Zero Waste Zaterdag: Baby Tips

Deze week was zeker geen zero-waste door de grondige keuken-opruim-anti-beestjes-actie. Ik heb helaas toch het een en ander weg moeten gooien, erg zonde. De keuken is nu wel lekker opgeruimd en ik heb meer inzicht in wat ik op voorraad heb. Ik mag van mijzelf geen droge peulvruchten meer kopen totdat ik van bepaalde soorten wat voorraad heb weg gegeten. Gelukkig zijn mijn inkopen wel heul verantwoord geweest, lekker bij de bioboer en goed gelet op het verpakkingsmateriaal voor de paar dingen die ik bij de supermarkt haalde. Dus ik beschouw de week toch maar als geslaagd :)

Opgeruimde kastjes

 Deze week wilde ik wat tips geven over hoe je je afval kunt verminderen met een baby.

 1. Bovenaan de lijst natuurlijk de luiers, want volgens mij is dat de grootste veroorzaker van extra afval. Bij ons niet, wij gebruiken wasbare luiers. Wij kozen voor luiers die volledig van bio-katoen zijn met een bio wollen broekje als waterdichte laag. Maar er is veel meer keus, er zijn ook luiersystemen die meer lijken op de wegwepluiers. En je zou nog kunnen overwegen om het doorelkaar te gebruiken (bijvoorbeeld alleen 's nachts wegwerp) als dat je over de streep trekt. Wasbare luiers zijn ook nog wel eens tweedehands te koop, zo spaar je het milieu en je portemonnee. Als je trouwens echt het milieu wilt besparen kan je vanaf de geboorte beginnen met zindelijkheidstraining, wij doen dat hier vanaf 3 maanden er naast en dat werkt vrij goed. Ik doe het niet fulltime, maar elke luier die je bespaard is natuurlijk mooi meegenomen.

Ons tweedehands luierpakket

2. Een logische aanvulling of wellicht een mooi begin zijn wasbare billendoekjes in plaats van de wegwerp variant. Billetjes zijn namelijk prima schoon te maken met water en een lap stof. Je kan het zo duur of goedkoop maken als je zelf wil maar een washandje of waslap volstaat. Als je nog een (oude) handdoek hebt zou je er mooi lapjes van kunnen maken of (als je lui bent net als wij) je koopt een paar pakken waslappen van de ikea. Ik gebruik zelf een thermoskan waarin in 's ochtend warm water pak zodat ik het bij de hand heb op een acceptabele temperatuur (dus niet ijskoud).

Onze wasbare lappen

3. Verzorgingsproducten voor baby's vinden ook gretig aftrek, want jij wil natuurlijk ook het beste voor je baby én dan ruikt de baby zo lekker naar baby. Maar baby's hebben eigenlijk heel weinig nodig (en het meeste zou ik niet eens aanbevelen te gebruiken qua inhoudsstoffen). Wij gebruiken hier water, wat kokosolie af  en toe om te smeren en zelfgemaakt babybillenpoeder. Omdat wij onze baby graag schaamteloos verwennen heb ik ook een kruidenbadmengsel gemaakt. Ik heb een grote pot met havermout en gedroogde  kruiden (kamille, guldenroede en salie). Als ze een keer in bad gaat doe ik een paar scheppen in een washandje en koop het dicht. Hier zet ik "thee" van en dit gaat met het kruidenbuiltje in het badwater.  Lekker, luxe en simpel.

Zelfgemaakt babypoeder

4. De babykamer, als je zwanger bent dan moet je er een "kopen". Of toch niet? Waak er vooral voor dat je dingen in huis gaat met een korte levensduur omdat ze maar 1 functie hebben. Gelukkig is er veel tweedehands te krijgen, en denk ook eens aan alternatieven. Een dressoir of oud kastje is prima als commode te gebruiken en heeft zo een leven voor of na de babytijd. Babyhanddoeken zijn ook zoiets, totaal niet praktisch en korte te gebruiken. Gewone handdoeken volstaan prima. Ook hier gaan zero waste en geld besparen hand in hand, alles waar "baby" voor staat vermijden want dat is onnodig duur.

Alles gekregen of we hadden het al :)

5. Veel speelgoed betekent dat je veel van je kind houd, toch? Wij hebben in onze directe omgeving duidelijk aangegeven dat wij geen kado's wilden. Wat ongezellig? Wij vinden van niet, de kleine merkt er voorlopig helemaal niks van en heeft toch liever aandacht. En hoe vaak hoor je niet dat je een kamer vol duur speelgoed hebt en dat ze toch het liefst met je autosleutels/ haar/pannen spelen. Een paar leuke/mooi dingen, met zorg uitgekozen is genoeg. Laten we de kinderen een minder vervuilde aarde schenken,  dat is waardevoller dan welk speelgoed dan ook.  Ik weet niet meer wat ik van oma voor mijn verjaardag kreeg, maar wel nog dat ik 1 keer per jaar mee mocht met de trein. Dan mocht ik kiezen waar we heen gingen en hadden we lekker broodjes bij ons. Super!

6. Babies groeien snel, dus de kleertjes slijten bijna niet. Tweedehands kleertjes zijn daarom zinnig. Ook hier spaar je weer afval terwijl je geld bespaard.


7. Qua voeding is borstvoeding natuurlijk de top wat zero waste betreft. Zelfs als je een kolf en flesjes gebruikt spaar je nog de verpakking (en productie en transport) van de kunstvoeding. Gelukkig kunnen de meeste vrouwen borstvoeding geven. Persoonlijk vond ik het moeilijker dan ik verwacht had in het begin,  maar ik ben eigenwijs en heb volgehouden en gelukkig werd het vanzelf makkelijker. Nu kan ik het bijna slapend :) Als je vanaf een maand of 6 bijvoeding gaat geven kan je gewoon wat extra maken voor de baby, al die potjes kant en klaar voeding produceert veel afval. Of je nu voor puree gaat (invriezen in ijsblokjesvorm) of de rapley methode (lekker gestoomde groente uit het vuistje) het is gezonder voor je baby, beter voor het milieu én je houd geld over.

Denk ook eens aan flesjes van glas of rvs

De conclusie is vooral; laat je niks aanpraten eigenlijk heeft een baby niet zo veel nodig. Bedenk ook dat alle kleine beetjes helpen, dus als je geen wasbare luiers hebt maar wel wasbare billendoekjes bespaar je toch afval en het milieu. Wees kritisch en kijk naar dingen die multifunctioneel zijn, want die gaan waarschijnlijk het langst mee en besparen dus afval. Wij produceren amper meer afval nu wij een baby hebben en zijn daar heel blij mee.

Mijn Bevallingsverhaal

Het bevallen was niet helemaal wat ik mij had voorgesteld, het was enorm heftig en moeilijk. Maar ondanks dat, is het wel gegaan volgens mijn voorwaarden. Ik ben heel blij dat ik mij goed verdiept en geïnformeerd had, want ik wist wat mijn lichaam deed en daardoor ben ik niet in paniek geraakt. De kennis van wat het lichaam doet en hoe een bevalling verloopt heeft mij echt heel erg geholpen!

Op vrijdag ochtend om 5:30 werd ik wakker van de eerste wee, ik herkende het gevoel meteen ondanks dat ik nog nooit een wee heb gehad. Het was een heel specifiek gevoel, een samentrekking met een vrij duidelijke, scherpe pijn. Heel anders dan de menstruatie-achtige krampen die ik eerder had. Ik ging even plassen en kroop weer in bed, hierna volgde nog twee weeën met ongeveer een kwartier tijd ertussen.  Toen ik mij vervolgens op mijn zij wilde draaien, braken mijn vliezen en ik voelde het water uit mij stromen. Ik maakte Maarten wakker  'mijn vliezen zijn gebroken, het bed word nat'. Hij sprong op en trok de deken van mij af, hij was ook gelijk wakker. Het was inmiddels kwart over 6 in de ochtend en we waren nog moe, dus ik pakte een handdoek tussen mijn benen en legde er een over de natte plek. Gelukkig hadden wij een waterdichte matrasbeschermer op het bed, dus er was verder ook niets aan de hand. We besloten nog even te liggen, het kon tenslotte nog lang duren en er was niets vreemds aan de hand. Het vruchtwater was mooi lichtroze en de baby bewoog zoals normaal. Wel heb ik nog even de Hebamme gebeld en een bericht op haar voicemail achtergelaten , want het was duidelijk dat het echt zover was nu; de baby ging komen.

Een paar uur later zijn wij opgestaan, het liggen beviel mij eerlijk gezegd niet zo goed. De weeën waren liggend veel pijnlijker dan zittend of staand. Ik heb mijn normale ochtendroutine aangehouden, ontbijten en beetje achter de pc zitten wakker worden. Ik mailde mijn ouders dat het begonnen was, en vroeg ze rustig te blijven want het kon nog lang duren. Ik weet dat ze in staat waren direct in de auto te stappen van enthousiasme. Na een tijdje werden we weeën heftiger en ben ik op mijn yogabal gaan zitten, zo kon ik lekker wiebelen en de weeën erg goed opvangen. Al met al was ik erg ontspannen, ook toen de weeën langer aanhielden en sneller op elkaar kwamen. Ik was verrassend rustig, voelde de baby nog veel bewegen en kon alles prima hebben.

