit en eieren verkopen en daarmee wat verdienen. Misschien zou ik zelfs een soort voorbeeld tuin kunnen ontwikkelen, of een bezoekerscentrum om mensen te inspireren om op een duurzame manier met de aarde om te gaan. In het Engels zeggen ze : "als je geen onderdeel bent van de oplossing , dan ben je een deel van het probleem". En zo voelt het voor mij een beetje, als ik elke dag met de auto naar het werk ga en daar bijdragen aan een sector waar ik het niet helemaal mee eens ben.

Tja, je leeft maar een keer. Ik wil graag mijn dromen volgen, dingen doen waar ik achter sta en mij omringen met positieve mensen die opbouwend bezig zijn. Ik heb helemaal geen zin om mijn tijd te verdoen met zeurpieten die niet verder kunnen kijken dan hun neus lang is, daar is het leven veel te kort voor! Maar aan de andere kant, wij hebben het inkomen nu gewoon nodig.

Wat doen we er aan? Voorlopig niets drastisch, ik ga mijn baan niet opzeggen. Wat ik wel ga doen is daarnaast harder aan het werk in de tuin, en proberen daar iets op te zetten. Meer investeren in de tuin en, in tijd en geld en hopelijk zo alvast een kleine opzet te maken van een productieve moestuin. Wie weet hoe het uitpakt, misschien kan ik er ooit wel wat mee verdienen. En zelfs als dat niet zo is dan wordt ik daar in elk geval heel gelukkig van, en dat is misschien nog wel meer waard!

Over werk

Deze week was een zware, vandaar de stilte hier op mijn blog. Toen ik afgelopen maandag op het werk aankwam bleek mijn collega ziek. Nu waren wij al met 1 man (vrouw) te weinig, maar hierdoor kwamen wij helemaal te kort. Ik moest nu vroeger beginnen, namelijk om 7 uur en ook nog tot het einde doorgaan en dat is meestal 17 of 18 uur.

Dat zijn lange dagen, en het zijn lange dagen vol ren en vliegwerk. Mijn voeten doen nog steeds pijn van het vele lopen. Een positieve noot is dat ik weer veel geleerd heb. Ik was (na 8 maanden) nog steeds niet volledig ingewerkt en ik heb nu weer allemaal nieuwe dingen gedaan en geleerd. Het werk op zich is wel leuk, maar het is gewoon niet vol te houden om werk voor twee personen in je eentje te doen. Maar het ziet er naar uit dat mijn collega er maandag weer gewoon is en dat wij het werk weer samen kunnen verdelen, er is maandag zelfs een sollicitatiegesprek dus wellicht vinden ze (eindelijk) iemand voor de openstaande functie. Dan kan ik weer mijn normale uren draaien en een leven naast mijn werk hebben, want je leeft natuurlijk niet om te werken (ik in elk geval niet).

Verder gaat het hier goed, het kabbelt allemaal rustig verder. Wij zijn beide erg druk met werk dus wij krijgen niet veel gedaan, maar dat geeft niet. Werken is nu eenmaal ook belangrijk, want daardoor kunnen wij sparen voor de dingen die nog gedaan moeten worden. Binnenkort hebben wij vast meer tijd om wat te klussen, zeker als het weer wat zachter en beter wordt!

Weer aan het werk!

Het is al weer de laatste dag van mijn vakantie, morgen moet mag ik weer aan de slag. Ik heb echt een heerlijke vakantie gehad! Ik heb vrij weinig gedaan, maar dat was ook de bedoeling. Ik wilde echt even tot rust komen en dat is goed gelukt, ik heb veel gelezen en gewoon lekker genikst. Ik was voor de vakantie behoorlijk gestrest en ik liep echt op mijn tandvlees, hierdoor was ik lang niet altijd gezellig. Door veel rust te nemen ben ik er achter gekomen dat ik niet altijd een sacherijnige streskip hoef te zijn maar dat ik ook gezellig kan zijn, ik hoop dat ik dit gevoel vast kan houden.

Maarten hoeft pas volgende week weer aan de bak, dus hij heeft nog een paar dagen. Maar hij heeft meer een doe-vakantie. Hij is lekker bezig geweest met het werken aan verschillende elektra projecten en is enorm productief geweest. Wij kijken beide erg uit naar het komende jaar, en wij zijn enorm dankbaar dat wij hier mogen wonen, allebei werk hebben en in goede gezondheid verkeren. Het is zo fijn om je droom te leven, het is hard werk maar het is het helemaal waard!