Maarten was iets minder rustig, hij was wat zenuwachtig maar vooral in blijde anticipatie. Hij deed ondertussen wat voorbereidingen voor als het echt van start ging. De waterdichte hoes van ons matras deed hij om het matras in de woonkamer, legde daar oude handdoeken klaar, steriliseerde de veter waarmee we de navelstreng wilde afbinden, legde een vuilniszak en zette een wasmand klaar. Ook verschoonde hij het bed en zette hij de co-sleeper bij ons bed, we zouden nu niet meer naar bed gaan voordat we de baby hadden. 
Wat een bijzonder idee.

Ook kwam de schoorsteenveger nog langs en Maarten heeft zich daarmee bemoeid, zodat ik rust en tijd voor mijzelf had. Ondertussen kregen wij een sms van onze Hebamme, dat ze nog bij een andere bevalling was en dat ze zich zou melden als die baby er was. Maar het was nog vroeg, en ik wist dat we de tijd hadden dus ik maakte mij niet zoveel zorgen.

De eerste fase duurde ongeveer 12 a 13 uur, tegen etenstijd besloten wij in de woonkamer te zitten en samen 'game of thrones' te kijken. De weeën waren inmiddels al wat heftiger en volgden elkaar steeds sneller op,  het was zo heftig dat ik Maarten vroeg de serie af te zetten want ik kon het niet volgen. Ik zat nog steeds op de yogabal, andere posities waren bijzonder ongemakkelijk. Toen werd het snel heftiger, ik vroeg Maarten de weeën voor mij te timen zodat ik een idee kreeg van hoe het er voor stond.  Maar dat was vrij lastig, de weeën leken in elkaar over te lopen. Er was duidelijk een piek in de pijn, maar de pijn ging niet echt weg tussen de pieken. En ineens werd het snel erger. Tot die tijd waren de weeën nog altijd ongeveer 10 minuten uit elkaar, maar nu waren ze ongeveer twee minuten uit elkaar en duurde ze ongeveer 5 minuten. Inmiddels zat ik op het toilet, daar kon ik het beter opvangen. De bal zat niet lekker meer.

We hadden op dat moment nog steeds de Hebamme nog niet had kunnen bereiken, en mijn tweede Hebamme (die in nood ook kon komen) nam ook de telefoon niet op. De weeën waren zo heftig en ik voelde dat ik een keuze moest maken, moest ik toch naar het ziekenhuis?? Toen belde eindelijk onze Hebamme terug en bleek dat het allemaal een misverstand was. Zij had van een andere vrouw een sms gekregen en dacht dat ze met mij ge-smst had, hierdoor dacht zij dat wij al in het ziekenhuis waren en dat wij haar niet meer nodig hadden. Gelukkig zat ze al in de auto en was ze onderweg. Een half uur later was ze er en daar waren we heel blij mee!

Ze was er rond een uur of 8 in de avond en toen was ik volgens mij in het laatste deel van de ontsluitingsfase. Ik zat nog op de wc weeën op te vangen, en Maarten liet haar binnen. Ze kwam bij mij zitten, vroeg hoe het ging, of ze kon helpen en ik merkte aan haar vragen dat ze zich de situatie in probeerde te schatten. Ze was terughoudend en in eerste instantie liet zij ons gewoon ons gang gaan, De weeën waren heftig en volgden elkaar snel op. Zij had een baarkruk bij zich en we besloten weer naar de woonkamer te gaan om te proberen of dat een fijne positie was. We hadden een matras in de woonkamer en ik was van plan de weeën op te vangen op handen en knieën, maar dat vond ik helemaal niet fijn. Ik kon de weeën zo niet goed hebben. De baarkruk bleek beter, Maarten zat achter mij en hield mij vast en streelde mij, ik had zijn bovenbenen vast om in te knijpen.

Ook deze positie was niet lang comfortabel, en we probeerde verschillende andere posities totdat ik uiteindelijk weer op de wc belande. Op dat moment was het tegen middernacht, ik had al persweeën maar het wilde niet vlotten. Ik was doodop en zag het niet meer zitten. Ik had eigenlijk mijn grens bereikt, ik gaf aan dat ik niet meer kon. De Hebamme stelde voor dat ik even ging liggen en dat zij even zou voelen hoe het er voor stond.

Ik bleek volledige ontsluiting te hebben, maar het hoofdje was nog niet ver. Ze liet mij twee weeën liggend opvangen terwijl ik mijn benen vast hield, om te kijken hoe het vorderde. Ik gaf aan niet meer te willen liggen, dus toen gingen we staan. Dat was ook heel heftig, ik hing met mijn volle gewicht aan Maarten (arme Maarten) en perste tijdens de weeën. Dit bleek een intensieve houding te zijn en ik hield het dan ook niet al te lang vol. Toen toch weer op de baarkruk, maar inmiddels was ik lichamelijk op en ging dat ook niet meer.

Uiteindelijk gaf de Hebamme aan dat ik van alle posities toch het meest vorderde terwijl ik op mijn rug lag en omdat ik doodop was stemde ik daarmee in. Ik kon andere posities gewoon niet meer volhouden, mijn armen en benen waren doodop. Dus liggend op mijn rug (met wat kussens achter mij dus een beetje rechter op) terwijl ik mijn benen omhoog trok zij en Maarten mij hielpen mijn benen omhoog te houden, hielp zij mij actiever te persen. Dit was volgens mij ook echt nodig, het voelde niet als bemoeienis maar aan wat ik op dat moment nodig had omdat ik er zo doorheen zat. Ze voelde nog een keer waar het hoofdje was en het kwam toen eindelijk in zicht.

Het was loodzwaar, maar de Hebamme en Maarten hebben mij er echt super doorheen geloodst. Met elke wee perste ik mee, en het hoofdje kwam dan verder maar zakte uiteindelijk natuurlijk steeds weer wat terug.  Ik ben van 1 tot 3 uur  bezig geweest met persen voordat het hoofdje eindelijk bleef staan. 

Tegen die tijd heb ik het jammeren ook opgegeven, ik was alleen nog bezig met er door komen. Naar de eindstreep gaan. Niemand heeft als een gek lopen roepen dat ik moet 'persen, persen, persen, ja ja ja'. Ze bleven erg rustig en gaven aan hoe het ging en of er wat nodig was.

En als ik mijn ademhaling weer te snel liet gaat, hoorde ik Maarten de rustige ademhaling hardop voor doen, een keer diep in en langzaam uit.

Ik was erg in mijzelf gekeerd, en zo lieten ze mij ook.

De pijn was flink, naarmate het hoofdje er verder uit kwam werd het brandende gevoel erger. Het hielp mij heel erg om met mijn handen aan de opening van mijn vagina te voelen terwijl ik perste. En ik voelde elke perswee aankomen omdat de baby zich afzette in mijn buik. De baby was tijdens de hele bevalling actief, dat vond ik eigenlijk wel geruststellend.

Tussendoor had de Hebamme af en toe de hartslag van de baby gemeten met een doppler, tegen deze tijd begon hij aan de hoge kant te raken. Ik geloof 170 of zo maar weet het niet meer. Gelukkig duurde het toen niet lang meer.

Toen om 3 uur het hoofdje bleef staan ging het ook heel snel.  Een paar keer persen later was het hoofdje er uit toen een handje en al snel volgden de schouders en de rest.Onze baby was geboren, het was inmiddels zaterdag 21 mei 3:26 Uur. Wat een opluchting! Het brandende gevoel was gelijk over, en ik lag in een enorme plas vruchtwater. Wat een bijzonder gevoel als je zo'n kindje uit je voelt komen. En ik vond het zo gaaf dat Maarten alles van heel dichtbij heeft kunnen aanschouwen, hij heeft het kindje in de wereld zien komen. Vanaf de eerste pluk haar totdat ze uiteindelijk er helemaal uit kwam.
 

Ik zag het kindje, ze werd op mijn buik gelegd en gelijk toegedekt. Het was zo vreemd! Toen pas realiseerde mij dat er een kindje in mij had gezeten, een echt mensje. Wat onwerkelijk! Na een minuut of vijf vroeg ik Maarten te kijken wat het was. Hij keek, het was een meisje! We hebben gewoon een dochter!

Ze was een beetje paars maar dat trok snel bij, ze heeft gelijk drie keer over mij heen gepoept toen ze daar lag, en ze bleef maar huilen. Voor haar was het ook heel zwaar geweest, dat bleek. Ze ademde ook snel en haar hartslag was ook nog snel. Ze heeft een tijdlang op mij gelegen en wij hebben haar bewonderd.