Een bijzondere attentie

Gistermiddag was ik als enige nog bij de receptie aan het werk toen een van de directeuren langs liep. Hij vroeg of ik er zo nog was, wat ik vreemd vond maar even later kwam hij terug met een kleine attentie. Hij gaf aan dat het een persoonlijk bedankje was omdat ik hem zo hartelijk behandeld en geholpen heb, ik vond het heel bijzonder eigenlijk.

Hier in Duitsland is er over het algemeen vrij veel afstand tussen de directie en het personeel, en hoewel ik deze directeur in kwestie inderdaad een paar keer geholpen heb met vertalingen van documenten (Nederlands- Duits) vind ik het bijzonder dat hij de moeite neemt om mij nog een keer extra en persoonlijk te bedanken. Eigenlijk vind ik het zelfs heel leuk!

Advent, Advent, ein Lichtlein brennt

Advent, Advent,
ein Lichtlein brennt.
Erst eins, dann zwei,
dann drei, dann vier,
dann steht das Christkind vor der Tür.

Gisteren was het 1 december en daarmee begint officieel de feestdagenperiode. Adventskalenders zijn hier in overvloed verkrijgbaar en op mijn werk hebben wij ook een hele grote staan. Gisteren werd dus het eerste deurtje geopend en het was een heel feest. Het  feest werd aangekondigd in de krant en ondanks de snijdende kou waren er toch meer dan honderd mensen op komen dagen.

Vanaf half 5 konden mensen langskomen met hun kinderen en het was snel goed druk, de winkel moest om die reden ook tot 18 uur open blijven en dus moest ik overwerken. Maar het was een geslaagd feest, buiten stonden verschillende standjes met glühwein, wafels en natuurlijk ook bratwurst. De kerstboom was mooi verlicht en in het schemerdonker en de decemberkou konden mensen alvast wennen aan het feit dat het kerstfeest weer voor de deur staat.

Wat een drukte was het zeg, wat dat betreft is hier echt wel veel meer een kerstcultuur in vergelijking met Nederland.  Overal is alles ook al bont versiert, de winkelstraten maar ook de huizen van mensen worden feestelijk verlicht. Het is in de winkel ook goed te merken dat de decembermaand is begonnen,  mensen lijken meer kooplust te hebben en geven geld uit als water.

Wat op het werk ook opvalt zijn alle vertegenwoordigers en uitzendbureaus die langskomen met kalenders, adventskalenders en kleine presentjes. Ook bij ons is er weer veel reclamemateriaal voor klanten, kleine adventskalenders, kalenders en zakjes spekulatius gebakken door de lokale bakker.

De advent- en kerstgekte gaat hier op het werk ook nog wel even door, vanaf heden zal er elke dag een deurtje van de kalender geopend worden. Achter de meeste deurtjes zal een donatie aan een goed doel zitten en dat is toch waar kerst eigenlijk om gaat; overvloed delen met diegene die het nodig hebben en genieten van elkaars gezelschap.

Ik krijg weer loonsverhoging!

Met ingang van vandaag krijg ik weer een loonsverhoging, eerder schreef ik al dat ik op een wat lager loon zou beginnen en dan geleidelijk aan meer zou verdienen. Ik heb nu al twee loonsverhogingen gehad, en dit is de grootste tot nu toe. Tot nu toe was mijn loon € 12,73 per uur, dat wordt nu € 13,79 per uur. Een verhoging van € 1,06 (bruto) per uur, dat is niet mis. Met mijn 35 contracturen per week kom je dan toch op een maandelijkse bruto verhoging van ruim € 150,-

Volgende maand loopt mijn proeftijd af, die duurde in totaal 6 maanden. En dan op 10 januari krijg ik uiteindelijk mijn laatste loonsverhoging, dan wordt mijn bruto uurloon € 14,23. Dan verdien ik net zo veel als mijn (directe) collega's, ondanks dat ik via een uitzendbureau werk.

Ik zal toch nog even moeten wachten tot ik het ook op mijn loonstrookje zie. Ik krijg altijd op de 15e loon over de vorig maand. Dat betekend dat ik pas op 15 december mijn loonsverhoging ook op mijn loonstrookje terug zie, maar dat geeft natuurlijk niet. Ik ben wel benieuwd hoeveel het netto zal zijn, ik ga voor nu maar uit van ongeveer € 75,- dan kan het alleen maar meevallen.