De pauze was voor mij goed, maar na een half uur kreeg ik weer weeën die snel sterker werden. De Hebamme kwam helpen de placenta op te vangen, hij was er na twee of drie persweeën uit. Hij was heel mooi en groot. Hij voelde ook veel groter dan ik verwachte toen hij er uit kwam. Ik had ook nog een bij-placenta, waardoor de hebamme even goed moest kijken of alles wel heel was en of er niets op wees dat er wat achter was gebleven.

Uiteindelijk was het toen ongeveer een uur na de geboorte en toen hebben we de baby afgenaveld met een gesteriliseerde schoenveter. (De placenta hebben we later in de tuin begraven en er een fruitstruik op geplant). Toen deed de Hebamme een na controle bij mijn vagina, ik was niet uitgescheurd, slechts 'wat krasjes'  zoals ze het noemde. Dat was mooi!

Daarna was het tijd om de baby uitgebreider te bekijken, dit deed ze gewoon waar ik lag aan het eind van het matras. Ze controleerde de standaard dingen, woog de baby en mat haar ook. De kleur was goed en behalve de snelle ademhaling en de nog altijd wat snellere hartslag was ze helemaal in orde. Inmiddels was het al weer ochtend een uur of 7 voordat zij ging, ze zou tegen enen die volgende dag weer terugkomen om de baby en mij te controleren. Mij wegens een eventuele bloeding en de baby natuurlijk vanwege haar snelle hartslag en onrustige ademhaling.

Met mij ging alles eigenlijk heel goed naar omstandigheden, wel was ik  brakker dan waar ik van te voren rekening mee had gehouden. Ik had vooral veel spierpijn, overal in mijn lijf. En natuurlijk was ik doodop van de hele bevalling.  Wij waren natuurlijk ook al sinds vrijdag ochtend wakker en bezig en het duurde tot zaterdag avond voordat ik de eerste twee uurtjes slaap te pakken had. (Inmiddels ben ik al weer bijna helemaal fit en voel mij bijna helemaal de oude. Heerlijk om weer te kunnen bukken en sokken aantrekken!)

Onze dochter heeft een hele langzame start gehad, de eerste 12 uur heeft ze haar ogen niet open gehad en volgens mij dronk ze pas na 18 uur voor het eerst. De eerste tijd had ze ook nog een licht hogere hartslag die langzaam omlaag ging en ook haar ademhaling had even nodig voordat het helemaal normaal was. Ze had nog wat vocht in de neus waardoor ze pruttelde, ademde wat snel en af en toe een beetje raar/onregelmatig (zoals mensen die hard gehuild hebben, extra keer inademen). Maar nu gaat het allemaal helemaal goed, ze ademt vaak zo stil en rustig dat ik moet kijken of ze nog wel leeft. En ook haar hartslag is weer helemaal in orde. De Hebamme is de eerste dagen ook twee keer per dag langsgekomen om ons in de gaten te houden.

De hele ervaring was enorm heftig! De pijn en de uitputtingsslag heeft mij ver over mijn eigen grenzen gebracht, en dat was heel moeilijk. Je moet natuurlijk door, er doorheen maar soms ik wist echt niet hoe. Ik had niet gedacht dat ik mij zo verslagen zou voelen, maar ik ben er toch doorheen gekomen. Uiteindelijk heb ik na mijn moeilijkste punt nog drie uur geperst, mijn Hebamme zei achteraf dat ik had gestreden als een leeuwin.

Ik had het niet zonder haar willen doen, ze was precies wat wij wilden en nodig hadden. Ze is heel erg op de achtergrond gebleven en heeft goed in kunnen schatten waar wij behoefte aan hadden.  En Maarten, hij is van af het begin tot het eind een actief deelgenoot geweest van het bevallingsproces, hij heeft meegeleefd en meegeholpen. Hij was mijn steun en toeverlaat en ik had het niet zonder hem kunnen doen. Later bedacht ik mij hoeveel spierpijn hij moet hebben, van alle rare pershoudingen die wij samen geprobeerd hebben. In mijn beleving hebben wij dit echt samen gedaan, en dat vind ik heel fijn en bijzonder!

Het is zover!

In de nacht van vrijdag op zaterdag om 3:26 Uur is ons kindje geboren. Het is een prachtig meisje met een enorme bos haar. Ze weegt 3920 gram en is 51 cm groot, ze is uiteindelijk precies een weekje extra blijven zitten. Ze is zo vreselijk lief, onschuldig en perfect met al haar kleine vingertjes en teentjes en nageltjes. Een ienie-mini mondje en grote ogen, en ze ruikt zo lekker <3

De doktersafspraak die voor vrijdag stond hebben we af kunnen zeggen omdat de bevalling begon op vrijdagochtend om half 6. Het was een hele bijzondere, zware en emotionele ervaring! Ons mini mensje is thuis geboren, met de hulp van Maarten en onze verloskundige. Inmiddels proberen wij een ritme te vinden en bij te slapen dus voor nu houden we het bij dit korte berichtje. Eerst maar eens even proberen het slaaptekort bij te werken, en lichamelijk bijkomen.

Dingen om naar uit te kijken..

Er zijn een aantal dingen waar ik momenteel erg naar uit kijk, vandaag ben ik 40+5 weken zwanger en dat merk je wel. Ik moet zeggen dat ik het nog prima trek hoor, maar ik realiseer mij ook dat het einde echt in zicht is en daar zitten wat voordelen aan. De dingen waar ik naar uit kijk:

1. De baby!
Natuurlijk kijk ik het meeste uit naar de baby, lijkt me super om hem/haar eindelijk te ontmoeten. Want wie is dat kleine mensje in mijn buik? Is het een jongetje of een meisje, en hoe zal het zijn om hem/haar aan te kunnen kijken en vast te kunnen houden. Lijkt mij heel bijzonder!

2. Mezelf makkelijk aankleden
Toch iets wat je voor vanzelfsprekend aanneemt, even je sokken aandoen is er voor mij niet meer bij. Evenals schoenen en (onder)broeken. Er moet een stoel in de buurt zijn, of iets waar ik goed op kan leunen en zelfs dan is het nog een vrij acrobatische toestand.

3. Door mijn neus ademen
Dit is iets waar ik heel erg naar uit kijk! Blijkbaar heeft een derde van de zwangere vrouwen door hormoonveranderingen tijdens de zwangerschap een verstopte neus, zonder verkouden of allergisch te zijn. Ik heb hier inmiddels al 7 maanden last van, vooral als ik ga liggen, en ben het best wel zat. Het is een klein ding, maar kan er enorm naar uit kijken om meer heerlijk door mijn  neus te ademen!

4. Plassen
Het is volgens mij bekend dat je als zwangere vaak moet plassen, waar ik nooit bij stil gestaan heb is dat het plassen ook lastiger gaat. Ik kan mijn blaas ook slecht legen, dus het kan zijn dat ik na 5 minuten al weer het gevoel heb dat ik moet plassen. Ook in de nacht ben ik elk uur wakker om te plassen, storend. Lijkt mij heerlijk om weer gewoon een redelijke maat blaas te hebben en deze zonder problemen te kunnen legen, wat een luxe!

5. Bewegen in het algemeen
Ik strompel hier inmiddels een beetje rond als een 80-jarige, ik kan vooral niet te veel doen anders krijg ik overal pijn. Bij het in bed klimmen hijg ik als een paard, en dat terwijl ik er elk uur uit moet om te plassen :) Natuurlijk doe ik lekker rustig aan, en let ik op mijn grenzen. Maar ik ben normaal wat actiever en niet gewend om te vragen om hulp, dus ik kijk er wel naar uit om bewegelijker te zijn.

6. Lekker dromen
Een zwangerschapkwaaltje waar ik niet mee gerekend had waren de nachtmerries, blijkbaar komt het van de hormonen want ik heb er vanaf het begin last van gehad. Elke nacht schrik ik meerdere keren wakker van een of andere vreselijke droom, en meestal gaat het helemaal niet over baby's of bevallingen maar iets wat compleet ongerelateerd is. Natuurlijk zal de baby mogelijkerwijs mijn nachtrust beïnvloeden, maar liever een lief kleintje dan badend in het zweet wakker worden :)

Al met al mag ik zeker niet klagen. Zolang ik lekker rustig aan doe kom ik mijn dagen prima door, en ik geniet van de rust. Maar de kleine mag wel komen, want wij zijn er helemaal klaar voor :)

Zwangerschaps update

Vandaag ben ik precies 39+0 weken zwanger en ga ik dus de 40e week in, bijzonder want het zou de laatste kunnen zijn en het zou ook nog twee weken kunnen duren. Ik merk wel dat het inmiddels lichamelijk vrij zwaar is, ik kan nog maar kort staan anders word mijn buik hard en voelt het vervelend. Ook mijn bekken is erg gevoelig voor veel lopen en activiteit in het algemeen, gelukkig is het prachtig weer en is het ook geen straf om lekker met een boek in de tuin te zitten.

Gisteren is de verloskundige nog een keer langs geweest en heb ik alle nog openstaande dingen kunnen vragen. Nu is het echt heel duidelijk voor mij dat zij heel geschikt is om onze bevalling te begeleiden, ze is lekker nuchter en natuurlijk als het om bevallen gaat en haar ideeën komen erg overeen met de mijne. Ik heb daarom ook het volste vertrouwen in haar begeleiding. Hopelijk hoef ik niet meer naar de gyn, maar die kans zit er nog wel in. Zodra ik over de uitgerekende datum ga moet ik na 3 dagen naar de gyn, dus dat zou met 40+3 zijn. Ik probeer er maar niet te veel op te focussen want dat legt gelijk zo'n tijdsdruk op de periode, terwijl ik juist lekker rustig aan wil doen :)

Verder genieten wij hier van een heerlijk lang weekend samen. Het zomerse weer maakt het extra feestelijk! Maarten is lekker bezig om het passieve warmtesysteem in de kas af te maken, we hebben inmiddels alles in huis en het is een leuk hobbyprojectje :)
Hier zullen wij binnenkort wel een update over geven!

Kennismaken met de verloskundige

Gister was een drukke dag. Ik heb eindelijk een Duitse verloskundige gevonden die aan thuisbevallingen doen, en gisteren kwam ze langs om kennis te maken. Omdat het eigenlijk de enige is in de wijde omtrek heb je niet veel keus, en het kan dus zijn dat het niet klikt of dat je niet op een lijn zit. Kán, maar dat was niet zo.

We hebben volgens mij wel een uur gepraat over wat ik wil, hoe ik mij voel, hoe wij over bevallen denken, welke situaties kunnen voorkomen en ik kreeg heel erg het idee dat we op een lijn zitten. Ik heb met haar na een uur al een betere vertrouwensband dan ik in de afgelopen maanden met mijn gynaecoloog heb opgebouwd ( maar dat is ook niet moeilijk te overtreffen). De conclusie is dat zij net als ik geloofd dat het bevallingsproces (indien het goed verloopt) zo min mogelijk verstoord moet worden. Zij zal er bij zijn maar vooral op de achtergrond en ze is dan daar voor 'als er wat is'.

Van mijn gynaecoloog hoorde ik dat er in de praktijk minder dan 1 thuisbevalling per jaar is, de laatste was twee jaar terug en dat was per ongeluk. En dit gaat om een grote praktijk! Het is heel jammer dat het de verloskundigen (met een eigen praktijk) eigenlijk onmogelijk gemaakt wordt om nog thuisbevallingen te begeleiden, de verzekering voor hen is zo duur dat het eigenlijk niet loont om nog te werken. Dus de meeste begeleiden enkel voor en na de bevalling óf zijn in dienst van het ziekenhuis en werken daar. De verloskundige die ik gevonden heeft doet de thuisbevallingen uit overtuiging, en ziet het als een roeping. Persoonlijk vind ik het een schande dat je als vrouw de keus ontnomen wordt, als je gezond bent en je kindje ook en je woont op redelijke afstand van het ziekenhuis dan zou het gewoon mogelijk moeten zijn. Helaas ziet het er naar uit dat de mogelijkheid hier in Duitsland gaat verdwijnen, echt jammer!

De verloskundige gaat vanaf nu mijn zorg overnemen van de gynaecoloog zodat ik daar niet meer heen hoef (tenzij er wat is). Volgende week komt ze weer langs en dan kan Maarten haar ook ontmoeten. En dan gaat er voor het eerst in mijn zwangerschap een zorgverlener aan mijn buik voelen in plaats van erin 'kijken' met een echo apparaat. Cool :) 

Verder zijn ook nog mijn ouders op bezoek geweest, erg leuk en gezellig. De bezoeken overlapten elkaar dus ze hebben zelfs de verloskundige nog even kunnen ontmoeten. Het is waarschijnlijk het laatste bezoek voor de bevalling dus nu konden we nog even bijkletsen. Ook hadden mijn ouders weer boodschappen en bestellingen voor mij meegenomen uit Nederland, zo handig is dat :) 
Wat ik ook helemaal leuk vond waren de babykleertjes die ze meenamen, die ik van Heidi kreeg (bedankt Heidi!). Altijd leuk om kleertjes uit te zoeken :D

Toen Maarten vroeg thuis kwam was mijn leuke dag compleet! Helaas bleek het allemaal wat te veel vandaag want ondanks dat ik om 10 uur in bed lag kon ik niet in slaap komen. Ik heb eerst uren liggen denken en verwerken en toen tegen twee uur kreeg ik buikkrampen die aanhielden tot een uur of vier. Ik ben er zelfs nog even uit gegaan om wat te drinken en een stukje fruit te eten in de hoop dat ik daarna wel kon slapen, maar het mocht niet baten. Uiteindelijk ben ik pas tegen een uur of 5 in slaap gevallen, en niet lang daarna ging Maarten's wekker.

Gelukkig hoef ik niet te werken, want ik ben gewoon stug blijven liggen. En de aanhouder wint, uiteindelijk heb ik toch nog een paar uur slaap kunnen pakken. Natuurlijk was het wel half 12 toen ik mijn bed uit kwam, maar dat moet kunnen :) Het voordeel is dat na een slechte nacht meestal een hele goede volg, dus ik verheug mij op vannacht!

Een ongeassisteerde bevalling

Dit is nogal een controversieel onderwerp en ik heb serieus getwijfeld of ik het er wel over zou hebben. Het is een zeer persoonlijk en gevoelig onderwerp maar ik denk dat ik niet de enige ben die dit overweegt en ik vind dat dit gewoon bespreekbaar zou moeten zijn. Ik wil niemand overhalen of zeggen dat dit juist is voor iedereen, ik schrijf hier over wat voor ons juist voelt.

Al weken ben ik mij aan het voorbereiden op de bevalling, door alles te lezen (en kijken) wat los en vast zit. Ik ben eigenlijk helemaal niet bang om te bevallen, ik zie het als een natuurlijk proces. Natuurlijk kan er wel eens wat mis lopen, maar meestal gaat het goed en de dingen die mis kunnen lopen zie je vaak ook nog wel aankomen.

Een van de dingen waar ik bang voor ben is dat ik tijdens de bevalling moet 'ruziën' met verplegend personeel over wat ik wel of niet wil, dat zij mijn bevallingsproces verstoren omdat zij protocollen willen volgen en dat ze onnodig interventies uitvoeren die leiden tot meer en grotere interventies. Mijn angsten hebben dus voornamelijk te maken met zorgverleners en de huidige protocollen omtrent bevallen en niet met het bevallen zelf.

Ik begrijp dat het idee van een ongeassisteerde bevalling veel mensen angst inboezemt. Er is ons geleerd dat bevallen iets is wat vrouwen niet zelf kunnen en wat gevaarlijk is. Maar alles is gevaarlijk, ik kan morgen onderweg met de auto verongelukken of ongelukkig van de trap af vallen. Niets in het leven is zonder risico. Een ziekenhuis bevalling is (uitgaande van een gezonde zwangere en zwangerschap) niet veiliger ( klik+ klik) dan een thuisbevalling. En het gebruik van een ctg scan tijdens het bevallen (in Duitsland een standaard) is (uitgaande van een gezonde zwangere en zwangerschap) niet veiliger dan zonder, sterker nog het is aangetoond dat het juist de hoeveelheid (onnodige) interventies verhoogd. Natuurlijk is dat niet hetzelfde als een ongeassisteerde bevalling maar het geeft wel aan dat de 'norm' qua veiligheid misschien niet zo veilig is als mensen denken, of andersom dat wat als onverantwoord en onveilig word bestempeld misschien zo gek nog niet is.

Vooropgesteld, ik ben onder behandeling van een gynaecoloog. Momenteel ben ik hier elke twee weken, dan word er een echo gemaakt en lig ik een half uur aan de ctg. Elke keer word ik gewogen, regelmatig word bloed afgenomen en alles word (overdreven) in de gaten gehouden. Momenteel ben ik in perfecte gezondheid en mijn ongeboren kind ook, zodra er enig risico zou zijn zou ik zeker hulp zoeken voor mij en mijn kind. Wij wonen binnen redelijke afstand van het ziekenhuis en indien nodig zouden wij daar snel kunnen zijn. Wij zijn op de hoogte van het bevallingsproces en mogelijke signalen van wanneer er wat mis zou kunnen zijn, in dat geval gaan we naar het ziekenhuis.

Het is mij nog niet gelukt om een verloskundige te vinden die hier thuisbevallingen begeleid. En hoe meer ik mij inlees, hoe meer ik denk dat het ook niet is wat ik wil. Omdat ook zij hier zeer dwangmatig volgens protocollen moeten werken, en bang zijn om anders aangeklaagd te worden. Dus dan zit je al snel in hetzelfde schuitje als in het ziekenhuis. En hoe meer ik leer hoe zekerder ik ervan ben dat wij dit zelf kunnen, en dat wij zelf de verantwoordelijkheid durven te nemen. Dat wij zelf kunnen inschatten of het goed gaat of dat wij alsnog naar het ziekenhuis gaan.

Zoals gezegd heb ik veel gelezen over bevallen, over het proces en hoe het werkt en een ding word mij heel duidelijk en dat is hoe belangrijk het is dat de bevallende vrouw zich veilig en rustig voelt. Ik geloof ook dat mijn lichaam precies weet wat het moet doen, en dat het mijn taak is om mij daar aan toe te geven. Dat is een van de redenen dat ik geen cursus doe, ik wil niet dat mensen mij leren hoe ik moet ademen en wanneer ik zou moeten persen. Ik geloof dat mijn lichaam dat precies weet en dat ik helemaal moet op gaan in het proces van de bevalling en het gewoon moet laten gebeuren. Heel dierlijk eigenlijk. In plaats van een cursus verdiep ik mij zoveel mogelijk in het proces van het bevallen, wat gebeurt er in mijn lichaam en hoe werkt dat. De bevalling zelf vind ik een heel bijzonder moment, en het idee om de baby ter wereld te laten komen zoals hij/zij gemaakt is staat mij heel erg aan. Gewoon man en vrouw, samen.

Voor het geval dat de bevalling toch niet thuis plaatsvind heb ik ook een geboorteplan geschreven, hierin staan al mijn/ onze speciale wensen omtrent de bevalling en de omgang met ons kindje. Zo wil ik niet liggend bevallen, niet onnodig aan de monitoring, willen wij niet dat ons kindje vitamine K of D toegediend krijgt, moet het kindje indien mogelijk direct bij papa of mama op de blote borst en mag het niet direct schoongemaakt worden.

Daarnaast overwegen wij een lotusbevalling, hierbij word de navelstreng niet doorgeknipt maar blijft de baby met de placenta verbonden totdat deze eraf valt. Hier zijn wij nog niet helemaal uit, maar wij willen in elk geval de baby de eerste uren met de placenta verbonden houden. Als iemand hier nog ervaringen of tips over heeft hoor ik het graag!

Dus heel veel ideeën, overwegingen en plannen. Uiteindelijk zullen wij het toch allemaal moeten afwachten want wij hebben het niet voor het zeggen. Maar als alles goed blijft gaan zullen wij waarschijnlijk voor een ongeassisteerde bevalling gaan, en zo niet dan niet. We zullen het zien!

Ik ben heel benieuwd of er iemand hier een ongeassisteerde bevalling heeft gehad, en of iemand dit ook zou overwegen?




Wat links/ filmpjes/ info
Een filpje van een bevalling zonder assistentie in Duitslan
De film 'the business of being born' over hoe het in America gaat (en deels ook steeds meer hier)
Zeer interessante filmpjes over bevallen gemaakt voor zorgverleners in ontwikkelingslanden
Een verhaal van een andere vrouw die voor een ongeassisteerde bevalling koos
Nog een verhaal, en nog een verhaal,
De site van de kritische verloskundige met zeer veel informatie in het Nederlands
De site 'vroedvrouw en radicaal' ook zeer informatief!
De site Midwife Thinking, met zeer veel informatie in het Engels


Update... 

De aanname die gedaan wordt is dat ik het belang van mijn kind niet centraal stel. De (eventuele) ongeassisteerde bevalling is niet alleen voor mij maar juist ook voor mijn kind, ik wil dat hij/zij rustig ter wereld kan komen zonder dat andere mensen ingrijpen op een manier die schadelijk voor hem/haar is.

Het grote verschil zit daarin dat ik geloof dat (een deel van) de protocollen die nageleefd worden in het ziekenhuis (en deels ook door de kraamzorg) een negatieve invloed kunnen hebben op het verloop van de bevalling en daardoor dus niet in het belang van mijn kind zijn. Omdat ik dat geloof wil ik dus mijn kind zoveel mogelijk beschermen hiervoor, zolang het niet nodig is. Mocht het om de een of andere reden nodig zijn dan schuw ik er niet voor om hulp te zoeken.

Mijn ideeën over hoe een bevalling verloopt, welke situaties kunnen ontstaan en hoe dan het beste te handelen komen niet uit de lucht vallen. Ik heb veel gelezen, en niet alleen blogs/sites maar ook wetenschappelijke onderzoeken. En ik weet inmiddels veel van welke dingen kunnen gebeuren en hoe je dan moet handelen.

Ik zoek nog verder naar een verloskundige die hier bij de bevalling kan zijn en gewoon 'in een hoekje zit te lezen' zolang er niets aan de hand is. Maar ik sluit niet uit dat wij het zonder 'moeten' doen. Gelukkig kunnen wij dan altijd de buurvrouw nog om hulp vragen bij twijfels, zij heeft 50 jaar als verloskundige gewerkt. Als wij ook maar enigszins het idee hebben dat er iets niet goed zit dan gaat wij gewoon naar het ziekenhuis. 

Baby uitzet, op onze manier..

Praktisch gezien zijn wij een heel eind. We hebben de wasbare luiers,wasbare billendoekjes, kokosolie, luieremmer, commode met aankleedkussen, badje en emmer als bad te gebruiken, we hebben een tas die als luiertas kan voldoen, een autostoeltje, de co-sleeper, hoeslakens, een kruikje, een schapenvel <3, ruimte om de kleertjes op te bergen.

Van valhalla kan ik een sling lenen, die nemen mijn ouders zaterdag mee (yay!!) En dan komt hier ook een pakket met kleertjes aan van Amanda, waar ik heel erg naar uitkijk! Dan zijn we in principe compleet zo. Dingen die ik niet (direct) aanschaf zijn:

• Haarborsteltje - eerst maar zien of hij/zij haar heeft. Kunnen we altijd nog kopen
• Thermometer - hebben we nog liggen
• Badthermometer - ik vertrouw op mijn eigen kunnen, bovendien ben ik niet van plan de baby heel vaak in bad te doen. Zeker de eerste dagen hou ik het bij wassen.
• Badcape - ik heb nog een aantal nieuwere handdoeken liggen die heel fijn zijn.  
• Baby verzorgingsproducten - Ik ben geen voorstander van het gebruik van zeep en crème's, zeker niet bij baby's. Ik gebruik kokosolie indien nodig en een zelfgemaakte babypoeder indien nodig. En mocht het echt nodig zijn heb ik ook nog een stukje natuurlijke ongeparfumeerde zeep liggen voor baby maar het gebruik daarvan wil ik tot een minimum houden.
•  Mama verzorgingsproducten -  Zie hierboven, geen voorstander van verzorgingsproducten, ik gebruik gewoon wat zeep indien nodig en kokosolie voor droge/ gevoelige huid.
• Babyfoon -  Ik ben van plan om de baby de eerste 6 maanden bij mij (of Maarten) te dragen/ hebben. Ik ben thuis en in de buurt en hoor die kleine dan echt wel, maak ik mij geen zorgen over. Bovendien slaapt ons kind 's nachts bij ons in de co-sleeper.
• Wipstoeltje - Ook hier geld dat ik van plan ben mijn kind actief bij mij te hebben, in een draagdoek of gewoon naast mij. 
• Box en boxkleed - zie hierboven.
• Kinderwagen -  ik ben van plan mijn kind te dragen. Bovendien zijn winkels hier niet op loopafstand, ik kan niet even 'naar het durp' lopen. Als ik het later toch nog mis kan ik er altijd nog een kopen (tweedehands natuurlijk).
•  Alle spullen tbv flesvoeding -  ik ga er van uit dat ik borstvoeding geef en dat het gaat lukken, dus dingen als flesverwarmer, flesvoeding, sterilisator e.d. heb ik niet in huis.
• Voedingsbeha's -  aangezien mijn borsten in de laatste maanden meermaals van maat zijn veranderd heb ik besloten voorlopig geen bh's meer te kopen. Ik heb onderhand al bijna meer aan bh's uitgegeven dan aan de baby :) Ik loop ook regelmatig zonder bh met een topje/hemdje  aan, voorlopig voldoet dat wel. Wellicht koop ik later nog een bh als de boel gestabiliseerd is.
• Borstvoedingskussen -  we hebben genoeg kussens hier in huis, onder andere een zijslaapkussen. Eerst maar eens proberen en ervaren en als het dan met geen enkel kussen hier in huis lukt kunnen we altijd nog een borstvoedigskussen aanschaffen.
• Spuugdoekjes -  de inlegdoekjes voor de luiers (moltondoekjes en hydrofieldoeken) lijken mij prima kunnen functioneren als spuugdoekjes.
• Speentjes - wij willen geen spenen gebruiken om verschillende redenen (oa. deze)
• Kraamverband - ik heb geen behoefte aan wegwerpproducten voor mijzelf en heb besloten een paar fijne oma-onderbroeken aan te schaffen, hierin leg ik een opgevouwen molton inlegger van de baby. Deze kan ik dan gelijk bij de was in gooien, aangezien ik toch regelmatig was vanwege de wasbare luiers en billendoekjes.

Alles bij elkaar zijn wij tot nu toe ongeveer € 250,- kwijt, dat is inclusief de wasbare luiers. Het pakket wasbare luiers zou vanaf de geboorte mee moeten gaan tot de kleine zindelijk is, en is eigenlijk helemaal compleet. Een aantal dingen heb ik gekregen zoals de commode (met badje) een speelbankje en kleertjes. Ik had toevallig nog een luieremmer staan en een kledingkast staan hier en met ander dingen gebruik ik een niet-baby versie zoals handdoeken of een luiertas. Door spullen te gebruiken die niet perse voor baby's zijn kan je ze ook makkelijker hergebruiken later.

Ik probeer mij ook niet gek te laten maken door andere mensen, mijn hormonen of de media. De winkels zijn echt ook nog open na de bevalling en als ik iets mis is het dan snel gekocht, dus geen stress. Wat de kinderkamer betreft hebben wij hier helemaal geen geld aan uitgegeven. Wij hebben de kamer alleen leeggehaald en schoongemaakt, het behang en de gordijnen passen in ons geval prima bij een kinderkamer en we hebben hier de gekregen commode, het gekregen kinderbankje en de in huis gevonden kledingkast ingezet. Nog even het armatuur verwisseld, een simpele plafondlamp hadden wij ook nog liggen. En ik had nog iets schattigs voor aan de muur, en het lijkt al heel wat zonder dat we een cent hebben uitgegeven.

Voordat je denkt dat wij te zuinig zijn om geld aan ons kind uit te geven, zeker niet. Als ons kind iets nodig heeft zullen wij (net als iedere andere ouder) ons best doen om in de behoeften van het kind te voorzien. Maar weet je wel hoe slecht een (pasgeboren) baby ziet? Die ziet zijn kamertje echt niet hoor, en waarschijnlijk weet hij/zij er later ook niet veel meer van. Als hij/zij wat ouder is word het een heel ander verhaal, hoe leuk is het dan om je eigen behang of verfkleur uit te kiezen?

Bovendien willen wij ook veel thuis zijn bij ons kind, en dat kost ook wat. Het verlies aan inkomsten moet natuurlijk opgevangen worden door minder uitgaven/ sparen, dus bewust omgaan met geld is ook noodzakelijk. En ik denk dat het voor een kind juist ook goed is om niet alles maar te krijgen en bescheidenheid te leren. Wat mij betreft is aandacht het belangrijkste is wat je een kind kunt geven en dat is veel waardevoller dan spullen en speelgoed. Hoe heb jij het gedaan?  Of hoe ben jij van plan het te doen? Heb je nog goede tips of trucs voor ons?

Weer een slag geslagen..

We zijn lekker productief geweest afgelopen weekend, we hebben een aantal klusjes van ons lijstje kunnen strepen en daarnaast nog lekker kunnen ontspannen! De nieuwe lamp in de woonkamer hangt en ik ben heel tevreden over de lichtopbrengst, omdat onze woonkamer erg groot is hadden wij een armatuur nodig wat licht goed en ver verspreid. Vandaar dat ik er een koos met 3 lichtpunten erin, en dat hielp. Met drie grote 13 watt led lampen van het blauw-gele warenhuis hebben wij nu echt licht in de woonkamer, fijn voor in de avond en op donkere dagen!

Daarnaast  hebben we ook onze co-sleeper gemaakt, nou ja vooral Maarten dan maar ik heb wel een beetje geholpen :) Ik ben echt heel erg tevreden met hoe het is uitgepakt! Wij hebben een zelfgemaakt bed wat heel hoog is en een standaard bedje zou niet passen dan. Dus vandaar dat wij zelf een aanhang gemaakt hebben zodat de kleine de eerste tijd lekker bij ons kan slapen, het matrasje is 60cm bij 120cm  dus dit kan wel even mee. Wij zijn (nu nog) van plan om ons kind bij ons te laten slapen zo lang hij/zij dat wil. Dus het kan zijn dat er over een paar jaar een grotere co-sleeper nodig is, we zullen zien. Dat laten we helemaal van ons kind afhangen.

Ik merk dat ik mij veel bezig houd met voorbereiden op de bevalling en het ouderschap, ik lees veel boeken, sites, blogs en zit regelmatig op het internet filmpjes te bekijken. Mijn idee van ouderschap (en bevallen) wijkt af van de norm, maar ik weet dat het juist is voor mij. Maarten en ik zitten gelukkig heel erg op een lijn en hij verteld mij regelmatig dat hij het heel fijn vind 'dat ik voor mijzelf nadenk'. Voor nu kan ik mij het meeste vinden in het boek "the continuum concept" en ik ben ook een groot voorstander voor geweldloos communiceren met kinderen. Wat dat betreft denk ik dat het opvoeden van ons kind veel neer gaat komen op het opvoeden en ontwikkelen van onszelf. Die kleintjes zijn natuurlijk een soort sponzen/ papegaaien dus goed voorbeeld doet goed volgen :)

Zwangerschapsverlof!

Inmiddels zit ik al weer drie weken thuis, als ik nog gewerkt had was gisteren mijn laatste dag geweest en was mijn verlof en vakantie nu begonnen. Ik heb er geen spijt van dat ik mij ziek gemeld heb, het was echt nodig en het gaat nu veeeel beter met mij (en dus ook met Maarten). Ondanks dat ik hele dagen thuis ben kom ik niet echt aan veel dingen toe. Ik merk dat ik minder fit en handig ben nu ik mijn 8e zwangerschapsmaand in ga.

Ik lig meestal tot een uur of 10 a 11 in bed, omdat ik 's nachts uren wakker lig. Dus de halve dag is al voorbij als ik opsta. Meestal probeer ik in elk geval de afwas te doen, even naar de kas wat plantjes verzorgen, een gezond ontbijt maken, evenals lunch en avondeten, eventueel even skypen en wat administratie. Meestal moet ik na 4 uur lopen/ zitten echt even plat liggen anders heb ik te veel pijn aan mijn ribben met dank aan de voetjes van de kleine.

Ik heb al bijna twee weken het voornemen om het huis te stoffen en stofzuigen, maar ben er nog niet aan toegekomen. Huishouden is niet echt mijn ding, meestal als ik energie over heb ben ik buiten te vinden in de tuin :) Maar deze week gaat het er echt van komen!

Afgelopen weekend zijn wij ook weer bij de gyn geweest, en daar zag alles er eigenlijk goed uit. Ik wilde deze keer geen ctg maken omdat het twee weken geleden nog was gebeurd dus ik moest 'officieel' verklaren dat ik begreep dat het eigenlijk wel moest en dat ze nu de baby niet goed in de gaten kunnen houden. Vanaf de 27e week krijg je hier normaal elke twee weken een ctg van 30 minuten, ook als je geen risicozwangerschap hebt. Ik vind het lichtelijk overdreven en doe het volgende keer wel weer, ik voel mijn baby de hele dag schoppen en het is duidelijk dat hij/zij het nog prima naar zijn zin heeft. In de laatste weken vind ik het nuttiger dan nu.

Ondertussen begint de tijd echt goed te vorderen nu, over 6 tot 10 weken hebben wij hier zeker een baby! Een apart idee waar ik nog niet helemaal aan gewend ben, maar ik heb er wel steeds meer zin in. Ik begin inmiddels echt benieuwd te worden naar dit kindje, en het lijkt mij leuk om het te leren kennen. Wat dat betreft ben ik nu echt wel gek op dit kindje, ook al heeft het even geduurd!

Het derde trimester is begonnen!

Weer een teken van leven van mijn kant, hier ben ik nog steeds vrij veel in de overlevingsmodus. Het werken valt mij heel erg zwaar en ik begin mij af te vragen waarom ik het eigenlijk nog doe, waarom ik niet gewoon de rust en ruimte neem die ik nodig heb. Ik denk omdat het voelt als opgeven, ik heb het idee dat ik moet doorzetten. Ik zou nog 3 weken moeten werken, en dat is echt niet lang meer maar ik heb het gevoel dat ik er aan onderdoor ga en dat is een enorme belasting voor mij, Maarten en onze relatie. Waarschijnlijk laat ik mij in elk geval komende week toch een week ziek schrijven om bij te komen. Ik zal mij over mijn gevoel van 'falen' heen moeten zetten, ik moet toch echt voor mijzelf en de kleine in mijn buik moeten zorgen.

Op zich gaat het verder vrij goed, de kleine groeit als kool en ik heb een redelijke basketbal-buik. Inmiddels zit ik in de 29e week dus het schiet ook al lekker op. Het hele zwanger zijn blijft heel abstract voor mij, ik kan mij nog echt niet voorstellen dat er echt een baby in mijn buik zit. Ook al voel ik hem/haar de hele dag door, ik weet dat hij/zij er zit. Inmiddels weegt het kindje al meer dan een kilo en zou al een ruime 35cm groot zijn, maar toch kan ik er maar geen voorstelling bij maken.

Ik heb (nog?) geen nestdrang zover ik weet, alleen tuinier-drang. Ik heb het idee dat het voorjaar eraan komt en heb de behoefte om de moestuin in orde te maken volgens mij heb ik dat elk jaar rond deze tijd. Ik heb zelfs al hier en daar een fruitboom gesnoeid. Ik hoop dat ik dit jaar wat meer tijd heb voor de moestuin, het lijkt me dat ik ondanks de baby toch meer tijd over zou hebben dan met mijn fulltime baan. Ach de praktijk zal het uitwijzen. De eerste slaplantjes komen in elk geval al boven de grond en ik wil dit weekend ook tomaten, courgettes e.d. voorzaaien. Leuk! Ik denk dat het voor mij het beste is om vooral lekker rustig aan te doen en mij op leuke dingen te richten, en vooral die positieve energie vast te houden. 

Ik heb met mijn verzekering gebeld en ik zou op zich ook prima in een geboortehuis kunnen bevallen of met een hebamme als ik die kan vinden. Ben daar wel half mee bezig geweest maar heb nog niet genoeg tijd kunnen vinden om dat volledig door te kunnen pakken. Ik denk dat ik de komende week nog een hebamme ga benaderen en we willen ook nog naar een informatiebijeenkomst in het ziekenhuis. Daar kan je vragen stellen en krijg je een rondleiding, wellicht helpt dat ook voor mij. Het komt in elk geval steeds dichterbij dus het word wel iets om te regelen.

Maarten is inmiddels al  weer drie weken aan het werk bij zijn nieuwe baan en oude baas. Het bevalt hem goed, hij voelt zich veel fijner bij deze werkgever en dat is veel waard! Helaas betekend dat wel dat hij veel uren draait, ruim 50 uur per week momenteel. En dan heeft hij ook nog een aandachtstrekkende zwangere vrouw thuis, het is allemaal niet makkelijk ;) Maar hij doet het erg goed! Ik ben echt blij met hem, hij is zo lief en begripvol. En hij verheugd zich ook heel erg op de komst van de baby, hij wordt echt een super-papa :)

Update...

Toch maar weer een kleine update hoewel ik niet zoveel te vertellen heb. Ik ben druk, heel druk en moe van het druk zijn. Maar er is licht aan de horizon. Op het werk is sinds vorige week nog iemand uitgevallen, en dat betekend dat wij nu met zijn 3en het werk van 6 man doen. Dat gecombineerd met het feit dat mijn leidinggevende zonder info vooraf 'ineens' twee weken vakantie blijkt te hebben viel bij mij niet zo goed. Het was een vreselijk drukke week en het enige wat ik in mijn vrije tijd schaffte was eten en slapen. Gelukkig is het nu weekend!

Vanaf maandag komt mijn vervanging, dus kan ik aan het inwerken gaan. Mocht het mij volgende week nog een keer zo vergaan als deze week heb je kans dat ik mij daarna een paar dagen ziek laat schrijven om even voor mijzelf te zorgen. Het lijkt mij niet wenselijk dat ik nog vaker dagen huilend op het werk doorbreng :S

Ik sprak nog even met de (vreselijk lieve) mensen van mijn uitzendbureau en kwam er zodoende achter dat ik in plaats van 6 nog 12 dagen urlaub heb. Dus dat betekend dat ik nog maar 6 weken hoef te werken voordat mijn verlof begint, wat voelt dat als een opluchting. Hopelijk kan ik mijzelf er doorheen slepen en mijn collega's nog enigszins tot hulp zijn.

Verder begint Maarten maandag met zijn nieuwe baan! Het is heel dubbel, want het is heerlijk een huisman thuis te hebben als je druk bent, maar ik ben blij dat wij weer een extra inkomen krijgen. Het is toch heel krap op mijn inkomen alleen, en sparen is er in de laatste 3 maanden niet van gekomen. Aangezien ik er (waarschijnlijk) voor kies om mijn inkomen tijdens mijn verlof over twee jaar uit te smeren krijg ik in die periode maar ongeveer 1/3 van mijn huidige loon. Dus het is lekker om nog een maand of 3 a 4 flink te kunnen sparen van twee 'normale' salarissen.

Met het kindje in mijn buik is alles verder goed, gisteren weer bij de gyn geweest en het weegt nu ruim 800 gram. Groeit goed, ziet er compleet uit, is lekker druk de hele dag door. Dus dat zit wel goed. Maar nu het derde trimester nadert krijg ik toch steeds meer de behoefte aan niet-medische zorg, een beetje zwangerschapsbegeleiding. Het idee van een ziekenhuisbevalling staat mij steeds meer tegen omdat ik gewoon geen vertrouwen heb in de artsen, wij hebben zulke andere denkbeelden. Ik overweeg zelfs gewoon 'stiekem' thuis te bevallen, maar dat is wellicht ook niet verstandig. Hopelijk kan ik binnenkort de tijd vinden om mijn verzekeraar te bellen en vragen of er geen mogelijkheid is om naar een Geburtshaus te gaan en of er eentje hier in de buurt zit. Of dat ik misschien begeleid kan worden door een vaste Hebamme die dan ook bij mijn bevalling aanwezig is, zodat ik iemand ken en kan vertrouwen. Er komt vast wel een oplossing.

Voor nu is het motto rustig blijven en de komende zes weken overleven, de rest zien we dan wel weer.

Zwangerschap update, 5 maanden

Ik realiseerde mij vanmorgen dat wij over vier maanden misschien al een babietje hebben hier, zo lijkt het ineens toch snel dichterbij te komen. Het word ook langsaam echter, terwijl ik dit schrijf schopt het babietje lekker alles bijelkaar in mijn buik :) Het is een kleine druktemaker, ik vraag mij regelmatig af wat hij/zij toch allemaal aan het doen is.

Het gaat eigenlijk vrij goed. De buik is groot maar nog niet te groot, en zolang ik rustig aan doe voel ik mij vrij goed. Wat brandend maagzuur af en toe, maar niet noemenswaardigs. De grote uitdaging is rustig aan doen op mijn werk, zeker nu er sinds begin dit jaar twee van mijn directe collega's uitgevallen zijn. Beide voor langere tijd niet inzetbaar, er is mij zelfs gevraagd uit mijn vakantie terug te komen maar dat heb ik geweigerd.

Er is beloofd dat er zo snel mogelijk twee nieuwe in dienst genomen worden, maar die belofte is inmiddels al weer twee weken oud terwijl wij nog geen  nieuws gehoord hebben. Gelukkig hebben ze de nieuwe wel al gevonden omdat ze vervanging voor mij zochten, jammer dat het bij zo'n groot bedrijf soms zo lang kan duren voordat beslissingen er door komen. Want de nieuwen moeten toch ook nog ingewerkt worden en ik wil over niet al te lang mijn overuren gebruiken om minder te werken. Lijkt mij heerlijk om dagelijks een uurtje korter te werken!

Voorlopig heb ik al weer een werkweek overleefd en ik tel af, nog ongeveer 11 weken voordat mijn verlof begint. Als je het zo zegt lijkt het best te overzien! Maarten begint ook binnenkort weer, nog twee weken en dan kan hij weer aan de bak. Ergens is het wel jammer omdat we vanaf dan weer meer moeite moeten doen met het koken van het avondeten. Dat word weer beter plannen en veel dubbel koken in het weekend, want ik kom altijd uit mijn werk met hongerrr :)

Ach en ook dat is maar van korte tijd, als alles meezit hebben wij dit jaar een heerlijke bijzonder zomer. Als baby komt wanneer hij/zij zou 'moeten' komen, in half mei, zijn we de eerste twee maanden samen thuis. Dus dat is dan van half mei tot half juli, dat is dan eind voorjaar begin zomer. Lijkt mij heerlijk, rustig elkaar leren kennen en in het ritme komen! Ik kijk daar echt wel naar uit!

20 Weken!

Inmiddels ben ik 20 weken zwanger en gisteravond hebben we de 20-weken echo gehad. Ik vond het eigenlijk best spannend want als er iets niet in orde zou zijn dan zouden ze dat nu wellicht kunnen zien.  Maar alles zag er goed uit, de hersenen, het hart en alle andere organen zagen er goed uit. De kleine was zelfs een flink stuk gegroeid, sinds de laatste echo was hij/zij meer dan verdubbeld in gewicht. Inmiddels rond de 26cm lang en ruim 360 gram, daar gaat natuurlijk nog flink wat bijkomen in de komende tijd.  Het is aan mij ook echt al goed te zien, ik ben ongeveer 4,5 a 5 kilo aangekomen en alles zit op mijn buik (oh en borsten).

Ik sprak nog met de dokter over werk en dat het mij zwaar viel. Helaas is het hier niet gangbaar dat je een uurtje per dag minder kan werken, tenzij je een goede verhouding heb met je werkgever. De dokter gaf aan dat als ik rust nodig had, dat hij mij dan ziek zou schrijven voor een week of twee zodat ik kon opladen. Ik zal het eerst toch even met mijn werkgever bespreken, ik vind helemaal ziek gelijk zo'n grote stap. Maar als het moet dan zal ik het doen, de laatste tijd was ik zo op dat ik zaterdagavond al zat te huilen dat het weekend weer bijna voorbij was. Misschien moet ik zelf rekening houden met dat ik zwanger ben en niet zo streng zijn voor mijzelf.

Wat ook leuk is, mijn bestelling is binnen! Ik kocht online wasbare zoogcompressen, deze zijn gebruikt en van bio katoen. Ik kocht een set van 15 stuks voor € 5,10 en ik dat vind ik een hele redelijke prijs. Blijkbaar zit er niet al te veel handel in tweedehands zoogkompressen, en dat is goed voor mij want ik was te lui om ze zelf te maken.

Op zich kan je heel goedkoop nieuwe wasbare zoogcompressen kopen, zelfs voor minder geld als wat ik voor deze betaald heb. Maar dat zijn dan hele goedkope uit China, zeker niet van biologische materialen. En in dit geval vind ik dat toch een stuk belangrijker. Een bijkomend voordeel aan gebruikte zoogcompressen is dat ze al regelmatig gewassen zijn, en dus goed vocht opnemen. Voorlopig heb ik ze nog niet nodig, maar ik heb ze in elk geval vast in huis.

En zo gaan we lekker verder, vandaag mijn laatste werkdag van het jaar en dan heb ik vakantie!! Ik hoef pas de elfde weer te  beginnen, dus voorlopig heb ik eindelijk tijd om lekker uit te rusten!

De kinderkamer

Het is al weer twee weken geleden sinds ik mij hier voor het laatst vertoonde, en dat kan echt niet! Tijd voor een kleine update dus. Hoewel er niet veel gebeurd is hier buiten werken, eten slapen en weer van vooraan beginnen. Pff wat vermoeiend zeg, ik ben blij dat de feestdagen voor de deur staan want dat betekend toch wat extra vrije dagen, heerlijk!

Toch hebben we wel wat gedaan gekregen, wij hebben de toekomstige kinderkamer opgeruimd. Niet dat de baby daar gaat slapen, want wij willen co-sleepen. Maar het leek mij wel handig om een ruimte te hebben voor alle andere babyzooi. En als de kleine later groter is en alleen wil slapen hoeven wij alleen nog maar een bed in de kamer te knallen.

De kamer was tot voor kort nog een rommelhok waar we van alles 'tijdelijk' gestald hadden.

Maar na wat opruimen ziet het er inmiddels zo uit:

Het kleine bankje hebben wij via via gekregen, de commode ook (daar kwam mijn vader ooit mee aan met zijn vooruitziende blik) het is een duo meubel want er zit ook een badje in, het aankleedkussen was € 2,- bij de kringloop, het kastje aan de wand was een bureau wat in deze kamer stond wat wij door de helft gezaagd hebben en opgehangen hebben, wij hadden nog ergens een plafonnière liggen en de gordijntjes hebben we gewoon gewassen. Verder was het een kwestie van de kamer goed en grondig schoonmaken et voilà; je hebt iets toonbaars.

De kamer lijkt ook groter dan voorheen, aan de andere kant staat nog een kledingkast  die hier ook al stond, handig! Dus schoongemaakt en in de hoek geschoven. Die kunnen wij altijd goed gebruiken.
De kamer is direct naast onze slaapkamer, dus lekker dichtbij. En ook handig op de begane grond, wij wonen in principe helemaal gelijkvloers (de kamers boven gebruiken wij bijna niet momenteel).

Voorlopig vind ik het vooral handig dat we een plek hebben om eventuele baby- en kinderdingen te stallen, want om dat nu nog 4,5 maand in de slaapkamer te stallen vond ik ook niet zo'n goed plan. Niet dat ik nog veel aankopen verwacht, op het lijstje staan nog

• een draagdoek
• wat rompertjes in maat 50-56 en 62-68 
• wat sokjes, een of twee mutsjes, wellicht truitje of broekje
• eventueel een luiertas 
• misschien een haarborstel voor baby (is dat nodig?)
• een potje bio kokosolie
• een busje voor mijn zelfgemaakte babypoeder
• iets van doekjes om als wasbare billendoekjes te gebruiken
• slaapzakje

Ik hou mijzelf voor dat de winkels na de bevalling ook nog open zullen zijn, als ik later toch nog iets nodig heb kan ik het altijd nog kopen. Ik heb veel moltondoekjes en hydrofieldoeken in mijn luierpakket en verwacht dat die prima te gebruiken zijn als spuugdoekjes, washandjes e.d.

Wasbare zoogcompressen heb ik al besteld en verwacht ik binnenkort hier. Zwitsal producten komen het huis niet in, voor de baby doe ik hetzelfde als voor ons: alleen het hoognodige en alles zo natuurlijk mogelijk. Ik heb nog wat zachte kleine handdoeken die kunnen prima voor de baby en mocht het nodig zijn heb ik hier ook nog een kruik (die bij mij als baby gebruikt is).

Ik wil eigenlijk alles tweedehands kopen (of krijgen natuurlijk) waar mogelijk, gelukkig hebben wij nog tijd genoeg om rustig rond te kijken. Iemand nog handige tips of opmerkingen? Ben ik nog een must-have vergeten? Ik hoor het graag :)

Aan het kopen geslagen!

Inmiddels gaan wij de 18e zwangerschapsweek in en hoewel ik mij voor had genomen niet te vroeg van alles te kopen heb ik mij daar niet helemaal aan kunnen houden. Inmiddels hebben wij toch al 3 aankopen gedaan, dingen die (echt waar) echt nodig waren en koopjes die ik niet kon laten liggen :D


1. Een luierpakket
Natuurlijk ben ik van plan om met wasbare luiers aan de slag te gaan, dus ik heb hier en daar rondgekeken naar verschillende types en prijzen. En zo stuitte ik op ebay op een pakket met tweedehands strikluiers. Volgens de vorige gebruiker hebben zij het nieuw gekocht en ongeveer een half jaar gebruikt. Het pakket bestaat uit:

35 strikluiers
27 molton inlegdoekjes 40x40
15 hydrofielluiers
15 inleggers van kickernappies in verschillende maten (katoen en hennepvezel)
Verschillende wollen overbroekjes in maten 50/56, 62/68, 74/80 en 110/116
Een overbroekje van kunststof 
Een volle rol met luiervlies
een (bijna) volle fles met wolschampoo voor de overbroekjes
een (bijna) volle fles met lanolinekuur voor de overbroekjes
een voorgevormde luier met inleg
een grote waszak

Alle producten zijn van biologische materialen, meestal bio katoen. En doordat het al meermaals gewassen is neemt het beter vocht op. De strikluiers zijn wellicht wat ingewikkelder dan de voorgevormde (katoenen) luiers maar het lijkt mij dat ze een stuk beter drogen aan de waslijn en dat is heel wat waard want wij hebben geen droger (en die gaat er ook niet komen)

Ik heb uitgerekend wat de nieuwprijs van dit pakket zou zijn, dat zou op ongeveer € 300,- neer komen. Wij kochten het tweedehands voor € 118,- Het is veel geld maar hopelijk is dat ook wel waard. Als alles goed gaat en bevalt hebben we alleen nog extra luiervliesrollen nodig, de luiers zijn geschikt vanaf de geboorte totdat je kind zindelijk is.

2. Een autostoeltje
Tja, hoewel wij geen autofan zijn zullen wij er niet aan ontkomen om af en toe met de baby in de auto te zitten. Zeker omdat ik waarschijnlijk in het ziekenhuis moet bevallen, en ja dan wil je ook weer naar huis met de baby. Ook hiervoor keek ik al een beetje rond op ebay en ik vond in het dorpje naast ons (7 km bij ons weg) een Babyschale voor maar € 10,- Het is een prima ding, in hele goede staat en inclusief voetenzak, pasgeborene inzet en regenhoes. Voor die prijs kan je er geen buil aan vallen dus die hebben wij ook maar vast opgehaald!

3. Een schapenvel!
Omdat ik regelmatig bij Valhalla kijk ben ik helemaal verliefd op schapenvelletjes :)
En bij toeval vond ik er eentje hier redelijk in de buurt, het was een half uurtje rijden maar wij hebben het gecombineerd met boodschappen doen. Voor een schappelijke € 15,- ligt hier nu een prachtig en zacht lamsvelletje klaar voor de kleine!

Buiten dat wij door tweedehands te kopen veel geld besparen vind ik het ook heel belangrijk dat wij juist nu blijven denken om het milieu. Uiteindelijk is het meest waardevolle wat je een kind kunt geven een (goede) toekomst en het behoud van de planeet draagt daar zeker aan bij. Bovendien merkt een baby niet of iets nieuw is of tweedehands, hij/zij zal net zo comfortabel leven maar voor minder geld en met minder milieubelasting!